Wrongdoer || Baekyeol

Episode~23

Hatalarım varsa affola. İyi okumalar~

----------

Sessizce bindiğimiz arabada garip bir şekilde açık olan radyo beni iyicene geriyorken arkama yaslandım.

Şu anda sessizliğin yeni bir halini bulmuş olabilir miydik?

Bu kadar sessizlik bizim için bile fazlaydı çünkü.

Duyduğum tek şey radyoda çalana AkMu'nun 'I love you' şarkısıydı ve bu ortamı biraz daha kötü hale getiriyordu.

Sanki az önce adeta dudaklarımı yiyen o değilmiş gibiydi. Hatta kavga etmiş olabileceğimizi bile düşünmeye başlamıştım.

Acaba biz kavga ederken ben hayal falan mı görmüştüm?

Olabilirdi.

Chanyeol elini radyoya götürüp sinirle kapattığında yutkundum.

Gerginlik içerisinde terlediğim yolculuk sonunda bitip, araba durduğunda emniyet kemerimi çıkarıp hızla arabadan çıktım.

Chanyeol de çıkıp önümden hızlıca gitmeye başladığında göz devirecektim.

Çok mu korkaktı? Sürekli yaptıklarından kaçıyor gibiydi.

Arkasından yavaşça yürüyüp eve geldiğimde kapıyı açıp içeri giriyordu. Peşinden içeri girdim ve açık bıraktığı kapıyı kapattım.

Montunu çıkarıp kendi odasında yöneldiğinde onu izlemeyip oturma odasına gittim.

Asacak bir montum bile yoktu.

Elimi hırkamın cebine sokup odayı incelemeye başladım.

Aslında güzel döşenmiş bir odaydı. Chanyeol uzun zamandır burada oturuyor gibiydi ama eve iyi bakmıştı.

Of, gerçekten de oturup bunu mu düşünecektim?

Chanyeol'ün sorunu neydi anlamıyordum, insan öptüğü kişiye böyle mi davranırdı? Güzel sözler falan söylerdi ya da ne bileyim, yüz üstü bırakıp gitmezdi en azından.

Unuttuğum bir şey aniden aklıma düştüğünde yüzüm düşmüştü.

Chanyeol kesin Taeyeon'u aklına takıyordu. Onu aldattığını falan düşünüyor olabilirdi.

Şu çocuğun sevgilisi olduğunu unutup durmasam iyi olurdu. Belki de bir yere not etmeliydim.
Derin bir nefes verip kendini yerden yere atmaya başlayacakken, Chanyeol'den gelen bir iki tıkırtı ile oturduğum yerden kalkıp koridora baktım.

Chanyeol'ü montunu giyerken gördüğümde şaşkınlık ile yanına gittim. "Bay Park? Nereye gidiyorsunuz?" Sessizce sorduğumda cevapladı. "Taeyeon'a."

Kaşlarım aniden çatıldığında içimde bir volkan gibi patlayan bir sinir vardı. Üstelik bütün vücuduma yayılıyordu.

Beni öpüp başka kızlara gidemezdi, yakardım bu evi!

"Hayır." Chanyeol kapıya yöneldiğinde hızlıca önüne geçtim ve kapıya sırtımı dayadım. "Gidemezsin."

Chanyeol'ün de kaşları çatıldığında konuştu. "Çekil şuradan Baekhyun." Chanyeol kolumdan tutup çekecekken hızla kolumu çektim ve elindeki küçük çantayı alıp çantaya sarıldım. "Beni yalnız bırakmazsın. Aynı hatayı yeniden mi yapacaksın? Hayır, gitmene izin vermiyorum."

Pekala, yürek falan yemiş olma durumum olabilir miydi? Sinirden resmi bile konuşmuyordum.

Chanyeol'ün çatık kaşları havalandı. "Buna sen mi karar veriyorsun? Düzgün konuş velet."