Just Believe- PUBLISHED under LIB-

Kabanata Labing-walo

Chapter 18

No Signs of Him

Waaaaaaahhhhhhhhh!!!

Nakakainis ka Gab Mikhail Evangelio, matapos mo akong mapapayag na pakasal sayo bigla bigla ka na lang nawala ng parang bula. Di ka mang lang nagparamdam.

Aba! Isang linggo ka nang  di nagpapakita. Gab naman, walang ganyanan.

Don't tell me naduwag ka na naman, naduwag ka na naman na harapin yung totoo mong nararamdaman.

Don't tell me nabahag na ang buntot mo at nagpakalayo-layo para makaiwas sa kasal natin.

Gab Mikhail Evangelio, nakakainis ka.

Ibinato ko yung wallet ko kung saan nakalagay ang picture ni Gab. Nandito ako ngayon sa kwarto ko at nag-iisip kung saang lupalop ng daigdig napadpad ang lalaking yun.

Nag-aalaala na ako. There are no signs of him for the whole week.

Everytime na tatanungin ko si Niah ang sagot lang nya, di na nya nakikita sa bahay yung kuya nya, ang alam lang nya e sobrang late na nung umuwi at sobrang aga umalis.

Hindi rin sya umaattend sa mga klase nya, pati si Xander nagtataka sa biglaang pagkawala ni Gab.

Ano na bang nangyayari sa taong yun? Kinakabahan na ako.

Nasaan ba kasing planeta yun?

It's been a week. A WEEK!!!

Pumasok ako ng maaga ngayon with the thought na baka bigla ko syang makasalubong sa campus.

I've been calling his phone a countless times but he's just out-of-reach.

Mukha na tuloy akong desperate nito but dash it all, nag-aaalala lang talaga ako.

"Hindi mo pa rin ba sya makontak?" tanong ni Geh habang kumakain sila dito sa cafeteria.

Yeah, kumakain sila- sina Geriel, Riz, Lena at Amy, lunch time na kasi at ako walang gana kumain.

I just shrugged at her.

Mukha na akong pinagbagsakan ng langit at lupa.

"Hoy bruha, kumain ka nga! Remember iinom ka pa ng gamot. Kabilin-bilinan ni Kuya Dane na wag mong kakalikdaan ang pag-inom ng gamot, di ka nga nawawala sa usapan namin. Palagi ka naming napag-uusapan, syempre, bff tayo kaya lagi kong tinatanong yung mga possibilities about you."

Hmmm. Something is fishy about them pero wala akong panahon na ungkatin kung ano man ang meron sa bff ko at sa doctor ko, tsaka na pag bumalik na sa eksena yung soon-to-be husband ko.

"Kuya, kuya, iba na yan bee." Pang-aasar ni Geriel.

"Ano ka ba beh? Kababata ko lang yung si Kuya Dane. Tsaka wag nga nating pag-usapan yun, may misyon pa tayong dapat gawin.?" Sagot ni Riz na katatapos lang kumain.

"Misyon?" sabay-sabay naming nasabi.

"Operation hanapin ang fiancé mo." Sagot ni Riz na may mapang-asar na ngiti.

What the!

"Baliw! Kung ako nga di ko mahanap, kayo pa kaya? Eh hindi naman nakikipag-usap yun sa iba di ba?"

 "Hay naku, ewan ko sayo beh. Tingan mo nga ang hitsura mo, daig mo pang pasan ang daigdig." Sabi naman ni Geriel.

Pagbuhulin ko kaya itong dalawang to?

 

Angels fly in the air tonight

Saying wasn't it just like swimming out on a lake

And the stars collide

And the air's alive

Or was it just like those promises that you made

On our last

Was the night of his proposal our last night?

MsoNormGtlHKHlign:justify;text-indent:.5in;line-height:200%'>Bahala na ang Justice League.

Tumingin ako sa audience. At tumingin din ako kay Gab. He gave me an encouraging smile.

*insert I love You So Here.*

Matapos akong kumanta umalis na ako sa stage.

Parang tumigil ang mundo ko nung nandun ako sa stage. Si Gab ay taimtim na nakikinig sa akin. (taimtim, what a word) he is staring at me with so much love and passion in his eyes.

Kung nakakatunaw lang ang titig ng isang tao malamang nagmelt na ako doon kanina pa.

Papalapit na ng papalapit ang ending.

Nakita ko naman mula sa back stage ang mukha ng audience.

Waaahhh.. nag-iiyakan ba sila?

Eh? Hindi naman gaanong kaganda yung story na yun. 

At sa wakas, natapos na ang play but the presentation doesn't end there. Nagsilayasan na papuntang backstage ang mga characters at ako naman pumunta na dun para sa finale kuno na pakana nila Rach.

"Little did I know that my life would change,

When you and I crossed each other's way

It was so sudden yet it felt magical

And I said to myself it was enchanting to meet you.

 

Little did I know that my heart would skip a beat,

Everytime you sit next to me

It was so strange, the feeling that is

And I said to myself maybe you're the one.

 

Little did I know that my voice would like to shout,

The words that I kept hidden at the back of my mind

It was so tempting to tell you how I feel

And I said to myself I'm scared, I couldn't.

 

Little did I know that my mind would dream of you,

At each passing hour, at each passing day

It was so wonderful, the feeling that is

And I said to myself, Boy I love you so."

Matapos kong basahin ang tula na yan na sinamahan pa ng instrumental version ng I love you so as background music , I looked at Gab na nakatingin pa rin sa akin with so much love and I mouthed the words. "I love you so, I really do. Forever Love"