16. BÖLÜM
Sapık falan mıydı bu ya? İşini gücünü bırakıp takip mi ediyordu? Karşılaşmanın tesadüf olduğunu düşünmüyordum bile.
Kollarını göğsünün altında birleştirmiş tip tip bize bakıyordu.
Rüzgar ilerlemeye başlayınca ben de ona eşlik ettim.
"Ne işin var burada?"
Rüzgar sanki ortada bir muhabbet dönüyormuş ve bu konudan sıkılmış bir tavırla sormuştu sorusunu. Demek ki yüzsüzlüğüne alışmış.
Selin Rüzgar'a cevap vermeyip kendi çapında sen-kendini-ne-sanıyosun-ezik-şey bakışlarıyla beni süzüyordu.
Tabii ben de olabildiğince sinirli ve ciddi durmaya çalışıyordum. Ama biraz daha öyle bakmaya devam ederse saçlarını elime dolayıp kendisini yerden yere vurabilirdim. Düşüncesi bile güzeldi!
Sağ elini bize doğru tutup işaret parmağıyla ikimizi gösterdi.
"Siz ikiniz. Birlikte misiniz?"
Ben tam ağzımı açıp bir şeyler söyleyecekken Selin bir adım atarak bana biraz daha yaklaştı.
"Zaten amacın buydu değil mi? Rüzgar'ı elimden almak. Ama o kadar kolay değil, küçük sürtük. Onu benden asla alamayacaksın. Tamam mı?"
Gözlerim mi dolmuştu? Cümlelerini peş peşe o kadar hızlı bir şekilde söylemişti ki araya girme fırsatı bulamamıştım bile.
Bir dakika ya! O bana sürtük mü demişti? Dudağımı dişleyip gözlerimdeki yaşları geri gönderdim.
"Sen ne dediğini sanıyorsun ya?!"
Sesim istediğim kadar güçlü çıkmamıştı. Ve hatta biraz da titremişti.
Rüzgar bileğimi tutunca Selin'e yaklaşmaktan vazgeçip olduğum yerde kaldım.
"Gidelim."
Hiçbir şey söylemeden Rüzgar'ın arabanın kapısını açıp, binmem için belimden ittirmesine izin verdim.
Normalde olsa o an aklımdan geçenleri sansürlemeden bağırarak söyler ve tüm gücümle karşımdaki kaltağı yere sererdim. Ama bu sefer hiç de beklediğim gibi olmamıştı.
Beynim tümüyle resetlenmiş ve kelimeleri seçememiştim. Sadece titreyen sesimle bir şeyler zırvalamıştım.
Rüzgar'ı elinden almakmış. Cidden zihinsel problemleri falan vardı.
Ağlamamak için kendimi sıkıyordum, Rüzgar'ın yanındayken olmazdı. Eski sevgilisi bana hesap sormuştu ve ben Rüzgar'ın yanında aciz kızlar gibi ağlayamazdım.
Bir şeyler söylemem gerekiyordu. Özür mü dileseydim? Ama ne için?
Rüzgar arabayı sessizce sürüyordu ve nereye gittiğimiz hakkında bir fikrim yoktu. Tek istediğim eve gidip sıcak suyun altında saatlerce oyalanmaktı.
Rüzgar'ın arada sırada bana baktığını fark edince bedenimi kapıya doğru çevirip dışarıyı izlemeye başladım.
