Running Through The Waves (Isla Vagues Series #1) - COMPLETED

Kabanata 21

Kabanata 21:
Bleed

"You're kidding me..." nanghihina kong sinabi. Umiling-iling ako nang mga hikbi lang ang isinagot sa akin ni Ysabel. Sunod sunod siyang umiling.

"H-Hindi, Kayeziel! Sa tingin mo ay kaya kong lokohin ka sa ganitong bagay?"

Suminghap ako. Nagtaas-baba ang dibdib ko sa halong pag-aalala, takot at kaba.

Hindi. Ayaw kong paniwalaan siya. Imposible ito. Ilang araw na lang ay uuwi na si Kairus. Tapos ganito?

Hindi. Hindi....

Halos sumakit ang ulo ko sa pag-iling.

In my trembling hands, I tried to lift my hand to type something on my phone. Pagkapunta ko pa lang sa browser ay mga mga highlights news nang nakapaskil. Nanlabo ang mga mata ko nang nangunguna ang insidenteng nabanggit ni Ysabel. I clicked it and tried to read it myself.

Gusto kong ako mismo ang makumpirma na totoo ang sinasabi niya!

"A massive explosion occurred in a hotel building where the board examinees were staying for their review. Currently, only five have been rescued from the incident. Half of the examinees were confirmed dead. While the authorities are still conducting the search and rescue for the remaining numbers on the list."

Para akong nabingi sa nabasa. I tried to check the other articles too. Even though the first one was from a legit news outlet!

No. No. No.

I feel like I need to see more articles to prove it's true.

Alam kong niloloko ko lang ang sarili ko, pero hindi ko kayang paniwalaan 'to!

They are all saying the same thing. Maraming namatay at limang tao pa lamang ang kumpirmadong ligtas. Hindi ko pa natatapos basahin ang ibang nakasulat dahil nadudurog na ang puso ko.

Lalo na nang may makitang video kung paano sumabog ang gusali. It was so massive that surviving it is really impossible. Nalusaw ang pag-asa sa akin. I sobbed as I continued scrolling. My lips quivered when they released the list of names of those examinees in the building.

Umaagos ang luha ko habang isa-isa iyong tinitingnan. Napahinto lang ako nang may mabasang partikular na pangalan.

Kainoa Treverous Verceluz

My hold on the phone loosened until it fell to the ground. Sinapo ni Ysabel ang bibig nang napaluhod ako sa sahig.

"No! Hindi 'to t-totoo!" sigaw ko at sinapo ang buong mukha sa paghikbi. Dinaluhan agad ako ng lahat. Marami ang napatingin sa aking pasahero sa paligid, pero wala na akong pakialam!

My chest is like ripping apart. Hindi ako makahinga sa sakit na bumalot sa buo kong dibdib.

"Kayeziel..." Nanghihinang tawag ni Nestor, pero hindi ko magawang bumaling sa kaniya. I shook my head repeatedly again.

"Hindi! Hindi! This is not true! He's alive! They're alive!" Tumaas ang boses ko. Hindi ko alam kung pinapaniwala ko lang ba ang sarili ko. Tumingin sila sa akin sa kaparehong paghihinagpis. I urged them to agree with me, but only Ysabel responded.

"P-Patuloy pa rin sila sa paghahanp. Hindi dapat tayo mawalan ng pag-asa agad. B-Baka hindi naman sila kasama roon sa..." She didn't finish her words because she suddenly sobbed. She clamped a hand over my mouth to suppress it.

"Malaki ang pinsala ng pagsabog. Sa tingin mo.." Matalim kong tiningnan si Mario at mabilis siyang natigil nang mapagtanto niya ang sinabi.

"Buhay si Kairus at S-Samuel!" sigaw ko, pero halos mabasag din ang tinig. Pakiramdam ko ay sasabog na rin ako sa sari-saring emosyon na nasa dibdib. Hindi ko yata kakayanin isipin na may nangyari ngang masama kay Kairus!