Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Ediz Akyürek
Hastaneden yaklaşık 2 hafta geçmişti ve Asel 1 gün sonra gidecekti. Aselle deniz kenarında buluşup konuşacaktık. Aselle beraber deniz kenarına geldiğimizde çok üzgün görünüyordu. Hala inanamıyordum gidecekti ve annemle babamın dediği şey aklıma tekrar geldi "Biz düzenimizi bozamayız", tekrar tekrar reşit olduğum aklıma gelse bile hayatımı nasıl sürdürebileceğim bir kez daha geldi aklıma ama onsuz bir hayatı yaşayamazdım...
Bu düşünceler eşliğinde aldığım karar ile yanımda sessizce oturan Asel'e dönerek "Seni orada yalnız bırakmayacağım çocukluğum..." dedim ve ona gülümsedim.
Asel'in kaşlarını çatarak "Nasıl?" dediğini duysam da "Orası bende kalsın güzelim." dedim ve omuzuna sarılarak kendime çektim.
Aklımda ise tek bir düşünce vardı.
"Ediz Akyürek için gerçek hayat şimdi başlıyordu."
Evet 1 gün geçmişti nede çabuk geçti 19 yıl daha birlikte yaş günümü kutlayacaktım ama şimdi gidiyordu. İlk başta dışarı çıkmayacaktım ama Aselin üzüleceğini düşünüp çıktım. Hala babasına sinirli olduğum halde babasıyla tokalaşıp, Aselin yanına geldim. Asel' in ağlıyacağını biliyordum ve ben zor durumda kalmadığım zaman ağlamazdım ama bu sefer farklıydı 19 yılım, Çocukluğum gidecekti. Gitme vakti gelmişti benim gözlerimden yaşlar sel gibi akarken beni kimse böyle görmediği için biraz şaşırdılar ama kısa sürdü çünkü Aselle ben sarılınca birbirimizi ne kadar sevdiğimizi anladılar herhalde. Asel arabaya doğru ilerlerken ağladığını gördüm. Günayla'da tokalaştıktan arabaya bindiler ve yola çıktılar. Bizde Eren ve Uras la sahile gittik ve kafa dinlemeye çalıştık kendi adıma konuşacak olursam dinleyemedim. Telefonumu elime alınca whatsapp'tan Asele mesaj atacaktım biraz uzun olacaktı ama yazacaktım "Koca bir çölde kum tanesi olmak yada okyanusta su damlası ama en güzeli milyonlarca insan arasında senin çocukluğun olmak. Evet bu söz herşeyi anlatıyordu ama içimdeki bazı kelimeler seni anlatamaya yetmiyo seni o kadar seviyorum ki daha gideli 1 saat olmadan sana mesaj atıyorum belkide seni şimdiden özlemişimdir çocukluğum,19 yılım. Düşünüyorum' da bu 19 yıl içinde senle beraber kan bağı olmadan kardeş olabileceğini ve daha çok fazla şey öğrendim seninle şimdi gittin merak etme bir yolunu bulup geleceğim, geleceğiz. Önceden otobüs terminallerinde insanlar vedalışırken neden bu kadar ağlıyorlar diye düşünüyorduk hatırlıyor musun evet şimdi onları daha iyi anlıyorum çok yakın bir zamanda geleceğim merak etme seni seviyorum 19 yılım, Çocukluğum.
Mesajı Asele gönderdikten sonra kafamı koyup yatacaktım ki Eren "bize gidelim orada yatarsın" diye teklif sundu başta reddetmek istedim ama ayıp olur diye reddetmedim "tamam" dedim. Erenlere geldiğimizde yatağa geçip uzandım Aselsiz geçirdiğim ilk gündü bakalım neler olacak öbür günlerde...
