Running Through The Waves (Isla Vagues Series #1) - COMPLETED

Kabanata 14

Kabanata 14:
Trickery

My mouth parted when my eyes landed on the horizontal white sand of the island only a few meters away from us. The blue-green water made my eyes twinkle with delight.

May maliliit na isla rin na katabi nito. I feel the shivers on my skin as I stared at the abundant trees of the island. I don't know if there's something different about an uninhabited island that made it more fascinating. Maybe because it was untouched, so the mystery is still intact and nature has preserved its beauty naturally.

Papalapit kami ni Kairus sa isa sa kanila. Kumpara sa iba ay natayuan ng ilang bahay ang islang 'to.

"Oh my god! Ang ganda-ganda!" I gasped in disbelief. I closed my eyes to feel the gentle breeze of wind that passed through us.

"Mas maganda ka pa rin." I rolled my eyes at what Kairus said. Even though my lips were on the edge of giggling. He smirked when he noticed I was stifling it.

Kumapit ako sa gilid ng bangka nang maghanda na si Kairus sa pagdaong. Namatay na ang makina at mabagal na ang takbo ng bangka patungo sa dalampasigan. Hinatak ni Kairus ang lubid kung nasaan ang hook para maitali niya iyon mamaya.

Mula sa puwesto ay tanaw ko ang ilang kabahayan sa paanan ng isla. Ito ang ilang kabahayang tinayo rito ng mga mangingisda bilang pahingahan.

"Nakakapagtaka naman na walang taong nakatira rito kung ganito kaganda? Dinadaanan lang bilang pahingahan?" tanong ko. Though I prefer that humans wouldn't choose to live here since it seems the island doesn't want its land to be scarred by human footprints.

"Ito ang pinakamalayong isla sa kabihasnan. Isa pa, sobrang liblib dahil na rin halos lahat ng parte ay puro puno. Kapag pinili mong tumira rito, ay walang pagmumulan ng kuryente at tubig." aniya. Napatango-tango ako. Kung ganoon, ay bukod sa iilang kabahayan na napatayo rito ay wala nang iba pang bakas ang tao.

"You're like a caveman if you want to live here. Kaya iilang mangingisda lang din ang pinipiling manatili rito." I look at the island again.

It looks mysterious, though it's not creepy. It has a magical mystery as if there's a goddess or other elementals that live here and are hiding behind those tall trees. They are ruling their place, so before invading the island, you need their approval or something.

Napatitig ako sa mga shells na nasa dalampasigan nang makababa sa bangka. Gusto ko sanang pumulot ng iilan, kaso natatakot ako na baka bawal. Magalit pa sa akin ang mga nakatira rito.

Nabalik ako sa realidad nang marahan sundutin ni Kairus ang tungki ng ilong ko. I pursed my lips as he reached for my hand and intertwined it with his. Kumislot ang labi ko nang sinundan ng tingin ang kamay niya.

"Are you hungry? Ilagay na muna natin ang gamit sa bahay." aniya at iginaya na ako patungo roon. I let him pull me towards the bungalow house. It was made of pure wood. Ang bubong ay gawa sa makakapal na dahon, kaparehas ng ginagamit sa bahay-kubo. Maliit iyon at katamtaman lamang ang laki.

Napansin ko na hindi na ganoon kaganda ang kalidad ng mga haligi. Tila nalipasan na ng panahon at ilang bagyo na ang napagdaanan.

"Sigurado kang ayos lang na gamitin natin iyan?" tanong ko nang pumasok kami sa loob ng isang bahay. Walang kandado ang pinto. Simple niya lamang itulak ito para buksan.

"Akin ang isang 'to." Namilog ang mga mata ko.

"Sa'yo 'to? Ikaw ang gumawa?"

"Kaming dalawa ni Papa ang gumawa." Natigilan ako sa sinagot niya. I looked at the old bungalow house again. So that explains why it looks so old.