All Of Me / NH

27 ~ Cigarette Case

Bir ara öyle bir psikolojiye geldim ki az daha Zayn ile Deniz'i evlendirecektim, bu hikayeyi yazmak çok ilginç oluyor. İlhamım geldi ve ben onu kaçırmak istemedim, bu yüzden çözmem gereken matematik föylerini bir kenara atarak oturup ve bölüm yazdım. Belki uzun bir süre bölüm gelmeyebilir, ödevlerimi son güne bıraktığım zaman hoş olmuyor. Ciddi anlamda bu hikayeyi yazarken dış dünyadan soyutlanıyorum ve tamamen hayallerimde yaşıyorum. Her bir hikayem benim için çok değerli ama burada psikolojiyi en iyi şekilde yansıtmaya çalışıyorum, umarım bunu başarabiliyorumdur. Daha çok yorum için ne yapmam gerekirse yaparım çünkü cidden severek yazdığım bir hikaye. Umarım siz de seviyorsunuzdur, görüşlerinizi bilmeye ihtiyacım var.

Sınır 40 vote.

İyi okumalar!

"Saçını kestirdiğine inanamıyorum." dedi Niall bininci kez. Arabanın içindeki herkes onu onaylarken, Zayn ile göz göze geldik. Hiçbir şey demeden kafasını omzumdan biraz daha yukarı gelen saçlarımda gezdirdi. Bu ilk değildi, daha önce kulak hizasına kadar kestirdiğim bile vardı.

"Uzun saçı sevmiyorum." dediğimde Sophia ile Mine depresyonda olma ihtimalimi konuşmaya başlamışken, Harry onun bile saçlarının benimkilerden uzun olduğu hakkında konuşuyordu. Niall ise yanımda olduğu için bana dönmüş bir şekilde mora boyattığım küçük kısmı inceliyor, ara sıra tel tel ayırarak bakıyordu.

Zayn ise boyattığım kenara bir süre baktıktan sonra kafasını yere eğdi ve kucağındaki kafeste olan Cookie'ye baktı. Aklından bir sürü düşünce geçtiğini tahmin edebiliyordum. Louis telefonundan biriyle mesajlaşırken Liam ise Sophia'yı inceliyor mimiklerine ara sıra gülümsüyordu. (Minik Sophiam kalbim...) Cenk ile Crystal diğer arabayla geliyordu çünkü burası tamamen dolmuştu. Araba ne kadar büyük olsa da sekiz kişiden fazlasını alamamıştı. Geminin kalkacağı yere geldiğimizde hepimiz rahat bir nefes vermiştik. Hayranların hiçbirinin haberi olmasın diye çocuklar bundan hiç bahsetmemişti. Onlara kızamazdım, çok fazla şey yaşamışlardı ve dinlenmeyi hak ediyorlardı. Ancak gemi kalktıktan sonra birkaç selfie ile yaşadıklarını belli edeceklerine söz vermişlerdi. Arabadan indiğimizde herkes kendi bavulunu almıştı. Mine, Sophia ve Crystal iki bavul getirmişti; bense onlardaki iki tanenin toplamı kadar büyük bir bavul.

Önümdeki kocaman gemiye büyük bir heyecanla bakarken bavulumu diğerlerinin yanına koydum. İçimde tarif edilemez bir heyecan duygusu vardı çünkü tam on altı günüm çocuklarla beraber geçecekti. Yaşadığım tüm bu olayların bende bıraktığı etkiyi denizin bu sessizliğinde bedenimden atabilirdim.

"Vay canına." dedi Mine gözlerini geminin her bir tarafında kestirirken. Normal bir Türk'ün tepkisi bu kadar sakin olmazdı ancak çocukların kariyerini düşünmemiz lazımdı. İkimiz de orta halli bir aileden geldiğimiz için daha önce böylesini görmemiştik.

"Hadi çocuklar! Önce kamaralara yerleşelim ve sonra gemi tanıtımı için herkes en alt katta toplanacak."

Herkes Niall'ı onaylarken minik bir tebessümle elimdeki numaraya baktım ve asansörlere doğru yürüdüm. Hepimiz aynı koridordaydık ve bu harikaydı. Bir alan komple bize ayrılmış gibiydi. Birden aklıma düşen Zayn ona dönmemi sağlamıştı. Kafasını yere eğmiş öylece yürürken yere bir damla yaş düştüğünde hemen sildi ve Cookie'yi daha sıkı tuttu. Mira da burada olsaydı neler olacağını düşünüp kendini kahrettiğini az çok anlayabilmiştim. Her taraf çok kalabalıktı, asansörün önünde neredeyse sıra vardı. Çocuklar beklerken birbirleriyle konuşuyor, Sophia saçımla oynuyor, Mine ise ısrarla depresyonda olup olmadığımı öğrenmeye çalışıyordu.

"Değilim Mine, sadece kısa saç kullanımı daha rahat!" dediğim halde beni bıraktıkları bir günde direk soluğu kuaförde almış olmam nedeniyle inanmıyorlardı. Asansör için sıra bize geldiğinde on iki kişilik olduğunu görmek hepimizi mutlu etmişti. Hepimiz bindikten ve kapılar kapandıktan sonra Niall ile aynı anda birbirimize döndük. Asansörden korktuğumu biliyordu, ben de onun klostrofobisi olduğunu.