Unexpected love.

Chapter 14

  Περάσαν πολλές μέρες από την τελευταία φορά που τον είδε.
Από την τελευταία φορά που μπόρεσε να περάσει μαζί του έστω και λίγα λεπτά. Κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους πλέον και χωρίς καμιά επαφή με τους φίλους της,πέρασε τις τελευταίες δυο εβδομάδες μονή, με την μονή παρέα τα αμέτρητα μυθιστορήματα που λάτρευε να διαβάζει όταν δεν ήταν στην καλύτερη ψυχολογική κατάσταση. Κοιμόταν,διάβαζε,άκουγε μουσική και ξανά κοιμόταν,το καθιερωμένο πρόγραμμα. Είχε απογοητευτεί από τον εαυτό της,πίστευε πως εκείνη έφταιγε για όλα όσα συνέβαιναν στον Άρη ή ακόμη και στην ίδια. Ήξερε πως έπρεπε να είναι δυνατή και να αντέξει τις συνέπειες άλλα δεν ήξερε πως να αντιμετωπήσει το κάθε πρόβλημα ξεχωριστά.

  Έμοιαζε άρρωστη, κι ας μην ήταν, εκείνη ένιωθε άρρωστη. Οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια της φανέρωναν τον πόνο και την στεναχώρια της. Το σχεδόν άχρωμο δέρμα της και τα μαγούλα της που είχαν εισχωρήσει προς τα μέσα ήταν η ένδειξη πως δεν έτρωγε τίποτα από όσα της έφερνε η μητέρα της για να φάει.

  Είχε πιστέψει πως εκείνη ήταν υπεύθυνη για τον πόνο του Άρη,πως όντως εκείνη έφταιγε που δεν θα μπορούσαν να είναι μαζί ποτέ. Θεωρούσε τον εαυτό της λίγο και μικρο για τα αποτελέσματα της συμπεριφοράς της.

  "Άλεξ μωρό μου.. ήρθε ο Κυριακός να σε δει.." της ειπε η μαμά της χτυπώντας και αμέσως μετά ανοίγοντας την πόρτα του δωματίου της.

  "Πες του ότι ζω και άστον να φύγει" ειπε χώνοντας το κεφάλι της βαθύτερα του μαξιλαριού.

  "Όχι τόσο γρήγορα φιλενάδα" άκουσε την φωνή του Κυριακού να λέει και αμέσως έχωσε το κεφάλι της βαθύτερα.

  Εκείνος την πλησίασε και έκατσε στην άκρη του κρεβατιού της χαϊδεύοντας της το πόδι.

  "Σήκω επάνω και άνοιξε τα μάτια σου τώρα" της είπε επιβλητικά.

  "Δεν θέλω.." του απάντησε και χώθηκε βαθύτερα.

  "Άλεξ είπα κάτι" της είπε υψώνοντας λίγο παραπάνω την φωνή του.

  Εκείνη σήκωσε το μαξιλάρι από το κεφάλι της και τον κοίταξε στα μάτια. Είδε την συμπαράσταση και την απογοήτευση στο βλέμμα του. Τα μάτια της ήταν κατακόκκινα και πρησμένα. Οι μαύροι της κύκλοι κάτω από τα μάτια της ήταν τόσο έντονοι που δεν μπορούσες να σταματήσεις να τους κοιτάς και το απαλό ροζ χρώμα των χειλιών της είχε αντικατασταθεί με ένα καφέ εκρού χρώμα που τόνιζε τις σχισμές που είχαν δημιουργηθεί επάνω τους.