Vincent Villarueva
My eyes averted to Ruben who's happily playing with my lil' sister. Birthday niya kasi ngayon kaya pumunta si Ruben dito. My lil' sister was so happy when I told her na dadating siya. Gustong-gusto niya kasi makilala si Ruben magmula't nung nagkwento ako sa kanila tungkol sa panliligaw ko.
Napangiti nalang ako. Ruben could be a good father, halatang halata na marunong siyang makisalamuha sa mga bata. Pakasalan ko na kaya 'to noh?
Ruben's eyes averted to mine. His brown colored eyes were glimmering in delight. He looks happy, he radiates a happy energy. I love it. I love him...
Yes, I admit it. I do love him. Halata naman na eh. I don't know what's with Ruben at hindi niya napapansin. What's wrong?
Napawi ang ngiti ko ng maalala ang posibleng dahilan. Posibleng dahilan na hindi niya paniwalaan kung sakali mang sabihin ko sa kaniya ang nararamdaman ko.
Could it be because of what he saw at the Zrilly Resort? To tell you what, I was drugged. Kristine offered me a drink at that time. Maling tignan dahil wala ng "kami" pero it's my decision 'din naman 'yon. I don't wanna outrage when she somehow got near to me. Ruben wouldn't want me to do that...
So yeah, I was drugged. Next thing I knew I was on the bed together with her. My mind was elsewhere, I wasn't thinking right. I didn't know na si Kristine na pala yung kasama ko noong gabing 'yon. Because at that time, mukha ni Ruben ang nakikita ko. Kaya when she seduced me, I obliged, dumbfoundingly thinking that it was Ruben who's enticing me.
"Huy," I went back to my senses when Ruben nudged me. I looked at him. Hinihingal siya.
"Oh? Okay ka lang? Mukhang pagod ka ah."
He chuckled, "Ang kulit ng kapatid mo, ayaw tumigil sa paglalaro." He laughed, "Pero okay lang, cute naman siya eh. Nakakagigil yung ka-cute-an niya, sarap ibulsa."
"Mas cute ako." I rolled my eyes.
"Ew." He said, making the both of us laugh.
Nang matahimik kami, tumikhim naman ako. "Uhm, about earlier...—"
"Oh gosh... W-Wag na natin pagusapan 'yon." Natahimik naman ako sa tinuran niya. I looked away.
Pinagsisisihan niya na siguro yung ginawa namin.
I know what we did was wrong, especially now na sariwa pa sa utak ni Ruben ang nakita niya doon sa Zrilly Resort. Especially now na wala pang kami.
Tumayo ako at akmang aalis ng bigla akong tawagin ni Ruben. "Saan ka pupunta?"
"Magpapahangin lang." Tipikal kong sagot.
"Pero—"
Natigil ang salitang balak niyang banggitin ng bigla siyang tawagin ng kapatid ko.
"Kuya Ruben! Laro tayo tagu-taguan!"
Agad naman na ako umalis. It's not like I'm mad at him, I'm just—mad at myself... I'm just mad at myself for not thinking right. I'm probably sure na nandidiri na sa 'kin si Ruben. Na iisipin niya na, katawan lang ang habol ko sa kaniya. And I hate myself for making him think about me like that.
A/N:
Sorry guys for a short update, medyo busy lang talaga ako hehe. Pero guys, thank you for 12k reads!! But as much as I wanna feel ecstatic, I can't. Pagod eh. Kakatapos lang kasi ng interview ko kanina. It's pretty "stressful" for me kasi nakaka intimidate yung aura nung nag interview sa 'kin kanina.
Hehehe sana naenjoy niyo yung update ngayon. Sana din at medyo na-gets niyo yung side ni Vincent. I don't know if I made his side clear. Kasi yung utak ko ngayon eh, hindi CLEAR eh HAHAHA—ok korni ew.
Ok masyadong mahaba na yung Author's Note, ok guys, bye! I love you all! <3
BINABASA MO ANG
Vincent ✓
غير روائيHighest rank: nonfiction #1 fiction: #13 boyfriend: #1 boytoboy: #1 boyslove: #1 Sa isang liga sa baranggay nila Ruben Diced, isang lalaki ang nagawang mapukaw ang atensyon niya. Hindi lang atensyon, pati puso niya na rin.
