Running Through The Waves (Isla Vagues Series #1) - COMPLETED

Kabanata 15

Kabanata 15:
Shopping

Pagkatapos naming lumangoy ni Kairus ay naglibot na rin kami sa isla, kagaya ng pangako niya. Una naming nilibot ang rock formations na katabi lamang ng niluguan namin. Nakapalibot ang iba't ibang sukat ng bato. May mga maliit na kasing-laki lang ng tao at may malalaki naman na halos magmukhang munting isla na.

I was laughing as Kairus held my phone to take a photo of me. I asked him to take photos. Sayang naman kasi kung wala man lang kaming remembrance rito.

I brought only my phone. Wala akong nadalang camera noong umalis sa bahay. I'm too preoccupied that I didn't think of bringing a camera. Hindi ko rin naman kasi naisip na literal na bakasyon ang pinunta ko rito.

Tumatawa ako nang mag-post nang iangat ni Kairus ang phone para kuhanan ako. Pero ang mga mata ko ay tila may sariling isip at hindi sa camera nakatingin.... sa kumukuha.

Kairus will always frown as he notices where my eyes are. Kapag ibinaba niya ang phone para tingnan ako, ay tatawa ako at kinu-kuha niya ang pagkakataon na iyon para kuhanan ako. Hindi ko tuloy alam kung maganda ba ang kuha.

He gave me back my phone, and I pouted as I swiped all of my pictures. Nawala ang pagkabahala ko na pangit iyon. I gasped as I saw how good every picture was. Most of them were candid. Namimilog ang mga mata kong tumingin kay Kairus. Tumaas ang kilay niya sa akin.

"Are you a photographer?" namamangha kong sinabi nang makita ang ganda ng anggulo sa bawat pagkuha niya. Heck, he's even better than those photographers I knew back then!

"I just know how to click it at the right angle." Gusto kong irapan siya dahil sa simple niyang sagot.

"Ang galing mo!" I praised him and swiped all the pictures again. Lalo lang nadadagdagan ang paghanga ko sa bawat paglipat ko ng mga litrato.

"You won't get crazy in my kiss if I'm not." My fingers trembled so much that I almost loosened my hold on the phone.

Tumawa siya nang makita ang reaksiyon ko at kumuha ako ng kung anong mapupulot para ibato sa kanya. Kaso hindi iyon umabot sa kaniya.

I snorted and lifted my phone to capture him. Nagbabasakali na magantihan ako kapag nakuhanan ko siya ng hindi kaaya-ayang itsura, pero nabigo lang ako. Bawat kuha ay guwapo siya. Even its blurred, I can see that he still looks good.

Humakbang siya papalapit sa akin.

"Picture tayo." Sumuko na akong gantihan siya. He smiled as he nodded. Itataas ko na sana ang phone para makuhanan kaming dalawa nang mapanguso ako dahil hindi siya maabot. He stole the phone from my hold when he noticed my struggle.

"Ako na." I allowed him. He was behind me as he clicked the camera multiple times. I smiled, and there were even times I glanced at him. Kumapit din ako sa leeg niya at ginawaran siya ng halik sa pisngi. Ginaya niya ako at hinagkan ang buhok ko.

Hindi ko na mabilang kung nakailan kaming kuha bago kami magdesisyon na magtungo na sa ibang lugar. We even built a sand castle together, but I shrieked when the strong wave destroyed it. Bumagsak ang balikat ko nang paglayo ng alon ay buong buhangin na lang ang naroon.

"Dapat pala mas nilayuan natin..." I said sadly, and Kairus pinched my cheek.

"We can build again next time. Huwag ka nang malungkot. Hindi naman tayo kaysa riyan para tumira." aniya na natatawa at sumimangot lang ako.

"Sayang kasi. Gusto kong iwanan iyon nang buo pa!" I exclaimed like a kid.

"I will just build a house where we can both live instead. Hmm?" Mabilis akong napalingon sa kaniya. Naglaho na parang kisap mata ang lungkot ko.