CHAPTER 34: Korea

36 0 0
                                        

Janine's P.O.V.

Nandito na kami sa airport and waiting for us to call. I hate waiting, mas sanay ako na AKO ang iniintay. Mahirap din palang maintay... Kaya pala sya hindi na sya nakapag-intay kasi nakakabored.

Nasa special room kami dito sa airport. Baka kapag sa labas kami mag-intay ay dumugin kami ng mga tao. You know naman...

Ako model ako ng Met magazine at iba pang women's magazines. Si Dan model ng mga men's magazines. Si Melanie Hollywood actress. You know naman ang buhay ng nasa showbiz.

"Hi guys! We are live at the moment. We are going to KOREA!! Janine say 'hi' to the viewers..." hay... yan na naman sya sa paglalive na yan. Ibroadcasts ba naman sa buong mundo na pupunta kaming korea.

"Hi." sabi ko at kumaway ng isang beses sa camera tapos ibinalik na ang tingin sa laptop ko.

"And babe say 'hi' to the viewers.—Oh he's sleeping. He is so cute right?" si Dan naman ang kinukulit nya. Tulog sya ngayon. Puro tulog lang naman ang ginagawa nya kapag wala syang ginagawa.

Nakucurious kasi ako sa sinabi ni Dad kagabi. Gusto kong malaman kung anong nangyari sa buhay nila habang wala ako.

Searching Nathalie Villapara on Facebook. Totoo nga ang sinabi ni Dad. She have her daughter and she's already married to Mikey on the age of 20.

"Ma'am It's time." sabi ng kakapasok kong assistant kasama ang bodyguards ko. Korea here we go!!!

"Lets go." sabi ko sa dalawa at kinuha na ang maleta ko. At ganun din sila.

Naglalakad na kami habang pinagigitnaan ng mga bodyguards namin. Tagdadalwang bodyguards ang dala namin sa trip namin sa Korea. Mga Koreans ang dala ko kasi pwede silang maging guide habang naggagala kami sa Korea.

"Hi again guys!! This is it!! We are using public plane in our trip because my babe wants to experience on how's the feeling when you are traveling via public plane." yan na naman sya sa pagkaway-kaway nya sa cellphone nya. Hindi ba sya nagsasawa.

"We are going to my fiancee's country!! Korea!! Anneyeong!!" Ay oo nga pala. Korean nga pala si Daniel. Half-american half-korean. His father is American and his mother is korean. His full name is Daniel Park-Legit.

"And say bye-bye to L.A." itinapat nya sakin yung cp nya. Ngimiti ako ng konti. Tama na yun. Baka umabuso naman sila.

***

"Anneonghaseyo!! Wecome to Korea!" bati sa amin pag-labas namin. Kulang-kulang yung letters pagnagsasalita sya.

"Jin stop that. As far as I know you have learn how to speak english. You are graduate at Harvard." tsk. Cold ako eh. Anong magagawa ko. Ganyan ang turo sakin. Para maiwasang maloko ka, huwag mong ipakita ang tunay mong nararamdaman. Sa business lang naman yun. Hindi ko alam sa mga love life.

"I'm sorry... I'm just excited when I heard a news that you are going at here. So as a friend... I recommend that you will stay at my house while you're here." lol. Asa pa may kailangan yan.

"O common... What's the catch?" tanong ko. Alam ko namang may hihingin syang favor.

"Ahm. W-will talk about that later. But first lets go home?" pinadala ko ang maleta ko sa mga butler ko at sumakay na kami sa limousine na nasa harao namin.

Walang imikan ang nangyari sa amin. At wala din naman akong ganang magsalita. Two rooms to ang kasama ko lang dito ay si Jin dito at sa kabila naman ay ang magfiancee.

