AZANO: Abductus

Dalawampu

Ibinaon pa ni Arro ang kanyang pagkalalaki sa aking kaibuturan, kaya't ramdam na ramdam ko ang kabuuan nito.

Inangat ko ang aking balakang upang salubungin ang bawat pag-ulos na kanyang ginagawa.

"Aghhh!" Halos wala kang maririnig sa buong kwarto kundi ang aming mga daing at pag-ungol.

Halos masabunutan ko si Arro nang maramdaman ko ang walang humpay na sarap, habang patuloy pa rin ang kanyang paglabas-masok sa akin.

"I... I'm co-coming, Cecilia." Pinabilis pa niya lalo ang pag-ulos, halos ikagiba ng kamang aming hinihigaan. Ni hindi ko na alam kung saan ko ipipilig ang aking ulo o kung saan man ako kakapit upang makakuha ng lakas. Paos na paos na rin ako dahil sa pag-ungol at pagsigaw.

"Oh fvck!... Aghh..." Nagdedeliryong napabagsak si Arro sa kama, habang ako'y hingal na hingal at halos mamanhid na ang aking katawan.

Hinapit ako ni Arro palapit sa kanya, inalis ang mga hibla ng buhok na dumikit sa aking mukha dahil sa pawis, bago hinalikan ang aking noo.

"That was amazing." Hinapit pa niya ako sa kanya kaya't ramdam ko ang kanyang kahubaran. Hindi ko mapigilan ang mas lumapit pa upang damhin ang init na nagmumula sa kanyang katawan. Iniyakap ko ang aking braso sa kanyang tiyan at idinikit ang aking mukha sa kanyang leeg.

Hindi masupil ang ngiti sa aking labi dahil sa kasiyahang aking nararamdaman. Talagang lahat ng galit ay nawawala kapag nayakap mo na ang taong iyong iniibig. Nakakataba ng puso, parang mahika na nagpapagaan ng damdamin.

Ngayon ko lang naramdaman ang umibig.

"Babe, why are you smiling, huh?" Napahagikgik ako dahil dito. Hindi ko mapigilan ang kilig na nararamdaman tuwing tinatawag niya akong babe. Sabi niya kasi, ako raw ay isang importanteng tao kaya't nararapat na itawag sa akin iyon.

"Iniisip ko kasi kung gaano kita kamahal." Hindi na ako nahihiyang sabihin ang tunay kong nararamdaman. Mahal ko siya, at gusto kong malaman niya ito. Sa tingin ko nama'y mahal niya rin ako. Hindi namin gagawin ito, at hindi siya magsasabi ng mga ganoong bagay kung wala lang ito sa kanya. Nakakasiguro akong pareho lang ang aming nararamdaman para sa isa't isa.

"I love you too, babe." Hinampas ko ang kamay niyang muling naglulumikot. Ganyan ang galawan ni Arro kapag nais niya pang makipagtalik. Alam niyang bumibigay ako sa kanyang ka-sweetan.

"Arro! Pagod na ako." Kahit gusto ko pa, nanghihina na ang katawan ko at pagod na talaga ako. Hindi ko masisisi si Arro kung hihirit pa siya—talagang masarap gawin ang bagay na ito lalo na kung malaya at buong puso mong ipinagkaloob ang katawan mo sa lalaking mahal mo.

"I'm sorry, babe. I just can't stop myself. Especially you're lying beside me naked, and all I want to do is ravish you until you can't walk anymore." Namula ang mukha ko sa sinabi niya. Ngunit tanda ko pa rin ang usapan namin na bawal ang bastos at pagmumura, kaya't tinapik ko ang kanyang labi.

"Di ba sabi ko, wag bastos?" Napaka-diretso kasi kung makapagsalita siya, at para sa akin bastos ang sinabi niya.

Hawak-hawak niya ang labi at nakanguso pa. "I'm just saying the truth. Ikaw lang tong nababastusan eh." Tumatawa siya habang pinipigilan ang aking mga kamay na aakmang hahampasin siya.

Tawa lang siya nang tawa, habang nakikita niya ang pagkapikon ko. Pero sa loob-loob ko, tuwang-tuwa ako. Ni hindi ko na imagine na magiging ganito si Arro sa akin. Sabi nga nila, it's too good to be true. Ni wala sa kalinkingan ko ang makitang masaya ako na kasama siya—dagdag pa na nahulog ang loob ko sa kanya.

"Tse! Diyan ka na nga!" Hindi ko alintana ang pagbangon ko nang nakahubo sa harap niya. Maraming beses na niya itong nakita kaya't komportable na ako.

Pinigilan pa niya ako sa aking pagbangon, ngunit nagkunwari pa rin akong nagagalit. Nais ko kasing suyuin niya ako.