Vincent ✓

XXXV | Manliligaw

This chapter is dedicated to: Babylances
(But seriously, every chapter is dedicated to all of you, my lovely readers)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ruben Diced

"R-Ruben..." Lumapit siya ngunit agad ko siyang pinigilan.

"V-Vincent, ayoko na..." I quickly said then pushed him away. Agad akong tumakbo pabalik sa classroom.

Pagpasok ko ay napatigil sila at napatingin sa gawi ko. Paano ba naman kasi, sa pagmamadali ko, napalakas ang kalampag ko sa pinto.

"Oh Ruben, are you crying?" Tanong nang adviser namin. Nagulat naman ako at agad na pinunasan ang luhang dumausdos nang hindi ko namamalayan.

"Nope. Napuwing lang po sir." I lied. Agad akong dumiretso sa upuan ko.

Yumuko nalang ako dito sa upuan ko. From my peripheral vision, I saw Heather staring at me as if he's memorizing my face.

"Here." Tinignan ko si Heather nang magsalita siya. May hawak siyang watter bottle.

"I know you cried. Kaya here, drink up." He cooly said. I grabbed the watter bottle.

"Pano mo naman nasabi na umiyak ako?" I questioned him before drinking.

"Because I saw Vincent followed you to the cr." Muntik ko nang maibuga yung tubig ko sa sinabi niya. What?! Did he knew what happened?!

"H-How? How did you know what happened?"

He smirked. "Sinabi sakin ni Pollie."

"Yeah, after kita ihatid sa kwarto niyo ni Vincent sa Zrilly Resort, hinintay muna kitang makapasok kaya nandoon lang ako sa kabilang dulo nang hallway. Then I saw you running and Vincent chased you. Then I already knew something was off." Sabat ni Pollie na nakikinig pala sa amin.

Tumango nalang ako kahit na magulo pa din ang isip ko. And also, why the hell is Vincent here?!

Oh I remembered, hindi pa daw "sure" 'yong pag-alis niya dito sa school. Maybe ito yung ineexpect ko... noon... diba?

I shook my head from the thoughts of it. Bakit ko ba siya laging iniisip. After all that thing I saw at Zrilly Resort, may lakas pa din akong isipin siya? Wow ha.

"Sir, pwede po ba mag cellphone?" Dinig kong tanong ni Marco.

Napaisip naman saglit ang adviser. "Sige dahil first day niyo naman, I'll let you use your gadgets—but, tomorrow and as the day goes on, no gadgets during class na, okay?" Um-oo nalang kami.

Agad naman silang naglabas nang cellphone at ang iba ay nag ML, nag Facebook, at nag Wattpad.

Nilabas ko naman ang earphones ko at isinalpak sa cellphone at sa tenga ko. Nagpatugtog nalang muna ako at pumikit.

Maya-maya ay biglang bumigat ang kaliwang balikat ko, pagtingin ko ay nakita kong nakasandal si Heather sa akin at nakapikit din. Ipinulupot pa niya ang braso niya sa braso ko. Mukha siyang nstutulog na tarsier, tapos ako yung puno na sinasabitan niya. So very nice ah.

Kahit naka-earphones ako ay narinig kong bumukas ang pinto nang classroom. Pagtunghay ko ay nakita ko nanaman siya.

His eyes also landed on mine and his eyes quickly drawn to Heather and his arms that is around my arms. His eyes suddenly held an emotion but it quickly vanished away.