Unexpected love.

Chapter 48

Είχε ανοίξει τα μάτια του αρκετή ώρα πριν. Οι μαύροι κύκλοι φανέρωναν πως είχε απλά ξαπλώσει στο άδειο του διπλό κρεβάτι κοιτώντας το ταβάνι σχεδόν ολο το βράδυ. Δεν είχε κοιμηθεί καθόλου, τι να σου κανουν 2 μόνο ώρες ύπνου; Σήμερα ήταν η μεγάλη μέρα. Η μέρα που θα γυρνούσε σπίτι της εκείνη.

Έκανε σβούρες ανάμεσα απο τα λευκά του σκεπάσματα με παρέα την σκέψη της. Σκεφτόταν το μικρό ζωγραφισμένο κορμάκι της να είναι ξαπλωμένο δίπλα του. Τα γαλήνια χαρακτηριστικά της όση ώρα κοιμόταν.

Του είχε λείψει. Του είχαν λείψει όλες εκείνες οι στιγμές μαζί της και ήταν διατεθειμένος να τις ξανα ζήσει, αν όχι τις ίδιες, ακόμη καλύτερες.

Λίγα λεπτά αργότερα το ξυπνητήρι δίπλα του είχε αρχίσει να χτυπάει. Σήκωσε το γεροδεμένο σώμα του και κοίταξε την ώρα. Οι πατούσες του πλέον ακουμπούσαν το κρύο πάτωμα και με βιαστικά μεγαλα βήματα έφτασε στην πόρτα του μπάνιου, την οποία άνοιξε και μπήκε στον μικρό χώρο.

Αφού πέταξε το μαύρο του μπλουζάκι στο λευκό χαλί, έκανε το ίδιο και με την μαύρη του φόρμα.

Άνοιξε την βρύση και το δροσερό νερό πλέον έκανε βόλτες πανω στο γυμνασμένο του σώμα. Διέσχιζε τα τριαντάφυλλα και την νεκροκεφαλη που ήταν ζωγραφισμένα στο αριστερό του μπράτσο και κάλυπταν έως ενα μικρο σημείο κάτω από τον αγκώνα του. Περνουσε πάνω απο ολα τα σχέδια που υπήρχαν 'χτυπημένα' στο σώμα του και ξανα έπεφτε κάτω στο πάτωμα της λευκής ντουζιερας.

Τα μάτια του ήταν κλειστά και τα πλέον βρεγμένα μαλλιά του τον έκαναν να μοιάζει ακόμη πιο ελκυστικό.

Όσο το μυαλό του έτρεχε στην σκέψη της Αλεξάνδρας, ο ηχος κλησης του κινητου του τον έκανε να τρομάξει και να αγχωθεί αμέσως.

Έτσι άρπαξε γρήγορα γρήγορα μια πετσέτα ώστε να την τυλίξει γύρω από την μεση του και έτρεξε στο δωμάτιο του.

Το όνομα του πατερα της στην αρχική οθόνη τον έκανε να τρομάξει ακόμη περισσότερο. Όσο να ναι ο Δημήτρης δεν ήταν απο εκείνα τα άτομα που χαίρεται η ψυχή σου όταν τους μιλάς.

"Οριστε" απάντησε μονολεκτικά και λαχανιασμένα.

"Που εισαι;" τον ρωτησε.

"Ε-Ετοιμάζομαι να ξεκινήσω.Εγινε κατι;" τον ρώτησε εκείνος αναστατωμενος.

"Βρήκαμε τον Βλαντιμίρ" του ειπε απο την αλλη πλευρά και τα μάτια του Άρη γυάλισαν αμέσως.