Tamam alışamadığımı herkes biliyordu ama 1 ay sonra böyle olacağımı kimse beklemiyordu. Eren, Uras ve Kumsalla beraber konuşup valizlerini hazırlamalarını söyledim ama " ben Aydına gideceğim gelmek isterseniz gelin ama şunu bilmenizi istiyorum zorunlu değil gelmek ben Aseli özlediğim için gidiyorum" dedim , herkes kabul etmiş ti sanırım herkes evlere dağıldı çünkü. Valizleri hazırlamaya başladık. Bekle beni 19 yılım, bekle beni Çocukluğum...
Asel taşdemir
Ediz ile 1 aydır yüz yüze konuşmuyorduk, buradaki arkadaşlarımla daha samimi olmamıştık. Artık çok koyuyo onsuz bir hayat geçirmek çok zor çünkü biz onla her dakika beraberdik her saniye beraberdik. Artık bazı şeyleri değiştirme vakti desem bile olmuyordu onlarsız hayat çok zordu ve daha da zorlanacaktı. Ailem tarafından çok baskı görüyordum " yeni dostluklar edin Asel her zaman yanında Ediz ve diğerleri olmayacak" dediler " emin misiniz" dedim "evet" dediler, " bu sefer yanılıyorsunuz çünkü onlar olmazsa hayatın bir anlamı olmayacak bunu onlara da sorun aynı cevabı vereceklerdir" diyebildim ve ağlayarak odaya koştum ve kendimi müziğe bıraktım en son hatırladığım cevapsız sorular ' ın çaldığıydı ve benim eşlik ettiğimdi
Birden ay ışığını kesti Bir de sen çok değiştin Yaşananlar hiç yaşanmamış gibi Söylenenler hiç söylenmemiş gibi
Birde sen karşıma geçtin "Başka biri var, biri var" dedin İnanamadım bittiğine İnanamadım gittiğine
Ne sen baktın ardına ne ben, Hep ayrı yollarda yürüdük
Sustu bu gece karardı yine ay
Kaldı geriye cevapsız sorular "Uyandığında onu ilk kim görecek?" "Bıraktığım düşü kim büyütecek?"
Her sabah kaybolup giden bir rüya gibi oldun artık Geceleri beni bekleyen,gündüzlerimi zehir eden
Ne sen baktın ardına ne ben, Hep ayrı yollarda yürüdük
Sustu bu gece karardı yine ay Kaldı geriye cevapsız sorular "Uyandığında onu ilk kim görecek?" "Bıraktığım düşü kim büyütecek?"
Eren Sert
Aydına doğru yola çıkmıştık Kumsal ve Uras sohbet ederken biz önde Edizle olayın farkına varmış üzülüyorduk ama u üzüntü 1 saat sonra bitecekti Ediz Asele kavuşacaktı ve bizde.
Sonunda gelebilmiştik Aselin evine uzaklığımız 3 km ydi Eve yerleştiğimizde Kumsal tek Uras tek ve Ediz le ben kalacaktım.
Ediz Akyürek
Gelmiştik 19 yılıma, Çocukluğuma gelmiştim. Biran önce Asele gitmek istiyordum. Yola çıkmıştık 5-6 dakika sonra geldik ve zile bastım. Kapıyı Asel ve Günay açtı, Asel beni görür görmez sarıldı ve aynı şekilde bende yaklaşık 10 dakika sarılı kaldıktan sonra kulağına" çok özledim Çocukluğum, çok" "bende 19 yılım bende bu bir ayda neler oldu neler" Günaylada sarıldıktan sonra içeri geçmeye başladığımızda babası geldi surat ifadesinden sinirli olduğu anlaşılıyordu demek ki bide burada o adamla yani Batu amcayla uğraşacaktık.
Asel Taşdemir
Geldi 19 yılım, Çocukluğum geldi acaba bu günden sonra burada mı yaşayacak aklımda çok fazla soru vardı bunların cevabı yakında öğreneceğimi biliyordum
Evet bir bölümün sonuna daha geldik beğendiyseniz oy atmayı ve yorum yapmayı unutmayın. Hala kütüphanenize eklemediyseniz eklemeyi de unutmayınız