Sya si Gong Jin-chin. Mas matanda sya sakin ng isang taon pero mas matured pa akong mag isip. Alam mo yung puting pearl? Yun yung kulay ng kutis nya. Tapos ang singkit ng mga mata nya. At laging nakapout ang mga pinkish nyang labi. At naiirita ako dun. Hindi ko alam kung bakit kasi siguro alam ko ang totoo nyang ugali. Hindi sya gagawa ng kabutihan ng walang kapalit. Bitch is always a bitch. Fake is always a fake.

"Ahm. Ms. Buena, I'm just...... just begging for help. Our company are going down recently and I don't know how to manage it. My dad died recently and he didn't tell me what will I do." tsk. Sabi na eh.

"Listen to me. We have a brain to use it not to display it. You studied at Harvard and you telling me how to manage a business? O common Jin why you this so stupid? Train yourself, ready yourself, and change for the better. Prove yourself to everyone that you are better than your father. You are better to him for good. And prove to your deceased father that you can do your best even without him. Don't let anyone say that you studied Harvard for nothing." makatagang sinabi ko. Hindi na sya nagsalita. Naiinis ako sa kanya. Hindi ako nag-aral sa Harvard kasi ayoko dun. Nag-aral ako sa isang simpleng college university sa L.A. at dun ko nakilala ang dalawa kong matalik na kaibigan ngayon at kung makikita mo ang buhay namin mas better pa sa kanya. Ang business ng tatay ni Jin ay isang factory. Kadalasan ang binibitiwan ng kompanya namin ang isang kompanya kapag kaya na nitong tumayo mag-isa. Kung baga parang bata lang, bibitiwan ka na nang taong humahawak sayo kapag alam na nilang kaya mo nang tumayo sa sarili mong mga paa.

Tinawagan ko ang assistant ko na nasa passenger's seat para ipatigil ang sasakyan. Bumaba kami at sumakay ng taxi tag-iisa kami, kasi kasama namin yung mga butler namin. Pinaggitnaan ako ng butlers ko at nasa harapan namin ang assistant ko.

"Shiela. Call my Mom. Tell to her that I will be there and keep it as a secret. And tell to her that I have you and others come with me." malamig kong turan. At tumango lang sya.


"This is your penthouse? It's to big for you!?" manghang-mangha si Melanie nang makarating kami sa penthouse ko. Buong floor kasi ng building ng hotel na to ay penthouse ko.

Madalas ako dito kasi sa mga meetings. Kaya bumili nalang ako ng penthouse para pagbumalik ako dito may gagamitin akong bahay.

Maraming kwarto dito pero pinakamalaki ang akin. Ang Queen size kong room ay kasing laki ng King size. Astig ko ano?

Hindi ko na sila pinansin at pumunta na sa kwarto ko. May jetlag pa ako. Hindi ako nakatuloh ng ayos dahil sa mga turbulence na nangyayari. Tsk. Kainis talaga yun.

Badtrip talaga yung babaeng yun. Unang kita ko palang sa babaeng yan naaadwa na ako. Mas better ako sa kanya sa lahat ng bagay sa itsura, tangkad, talino, at sa ugali at manners. She really gets into my nerves. Kilala nyo na naman kung sino yun di ba? Kung hindi pa sya yung babae kanina yung katabi ko. Ah basta pag inaaalala ko yun naiinis ako. Alam ko ang nangyari sa tatay nya. Naaksidente ang tatay nya at dead on arrival na sya nung nadala sa hospital.

Walang bata ang hindi nakakarating sakin lalo na kung sa business world yan. Ang hindi ko lang alam ay bakit hindi nakakarating sa akin ang mga balita na tungkol sa pamilya ko? May pumipigil ba dun? O sadyang hindi lang sinasabi? Ah basta.... bwisit talaga yung bababeng yun! Hahaha! Makatulog nalang baka magkwento pa ako. u_u

●○●
OMG!! Ano kaya yung past nila at bakit galit na galit si Janine dun?! Sarangheyo♡♡!!

My Ugly Twin SisterMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon