Impossible love

Hoofdstuk 6

*POV Ilona*
Ik bevrijd mezelf uit de armen van mijn bezorgde moeder en kijk haar aan. 'Dit is het beste cadeau ooit' zeg ik en ik forceer een glimlach. 'Het is graag gedaan' zegt ze.

'Ik ga slapen' zeg ik. 'Je bent pas op!' Roept mijn vader vanuit de keuken. 'Laat haar nou maar slapen' verdedigd mama me. Hij zucht, maar gaat er niet verder op in.

*POV Job*
Ik loop de oprit op tot aan de voordeur en bel aan.
Een vrouw die fucking veel op die slet lijkt doet open en kijkt me vragend aan. 'Ik ben een klasgenoot van Ilona, ze had me gevraagd langs te komen' zeg ik vriendelijk. Ze knikt 'Ilona, hier is iemand voor je' roep ze naar boven.
Ik hoor voetstappen en even later verschijnt ze in de deuropening. Zodra ze me ziet word haar gezicht lijkwit en haar ogen groot van angst. Ik grijns naar haar 'je zwijgt of je gaat eraan' dreig ik.
Ze knikt angstig. Ik hou van die angst, het geeft me een goed gevoel.

'Laat je me nog of binnen, of blijf je daar zo staan' zeg ik nijdig. Langzaam gaat ze eindelijk uit mijn weg en laat me binnen.
'Ilona, ik ga naar de winkel, jij redt je wel even?' Roept haar moeder vanuit de keuken. 'Ja, is goed' roept ze terug. Als haar moeder eindelijk weg is richt ik mij haar. 'Waar is je kamer?' Ze zwijgt en staart me aan alsof ik haar ga vermoorden. Zo bang is ze. 'Ga je het nog zeggen, of sta ik hier morgen nog?!' Zeg ik nijdig terwijl ik haar bij de arm grijp. 'Bbbbboven' stottert ze als een bang klein kind. Ik trek haar aan haar haren mee naar boven en ze schreeuwt van de pijn. Als ik boven aankom lopen er al tranen over haar gezicht.

Ik trek de eerste de beste deur open en het is duidelijk de goeie. Ik stop bij een kadertje met een belachelijke familliefoto.
'Happy family?' Vraag ik spottend. Ik gooi het kadertje op de grond. 'Oeps ik liet het vallen' ze kijkt naar de scherven op de grond en begint harder te huilen. Ze zakt door haar knieën en ligt huilend op de grond. Ik steek mijn voet uit en plant die in haar onderrug. Ze reageert niet en blijft doodstil liggen. Ik loop de kamer uit richting de trap en als ik me omdraai zie ik haar liggen, nog steeds in dezelfde houding.

Hey
Ik wil iedereen die mijn boek leest bedanken. Ook bedankt aan Marinescott AnnaBookz LeoBizzz03 voor de inspiratie, maar ook voor vele andere dingen. Jullie zijn fantastisch.
Love you <3

Xxx