-No Service-
Andrea's POV
YEZZZ pasukan nanaman!
Wohoo! Nakakatamad.. -_-
Ang sakit kasi ng ginawa ni Jungkook sakin eh, pero pinagtanggol parin ako ni Luhan.
Keleg much. >_<
Author's POV
Nagkaklase si Andrea ng may kababalaghang nangyari. Nakakatakot noh?!
Jowk. Hindi talaga. *insert ngiting aso here*
Sige tuloy na natin..
Andrea's POV
"Ang lahat ng pag-aaralan natin ay tungkol sa geometry.." Sabi ng guro.
Anubayan! Nakakaantok naman tong pinag-aaralan namin.
Badtrip.
"Okay class! Bago ang lahat, mayroon tayong bagong estudyante. Umalis siya sa dati niyang school at nagtransfer siya dito. Si Jeon Jungkook!" Sabi ng guro.
Ahhh~ Jungkook daw oh.
SI JUNGKOOK?! HAAAAA!!! POTA SI JUNGKOOK NGA!!!
"Uhmm.. Hello everyone! I'm Jeon Jungkook. I transferred here because there is someone that I'm waiting for...." Sabi niya.
Omayghaad! Si Jungkook! Anubayan! Bakit pa kasi siya lumipat? Pinag-uusapan tuloy siya ng mga kaklase ko.
Ajujujuju..
"Someone that I'm waiting for is... Andrea Gail B. Silvestre." Sabi ni Jungkook. Nakatingin sila lahat sa akin. Ang AKWARD.
Nginitian ako ni Jungkook. Bigla naman akong tumayo. Badtrip ako eh.
"MA'AM MAY I GO OUT?! HINDI KO NA PO KASI MAPIGILAN EH!!! KAILANGAN KO NG ILABAS!! PARANG SA LOVE, KAPAG DI MO NA KAYA, I-LET GO MO NA!!" Sabi ko tapos sabay layas dun sa classroom.
Swaeeg~ ;)
Author's POV
Lumayas si Andrea sa classroom. Si Luhan naman tumayo rin.
"Ma'am may I go out?" Sabi ni Luhan pero chill lang. Pero sa isip niya, ni-lelechon na siya si Jungkook.
Lumabas na agad si Luhan kahit hindi pa siya pinapayagan. Nakita naman niya si Andrea na tumatakbo. Sinundan niya ito.
Dumiretso si Andrea sa viranda. Nakahawak siya sa bars habang umiiyak. At dahil OA na tao si Luhan, bigla niyang niyakap si Andrea ng mabilisan.
"ANDREA!!! WAG KANG MAGPAKAMATAY!!! MAHAL KA NG DIYOS, MAHAL NG ATE MO, MAHAL KITA!!!" Sigaw ni Luhan.
"TARANTADO KA! WAG MO KONG PANGUNAHAN!!! HINDI AKO MAGPAPAKAMATAY!! GAGA NAGHAHANAP LANG AKO NG SIGNAL!!" Sabi ni Andrea.
AHAHAHAHA!! PUNIT. XD
Luhan's POV
Tengene, naghahanap lang pala si Andrea ng signal. Malay ko ba. Hindi ko naman alam eh. Hindi ko kasi napansin na may hawak siyang cellphone.
"Ayun meron!! Ayos!!" Sabi ni Andrea.
Pero may unti-unting nagsi-sync sa utak ko. SHET. YUNG SINABI KO PALA KANINA. NARINIG KAYA NIYA?!
Nanigas naman [A/N: Nako na-GM ka naman.  ̄ω ̄]
Ako. Kasi pano kung narinig niya? HOW?!
"Uhmmm.. Ano nga ulit sinabi ko kanina?" Tanong ko.
"Na wag akong magpakamatay. Hindi ko na narinig dahil busy ko sa signal ng cellphone ko. Walang hiya kasi yung network. NO SERVICE. Pota saan ba pupunta ang signal at kailangan ng service. Woohh stress." Sabi ni Andrea.
Buti nalang hindi niya narinig ng buo yung mga sinabi ko. #Blessed
"Pero Andrea.. Okay ka lang?" Tanong ko. Nagtaka naman siya.
"Oo naman!! Nakakakilos naman ako ng maayos. Pero medyo masakit yung tiyan ko. Nakakain ata ako ng panis na pansi--"
"Hindi. I mean, yung kay.... Jungkook?" Sabi ko. Biglang naging seryoso ang mukha ni Andrea.
"Hindi. Hindi ako okay dun, Luhan. At please.. Ayokong naririnig ang pangalan niya." Sabi niya sakin. Tumango lang ako.
"Luhan..." Tawag niya sakin.
"Hmm??"
"Wag mo akong iiwan ah..."
-------
Heya heya!! Hope you all like it! Abangan ang next chapter! Saranghae~ ♥♥♥
BINABASA MO ANG
THAT GIRL
FanfictionThis story contains bad words. But not that much! If you're too sensitive, I suggest don't read this. This story is about a girl named Andrea and a boy named Luhan. Andrea is a tough girl. Matapang, maangas, malakas at hindi papatalo. Pero, meron di...
