Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Chapter 2: CALLING CARD
"Ang lalaking iyon... nababaliw na siya!" I hissed. Napapikit ako ng muling maalala ang paraan ng paghalik sa akin ng ekstrangherong lalaki kanina. His lips was so soft and sweet against my lips.
"Ano ba naman itong pinag-iiisip ko? Anong nangyayari sa akin?" Inis na bumukas ang mga mata ko nang maalala ang mga sinabi niya sa akin. Ipinilig ko ang ulo ko at itinukod ang dalawang kamay sa harap ng sink pagkatapos kong patayin ang faucet. "Pake ko ba sa five hundred thousand cash niya? Hmp! Mayayaman talaga..."
His lips tastes like heaven but his attitude sucks like hell! He just stole my freaking first kiss! Kainis! Agh!
In my 20 years of living here in this crazy world, ang bastos na bungaga pa ng lalaking iyon ang unang nakatikim sa labi ko! Pagkatapos kong ingatan ang sarili ko, sa ganito lang mawawala ang first kiss ko? At bakit sa lalaking iyon pa talaga napunta ang first kiss ko!? I don't even know him!
But I must admit, he has the body and the face. The word handsome will never be enough to describe how gorgeous he is. He had a prominent checkbones, proud and perfectly shaped nose, and he also has a strong and sharp jaw. You'll automatically get drawn by just staring at his dark chocolate eyes. And... and his lips was soft, sweet, and red. I can't believe how I loved the feeling of how he pressed his lips against mine. For a moment, I think it's magical.
I unconciously moaned while my eyes are half-closed, thinking about what happened earlier.
"Miss, okay ka lang ba?"
Literal na napatalon ako sa gulat ng biglang may nagsalita. Walang tao sa ng pumasok ako dito kaya't nagulat ako dahil hindi ko manlang siya namalayang pumasok. Ganoon na ba ako ka-okupado sa lalaking iyon para hindi ko na mapansin ang nagaganap sa paligid ko?
Napangiwi ako at marahang lumingon sa babae. Halatang nawe-werduhan ito sa akin dahil sa tindi ng pagkakakunot-noo nito. Iniisip kaya niyang nababaliw na ako?
Grabedabs! Nakakahiya!
May pa-ungol-ungol at pikit pa kasi akong nalalaman! Kasalanan talaga ito ng lalaking kumuha ng firs kiss ko!
"I'm... fine. Hehe." Napakamot ako sa gilid ng noo ko at binigyan siya ng pilit na ngiti.
Nakakahiya talaga! Inayos ko agad ang sarili at nagmamdaling lumabas mula sa comfort room. Ngunit kahit na bumalik na ako sa pagtatrabaho ay hindi nilubayan ng lalaking iyon ang isip ko. Hindi mawala-wala sa utak ko ang kung paano niya nakuha ang first kiss ko na dapat ay sa unang kasintahan ko ibibigay. Pakiramdam ko ay lutang parin ako sa lahat ng nangyayari sa paligid ko.
"Hoy, okay ka lang ba? Parang wala ka sa sasarili mo." Nagulat ako ng biglang sumulpot si Jimuel sa harapan ko. He was eyeing me curiously. "Tingnan mo, lutang na lutang ka!" He pointed at my shocked face.
