Wrongdoer || Baekyeol

Episode~31

Hatalarım varsa affola. İyi okumalar~

----------

Taeyeon, üzüntü ve kızgınlıkla dolu bir gün sonrasında arabasına doğru gidiyordu.

Yalnız kaldığı anda dolan gözleri yüzünden zorluk çekerken sadece kendisinin olduğu bu ara sokakta sessizce yürüyordu.

Chanyeol nasıl ondan ayrılabilmişti? Bunu kaldıramıyordu.

Onu elde etmek için neler denemişti. Kendini ona satmış, kendisine aşık olması için her şeyi yapmıştı.

Chanyeol ile ilk tanıştıklarında ona aşkı sormuştu ve Chanyeol'den aldığı cevap sevişmekti. Bu yüzden onu kendine aşık etmek için bu yola başvurmuştu. Fakat yine olmamıştı.

Acaba o aptal çocuk Chanyeol'ün altına yatıyor muydu?

Onların seviştiklerinden adı kadar emindi. Chanyeol bir insan ile yatmadan ona aşık falan olmazdı, Chanyeol'ü tanıyordu.

Taeyeon düşünceli bir şekilde yürürken duyduğu birkaç ses ile durmuş, etrafına bakmıştı.

"Hata yaptın, Taeyeon." Taeyeon duyduğu ses ile nefesi kesilerek oraya döndü ama nerede olduğunu göremiyordu. Gece olmuştu ve buradaki lambalar aniden sönmüştü.

"Suç benim değildi. Benden ayrıldı, ne yapabilirdim?" Taeyeon hızla kendini korumaya geçtiğinde katil güldü. "Ne mi yapabilirdin?" Katilin gülmesi aniden durduğunda konuşmasına devam etti. "Onu yanına çağırdığında bir aptal gibi kavga etmeyerek başlayabilirdin!"

"Özür dilerim." Taeyeon telaşla konuştu. "Bana bir şans daha ver. Onunla yeniden sevgili olacağım."

"Çocuk mu kandırıyorsun? Artık Chanyeol'ün umrunda bile değilsin. Beceremedin, bunun cezasını ödemek zorundasın." Taeyeon yutkunup etrafına bakmaya devam ettiğinde aniden arkadan gelen bir kaç el ilk önce ellerini tutmuş, ardından da ağzını kapatmıştı.

Taeyeon ağzını kapatan ele rağmen bağırmaya ve yerinde tepinmeye başladığında arkadaki kişi belinden sıkıca tutarak onu etkisiz hale getirdi.

"Doğruyu söylemek gerekirse, anlaşma yaptığım tek kişi değilsin. Bu yüzden benim için o kadar önemli değilsin. Sen sadece bir piyondun ve ben sadece bir puan kaybetmeyi umursamam." Taeyeon hala kurtulmaya çalışırken gözyaşları delice akıyordu.

Bu anlaşmayı başından yapmamalıydı! Şu an deli gibi pişmandı.

Kafasına vurulan bir taş ile bayılmadan önce duyduğu son şey bir çift söz ve ayak sesleriydi. "İyi uykular Taeyeon."

------------

"Hayır, böyle yapmayacaksın!" Chanyeol sinirle bağırdığında telaşla pişen krepi tavadan çıkarmaya çalışıyordum. "Bu saçma şeyi baştan denememeliydik, aç kalacağız."

Bu konuşmaları ile bana çok yardımcı oluyordu cidden.

Sinirlenerek ofladım ve açık olan ocağı kapatıp ocaktan uzaklaştım. "Beceremedim işte. Sen yap." Kollarımı bağlayıp arkamdaki tezgaha yaslandığımda Chanyeol dağıttığım etrafa baktı. "Doğru olan bu. Benim yapmam."

Sabah birlikte eğlenmek için benim krep yapmam hakkında karar kılmıştık ama yapamadığım için sürekli bana kızıyordu. Böyle nasıl yemek yapabilirdim ki?

Üstelik sabahtı ve uykumu bile alamamıştım.

Dudağımı büküp konuştum. "Sen yap, ben oturma odasında oturacağım. Hep yaptığım gibi."