Running Through The Waves (Isla Vagues Series #1) - COMPLETED

Kabanata 8

Kabanata 8:
Babae

"Mabuti naman at napapayag mo si Lola na magtrabaho rito. Akala ko ay pagbabawalan ka niya." ani Ysabel habang naglalakad kami patungo sa pinagtatrabahuhan niya.

"Ayaw niya noong una, pero nakumbinsi ko rin. Ito rin kasi talaga ang gusto ko. Nahihiya ako na walang ginagawa sa kanila."

"Si Kairus ba ay alam ang tungkol rito?" tanong niya. Bumagal ang mga hakbang ko nang umiling. Suminghap siya.

"Hindi niya alam ang tungkol rito. Hindi ko rin namang kailangang magpaalam sa kanya."

"Naku, hindi ka pala nagpaalam? Hindi iyon papayag!" I creased my forehead.

"I don't need his permission to do anything I want." pirmi kong sinabi. Huminga siya nang malalim.

"Alam mo bang takot na takot ako noong nakita ka niyang sumama sa akin sa pagtinda! Noon ko lang nakitang magalit iyon."

Ha?

Iyon ang unang beses niyang makitang galit si Kairus? Habang ako ay araw-araw.

"Huwag mong intindihin iyon. Hindi rin naman niya malalaman." Ysabel sighed heavily. I can trace the worry in her eyes.

"Paano kung malaman niya? Pinagsabihan pa naman niya ako noong nakaraan."

"Pinagsabihan ka? Bakit anong sinabi?" I frown. How dare he scold Ysabel about it? He didn't own me. Yes, maybe I am staying with them, but this is just too much. Masyado na siyang nakikialam sa mga sarili kong desisyon.

Kung si Lola nga ay hindi masyadong nagkokomento sa mga ginagawa ko. Siya lang talaga ang makapal ang mukha.

"Hindi dapat kita sinama sa paglalako at kung sino-sino pa ang nagtangkang lumapit sa atin. Aminado naman akong may kasalanan. Hindi ko naisip na mapapahamak ka—"

"Wala siyang karapatang sabihan ka! I will talk to him. He shouldn't meddle with whatever I want to do!" putol ko sa sinasabi niya. Hindi ko na mapigilan ang iritasyon.

Maayos kami nitong nakaraan pagkatapos niyang ipasyal ako, pero nabura ang lahat ng iyon ngayon.

"Hayaan mo na. Mali naman talaga ako." ani Ysabel. But I was firm. I have a hunch he will not stop unless I talk to him.

"Hindi. Kakausapin ko siya."

"Kapag ginawa mo iyan, malalaman niya ang trabaho mo rito." I heaved a sigh and stopped marching. Ysabel was looking at me as my shoulders sagged. She's right, but who is he to be feared, anyway?

Ano ngayon kung malaman niya nga na nagtatrabaho ako?

"Kapag nalaman niya na nagtatrabaho ako, hindi ko hahayaan na sisihin ka niya. Ako ang magpapaliwanag para hindi ka niya pagsabihan." saad ko para mapanatag siya at hindi na mag-alala pa.

"Hindi ko naman dinamdam iyong sinabi ni Kairus. Tama siya at dapat hindi kita hinahayaan na lumapit sa kahit sino."

"Kahit na. Desisyon ko naman iyon at labas ka roon. Ako ang dapat kinakausap niya at hindi ikaw." paliwanag ko.

Tumango na lang siya. Hinatak na ako nang mapahinto kami sa isang establisimyento. My irritation faded as we walked inside. Sumalubong sa amin ang mga empleyadong nakaputing uniporme.

Bumulusok agad sa ilong ko ang malansa at masansang na amoy nang makapasok kami. Natanaw ko ang balde-baldeng isda hindi kalayuan. Nagkalat sila sa paligid habang abala ang mga tingin kong empleyado sa pagbuhos noon sa kung saan.

Napalingon sa amin ang mga lalaking may buhat-buhat na timba. Halata ang paghihirap nila sa pawis at basang suot na damit.

Dito kami magtatrabaho?