Dziewczyna z gangu

Rozdział 28.

Chodziłam bezsensownie po domu, a za mną Diablo. Do walki zostało 1,5 godziny. Nie mogłam już wytrzymać. Nagle ktoś zapukał do drzwi. Otworzyłam je ostrożnie a w nich ujrzałam nikogo innego jak szefa gangu z którym mieliśmy walczyć.
-No hej Amanda- powiedział Scot i wepchnął sie do środka.
-Czego tu szukasz?- warknęłam zamykając drzwi, aby sąsiedzi nic nie słyszeli
-Porozmawiać o twoim chłoptasiu- mruknął.
Zawsze mu się podobałam ale on jedynie mnie irytował swoimi gatkami na podryw.
-Mów czego chcesz i wypierdalaj- warknęłam
-Jak zwykle ostra.. aj.. ale dobra już mówie.. Twój chłopaczek musi sie postarać, żeby przeżyć. Elo- i wyszedł puszczając mi oko.
Mój świat właśnie sie zawalił.. moje obawy były prawdziwe. Musiałam jak najszybciej ostrzec Lus i zawiadomić o wszystkim Mata. Wybiegłam z domu zamykając w nim Diablo. Jak najszybciej mogłam biegłam do bazy. Nikogo tam nie było.
-Cholera jasna- przeklnęłam i zadzwoniłam do Nicole.
Odebrała od razu.
-No co jest miśka?- spytała
-Był u mnie Scot- te słowa wystarczyły
-Będę za 5 minut pod bazą razem z Luką zbieraj dupe- powiedziała po czym się rozłączyła a mi zostało czekać.
Do bazy dotarli po upływie 7 minut.
-Spuźnieni- powiedziałam wsiadając do auta
-Sorry ojciec nie chciał dać auta- skrzywił sie Luka
-Dobra wybaczam a teraz jedź! Mamy godzine!- podniosłam głos
-Już- odpowiedział po czym ruszył.
Na miejscu przepchaliśmy się przez tłum. Nasz gang miał walczyć za 40 minut, ale walki już trwały. Wzrokiem odnalazłam Mata i szybko skierowałam sie w jego kierunku.
-Mat!- zawołałam- Scot u mnie był- mówiłam
-Co mówił?- zapytał
-Że jeśli Lukas chce przeżyć to musi sie postarać..- łzy zaczęły zbierać sie w końcikach moich oczu.
-Damy rade. Będzie dobrze- pocieszał mnie mój brat.
Nie wiedziałam już czy wierzyć w jego słowa. Byłam w kompletnej rozsypce. Mat widząc mój stan po prostu mnie przytulił.
-Jeśli Lukas trafi do szpitala nigdy ci tego nie wybacze- wyszeptałam mu do ucha po czym poszłam do przyjaciół.