Pişmanlık ruhuma bir ok gibi saplandığında hiçbir şeyin geç olmaması için dua ettim. O gün onun kalbini isteyerek kırmamıştım. Bunu bilmeliydi. Bunu bilmeye hakkı vardı.
Merdivenleri hızla çıkarak sınıfımızın kapısından giriş yaptım. Nefes nefese kalmış bir şekilde gözlerimle etrafı taradım. Burada yoktu. Kol saatime kısa bir bakış attım.
07.45
Harika! Birazdan ders başlayacaktı ve Deniz sınıfa gelmemişti. Okula geldiğinden bile şüpheliydim. Çantamı sırama bıraktım ve tekrar koridora çıktım. Belki geç kalmıştı. Onu koridorda yakalayabilirdim. Böylece sınava temiz bir vicdanla girerdim. O da mutsuz ruhunu biraz olsun arındırırdı.
Fakat işler istediğim gibi gitmedi. Onun yerine koridorda Sema ile karşılaştım. Bu şansımın ne kadar berbat olduğunun kanıtıydı. Ona kısa bir bakış atıp biraz daha etrafta gözlerimi gezdirmeye başladım. Fakat onun radarına girmiştim.
"Kimin yollarını gözlüyorsun böyle?"
Alaycı sesini işittiğim de ona dönmek istemedim ama kendisi karşıma çoktan geçmişti. Onunla konuşmamam mümkün değildi.
"Seni ilgilendirmiyor."
Yüzüne tırnaklarımı geçirmek isteyeceğim bir gülüş sergiledi. Ah, keşke onun yüzüne tırnaklarımı geçirebilseydim.
"Deniz'i bekliyorsan eğer bekleme. O bugün için rapor aldı."
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Sözleri pişmanlığımın üstünü bir örtüyle örttü.
"Onu beklemiyorum."
İnkar etmek benim için en iyi yoldu. Sema yine Deniz'e yakınlığıyla benim önüme geçmişti ve ben bundan asla hoşlanmıyordum.
-----
Çakıl: Deniz? (18.06)
Deniz: Engelimi mi kaldırdın yoksa ben mi hayal görüyorum? (18.06)
Çakıl yazıyor...
Çakıl çevrimiçi
Çakıl yazıyor...
Çakıl: Sana yazdığıma göre? (18.07)
Deniz: Şaşırdım sadece
Deniz: Beni hayatından çıkarttığını düşünmüştüm
Çakıl: Öyle bir şey mümkün olsa inan yapardım
Çakıl: Neyse, sana bir şey söyleyecektim
Deniz: Dünyanı nasıl cehenneme çevirdiğimi mi?
Çakıl: Üzgünüm
Çakıl: Bunları sana söylemek istemedim.
Çakıl: Kendi suçumu sana atmamalıydım
Deniz yazıyor...
Deniz çevrimiçi
Deniz yazıyor...
Deniz: Merak etme, Yosun.
Deniz: Ödeştik.
Deniz: Çünkü sende benim hayatımı cehenneme çeviriyorsun ve buna ısrarla devam ediyorsun.
Çakıl yazıyor...
Çakıl çevrimiçi
Çakıl yazıyor...
Çakıl: Bunları yapan biz değiliz.
Deniz: Bunları yapan duygularımız...
Çakıl: Sana karşı nefretimi büyütmem neden yanlış?
Deniz: Çünkü o nefretin, sevgini öldürdü.
Deniz: Bir katili, varlığın olarak kabul ediyorsun
Deniz: Sen kraliçesin
Deniz: Ama ben sana ve nefretine tapan bir köle olmaktan sıkıldım.
Deniz: Biliyor musun, sevmediğin Sema bile senden daha merhametli
Deniz: En azından senin açtığın yaraları kapatacak kadar •Görüldü.
