Just Believe- PUBLISHED under LIB-

Kabanata Dalawampu't Anim

Chapter 26

Angel in Disguise

Tama si Ninang Thea, mananatili ako kung dapat akong manatili o kung gugustuhin ko.

And I would be honest, I want to stay.

I really want to stay not just for Gab but also for the baby inside of me. For this little gift.

I have more reasons right?

But these reasons couldn't fight the disease from spreading.

It couldn't hinder the deterioration that's happening inside of me.

I am dying and there is no way stopping it.

 Who could live in this kind of condition?

I looked at myself at the pocket mirror that I brought with me. Para akong uminom ng isang gallon na suka, sobrang putla ko na, I looked like a zombie. Yung mga pasa ko, hindi lang sa braso, kumakalat na rin.

"You'll stay right? You'll stay."

But it doesn't matter anymore how much I wanted to stay dahil unti unti na rin akong namamatay.

Unti unti na akong nasisira.

Unti unti akong nabubulok at nagagato.

At this point in time I have no other option kundi ang sulitin ang nalalabing oras ko at alagaan ang sarili ko hanggang sa makapanganak ako.

Kahit hanggang dito man lang magampanan ko ang obligasyon ko sa kanya bilang ina.

Kahit sa loob man lang ng siyam na buwan maging nanay ako sa kanya.

Yesterday I went to the hospital for another check up. The baby is getting better while I'm getting worse.

Worse than what is expected.

I'm deteriorating pretty fast.

I could even die any moment.

But that didn't stop me from letting the baby stay in my womb. I'll do whatever it takes para maisilang sya sa mundo. Pipilitin kong mabuhay kahit hanggang dun man lang sa araw na maipanganak sya. It's enough na isa lang sa amin ang mawala and I could never bear to risk the life of my baby.

"Hey Yvonne." Biglang dumating ang superfriend kong si Cas.

Nandito ako ngayon sa garden ng school. Last day ko na din dito. Hihinto na rin ako sa pag-aaral.

"Hi superfriend. Wazzup?" and I smiled at him. Umupo sya sa tabi ko. Nandito ako sa ilalim ng puno ng caballero na may katapat na aviary.

"I'm good." He looked at me with so much concern in his eyes. "Pero ikaw... okay ka lang ba? Bakit ka mag-isa? Baka mapano ka?" natataranta nyang sabi.

"Baliw. Okay lang ako, hindi pa naman ako invalid."  Pagbibiro ko.

Pero, paano na kaya kapag invalid na ako?

"Yvonne." Hinawakan nya ang dalawang kamay ko. "Always remember na nandito kaming mga kaibigan mo." He looked at me straight in the eyes. "Hindi ka namin bibitawan, kahit ikaw pa mismo ang bumitaw. Lalaban kami para sa iyo kahit ikaw na mismo ang sumusuko." He said with all sincerity.

"Thanks Cas." Then I hugged him.

"Balitaan mo ako kung anong happenings dito, always keep in touch." Sabi ko habang kumakalas sa pagkakayakap sa kanya.

"Oo naman. Ikaw? Basta may kailangan ka just call me, I'll be there."

"ATE YVIE!!!!" nakita kong papalapit si Niah habang itinutulak ang isang...