Shera High (COMPLETED)

Chapter 12 : Hope

.......

AIWA'S POV

Nag aaway pa din sila Lyndon at Ran kaya naman umalis na ko. Di ko pinansin ang pagtawag sakin nila Nam. Gusto kong makalayo kay Ran. Ayokong napapalapit sa kanya. Iba ang nararamdaman ko everytime that she's with me, nahihirapan akong huminga. At the same time I feel safe.. like what I felt when I'm with Heather.

When Heather is around, mararamdaman mo kagad ang presense nya. Even I, takot na takot ako sa kanya. Pero nung nag kakilala kami at pinag tanggol nya ko sa tatlong unggoy na yun, naramdaman ko na safe ako sa kanya.

But when that incident happened, everything that I have was gone...

Nung nakita ko si Ran kasama yung Lace at Luke na yun sa gubat sinundan ko kagad sila. Iba ang naramdaman ko kay Ran nuon. Kaya nung sinugod nya ko, di ko nagawang kumilos dahil sa bilis at lakas ng presense nya. Nung oras na yun, naramdaman ko na si Heather ang kaharap ko. Si Heather na kaibigan ko. Si Heather na guardian ko. Yung Heather na gumagamit ng Fire attribute.

Lalong lumakas yung kutob ko na sya nga si Heather ng makita yung ginawa nya kay Zero. Nag labas sya ng apoy sa kamay nya. Sinabi ko kay Zero ang lahat pero wag muna daw namin sabihin sa Reyna hanggat hindi pa kami nakakasigurado.

Pero si Lyndon.. si lyndon ang nakakaalam ng lahat. He has an ability to remember anything. He can also recognize somone kaya sya ang nautusan sa misyun na hanapin si Heather pero di nya nakita sa Bayan ng Custos. Maging sa Venator na kaaway ng bayan namin nakapunta sya pero di sya nag tagal dahil nalaman ng council ng Venator kung sino at saan sya nanggaling. Halos nalibot ni Lyndon ang buong Venator pero wala daw si Heather duon kahit na isang Venator ang kumuha nuon kay Heather. Sa bayan ng Mayna, hindi sya tuluyang nakapunta dahil hindi nakayanan ng katawan nya ang temperatura ng bayan ng Mayna.

At nalaman namin na galing si Ran sa bayan ng Mayna. Kaya ngayon, lalong lumakas ang kutob ko na sya si Heather.

"Ate, kamusta na?" Napatingin ako sa harapan ko na nakaupo na sa harap ko si Rin. Nasa garden ako ng Campus at nag papahangin.

I smiled at Rin. Kamukhang kamukha nya si Heather nung 6 palang kami. Kahit 10 na si Rin kamukha pa din nya ang ate nya. "Rin, pano kung
... bumalik ang ate mo?" Natigilan si Rin sa tanong ko. Nginitian nya ko at sinabing

"Ate.. bumalik na sya." si heath? Bumalik na? Nagulat ako ng natawa si Rin sa reaction ko. I raised my eyebrow to her. Tumigil naman sya sa pag tawa at nginitian ako. "Ate Aiwa nakakatawa kasi reaction mo." Tss asar na bata to! Biglang sumeryosi ang mukha nya "kung bumalik man si ate. Sasakalin ko sya." Agad akong napatingin sa sinabi nya..

"Bakit naman?" Tanong ko ng may pag tataka..

"Couple of years when that incident happened, but until now I can hear mom cries. She's saying sorry heather all over again." Sabi nya ng malungkot. "Ayokong umiiyak si mom. Kaya nangako ako sa sarili ko na papahirapan ko si Ate pag nakita ko na sya. Kaso...... di ko magawa.." kumunot ang nuo ko sa sinabi nya. Malamang dahil wala ang ate mo... "dahil sadyang malakas si ate." Napatingin ako sa sinabi nya..

Tumayo sya at pinag pagan ang binti nya. "Sobrang lakas ni Ate kahit na sword palang ang gamit nya. Kakaiba din ang kakayahan nya kahit na 10 years syang nawala dito sa Shera." Sword.?... "Kakaiba si Ate Ran.."