Nagmadali akong binuksan ang kwarto ko at hinanap ang lumang libro. Kanina pa ako atat na atat na makauwi para malaman kung ano ba talaga ang nangyayari sa akin.
Laking gulat ko ng hindi ko makita ang libro sa study table ko. Nasan na iyon? Alam kong nandito lang iyon kasi nakita ko pa iyon kaninang umaga.
Nagmadali akong bumaba at hinanap si Yaya Guring. Siya lang kasi ang pinayagan ko na pumasok sa kwarto dahil ayokong may nakiki-alam sa mga gamit ko.
"Oh iho, bakit nagmamadali ka? Nagugutom ka na ba?" tanong niya ng makitang nagmamadali ako.
"Ya, san mo dinala ang libro ko?" diretso kong tanong
"Anong libro? Ahh. Yung lumang libro mo ba? Tinapon ko na. Halata namang hindi mo na iyon binabasa." nakangiti niyang sabi.
"Ano? Diba kabilin bilinan ko na wala kang itatapon sa gamit ko! San nyo po tinapon? Kailangan ko iyon!" halos hiyawan ko na ang matanda
"Sorry iho. Akala ko kasi.."
"Hanapin niyo! Kailangan ko iyon ngayon na!" inis kong sabi sabay akyat pabalik ng kwarto ko.
Inis akong napaupo sa bed ko. Kung kailan ko naman kailangan saka nawala. Teka nga, bakit ba ako naiinis eh ano bang pakialam ko sa lumang libro? Saka bakit ko ba pinapansin yung guard kanina, halata namang pinagtitripan niya lang ako.
Matapos ang ilang minuto ay muli akong bumaba para kumain ng hapunan. As always, ako na namang mag-isa ang kakain. Puro katulong lang naman ang kasama ko dahil yung magulang ko ay parehas na nasa abroad.
"Iho.." bungad na sabi ni Yaya Guring.
"Hayaan muna yun ya. Hindi ko na kailangan ang lumang libro na iyon!" walang emosyon kong sabi habang patuloy sa pag-kain.
"Pero kasi Iho.."
"Hindi niyo po ba nakikita na kumakain ako? Manuod nalang kayo ng TV. Gusto ko munang tapusin ang pagkain ko." inis kong sabi.
Sa lahat ng ayoko ay yung kinakausap ako habang kumakain. Ayokong may istorbo habang sumusubo ako. Yun ang pinaka-ayaw ko.
After kong kumain ay umakyat na ako at naglinis. Ilang oras din ang ginugol ko sa pag-lalaro ng playstation ng maramdaman ko ang antok hanggang sa makatulog na ako.
Maaga akong pumasok kagaya ng nakasanayan. Tumambay muna ako sa isang bench di kalayuan sa classroom namin. Dito ko madalas antayin ang dalawa kong ugok na kaibigan. Habang hinihintay ang dalawa ay may tumabi sa akin na hindi pamilyar na babae.
Sobrang ganda niya. Nakakabighani.
"Hanapin mo!" matigas niyang sabi. Bigla akong kinilabutan ng marinig ang boses niya. Ang inosente ng mukha niya pero ang boses niya ay may command. Yung bang dapat mo siyang sundin.
"Ano Miss? Hanapin ang?" Kahit may kaba ay pinilit ko pa din siyang tanungin.
"Hanapin mo kung ano ang nawawala sayo. Hindi mo gugustuhin na makuha yun ng iba." bigla siyang tumayo at tinalikuran ako.
"Sandali" pagpigil ko. Bigla akong nakuryente ng hawakan ko ang braso niya. Nabitawan ko itong bigla dahil sa enerhiyang naramdaman kong bumalot sa katawan ko.
BINABASA MO ANG
DIRECTOR's GAME
FantastikEzekiel Montemayor is a simple graduating student at an unknown university. He had no other hobby other than reading a book. Concealed in his friends, he has a secret he fears to reveal. That was the curse that kept him alive. Until one day, a herm...
