Change ~ a dutch Niall Horan fanfic ~

What?

Kaylee POV

Na een tijdje staan alleen de jongens met een capuchon op nog naast het podium. Ik vraag me af hoe ze het gaan vertellen. Ik hoop in ieder geval dat iedereen normaal reageert. Stel je voor dat iedereen begint te flippen, of dat wat meisjes op de jongens afstormen.. Ik schud de gedachte van me af. We zien wel wat er gebeurd. 

Mijn ogen glijden van de zaal naar het podium. De rector staat wat te prutsen met de microfoon. Ik laat mijn blik verder gaan. De jongens staan wat te fluisteren en ik zie Louis af en toe mijn richting op kijken waarbij ik telkens een lieve glimlach toe gestuurd krijg. Vaak geeft hij daarna Niall een duwtje die zenuwachtig voor zich uit staart. Ik ben eigenlijk best wel benieuwd waar hij nu aan denkt. Misschien wel aan m.. Ik schud de gedachte van me af. Natuurlijk niet.

'ehumm Sorry mensen voor de onderbreking, alles is weer opgelost. We zullen nu verder gaan.' Er zuchten wat mensen. Ik geef ze geen ongelijk. We zijn volgens mij al een uur te lang bezig en ze hebben waarschijnlijk belangrijkere dingen te doen dan naar onze saaie rector luisteren. 

'Ed' Hij loopt rustig het podium op en neemt zijn diploma aan. Ik zie aan zijn blik dat ook hij zenuwachtig is. 'James' Niall schikt wakker uit zijn gedachten en kijkt even zoekend om zich heen. Als hij Harry ziet staan, merkt hij dat hij ook het podium op moet. Ik grinnik. Hij is echt schattig. Ondertussen staat Selena opeens weer naast me.  'Heb ik iets gemist' Ik schud mijn hoofd. 'Niet echt, alleen een storing ofzo'

Als Louis en Liam ook op het podium staan, valt er een stilte in de zaal. Het was al wel redelijk rustig maar nu zwijgt echt iedereen. Het lijkt alsof ze doorhebben dat er iets gaat gebeuren. Ik richt mijn blik weer op het podium waar de rector iets tegen Liam zegt. Hij zal het woord dadelijk wel gaan doen, aangezien Liam me daar op een of andere manier het meest geschikt voor lijkt.

De rector tikt tegen zijn microfoon aan wat natuurlijk zo'n afschuwelijke piep opleverd. Ik hoor wat mensen zachtjes schelden en Selena mompelt wat over gehoorbeschadiging. Mijn blik richt zich weer op het podium waar de rector nu zijn briefje voor zich neerlegt en begint te praten. 'Dames en Heren voordat jullie vertrekken om te vieren dat jullie zoon of dochter is geslaagd willen deze vier jonge mannen iets met jullie mededelen.' Ik grinnik om zijn taal gebruik en zie Liam de microfoon pakken. Zenuwachtig kijk ik om me heen. Is dit wel zo'n goed idee?

'Na deze twee geweldige jaren op deze school, moeten wij bekennen dat we niet honderd procent eerlijk zijn geweest over wie wij zijn en waar we vandaan komen. Ik hoop dat jullie ons hierna niet gaan zien als de persoon waaraan je denkt als je onze naam hoort maar als de persoon die sommige van jullie deze twee jaren hebben leren kennen.' Hij neemt even een pauze waarna hij vervolgt met zijn verhaal. 'Misschien zullen jullie dit niet geloven maar dit is een ervaring die geen van ons ooit nog zal vergeten.' Het valt me op dat hij Niall even aankijkt tijdens deze zin. 'Maar jullie vragen je nu vast af waarom wij hier zo'n dramatische speech aan het houden zijn. Waarschijnlijk hopen jullie ook dat dit snel afgelopen is zodat jullie allemaal weg kunnen. Dus ik zal maar meteen vertellen waarover dit gaat.'  \

Meteen nadat hij dat zei laat hij zijn capuchon van zijn hoofd glijden. Mijn ogen worden even groot als ik zijn bruine haar zie. Betekent dit dat Nialls haar weer blond is? Opeens vervullen wat gillende meisjes de zaal. 'Ehumm mag ik nog heel even jullie aandacht?' Liams stem komt net over het gegil heen en het wordt weer doodstil. 'Onze Niall hier wil nog even iets zeggen'

Hij loopt naar Niall en overhandigt hem de microfoon. Ik zie hem nog wat in zijn oor fluisteren en dan begint Niall te praten. 'ehhh Ik ben niet zo goed in dit soort dingen dus ik zal het maar snel zeggen. Twee jaar geleden kwamen wij op deze school en tijdens mijn eerste uur zat ik naast een meisje waarmee ik ook een presentatie moest houden.' Mijn mond valt open en onze blikken vinden elkaar. 'Meteen die middag na school kwam ik haar weer tegen bij Starbucks. Sindsdien werden we beste vrienden. Totdat jij me opeens negeerde. Ik wist niet meer wat ik moest en wilde je jaloers maken. Ik heb nog steeds spijt van al die gemene dingen die ik toen tegen jou heb gezegd.' 'Het spijt mij ook' mompel ik zachtjes..

Selena POV

Met een grote grijns kijk ik van Niall naar Kaylee. Die twee zijn een match made in heaven. Het verbaast me wel dat ze er zo lang over hebben gedaan omdat uit te vinden. Ten minste als Niall de ballen heeft om haar nu te vragen.

'De dag dat de jongens en Selena ons opsloten in mijn kamer was ik doodsbang. Ik had verwacht dat je tegen me zou gaan schelden en me nooit meer wou zien, maar nadat ik sorry had gezegd kreeg ik ook een sorry terug. Ik herinner me die dag nog zo goed. Sindsdien werden we weer net zo close als eerst of misschien nog wel closer.' Heel de zaal kijkt Kaylee ondertussen aan. Ik zie wat moeders met tranen in hun ogen maar er zitten ook wat meisjes hun woede in te houden. Grinnikend richt ik mijn aandacht weer op Niall. 'En toen kwam Prom. Mijn geluk kon niet meer op toen jij mij kuste. Dus Kaylee Smith, Will you be my girlfriend?'

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Nieuw stukje!

Ik weet dat ik de laatste tijd niet zo veel schrijf.. en ik probeer het echt bij te houden maar soms vergeet ik het gewoon of heb ik het zo druk. Ik ga proberen om volgende week zo snel mogelijk weer te update maar verwacht niet te veel want ik heb volgende week toetsweek en school gaat voor helaas.... :( '

xx Lotte