All Alone

Chapter 8

Others would think of me as a fool. Totoo naman nga. How foolish I am to think that my mother still has a chance to change. How foolish I am to left her there alone with that man.

Pero ano ba'ng magagawa ko? Ayaw naman niyang iwan si Castor. Ayaw kong kasama si Castor. Lalo na sa ginawa niyang pagpilit sa aking gumamit noong droga kagabi at sa putanginang paghipo niya sa akin.

No fucking way.

Eve was kind enough to let me take a bath and stay for the night in his condo, regardless of what happened. Hindi man lang siya nagpakita ng pandidiri nang mapagtanto na ang nasa mukha ko ay ipinagbabawal na droga. Niyakap niya pa ako.

I didn't opened up the topic to him. Hindi rin naman siya nagtanong. Hanggang sa maihatid na niya ako sa apartment namin nina Irina ay hindi niya kinuwestiyon ang pananahimik ko. I don't want to talk about it. Not yet. I know he's busy studying, ayoko na dumagdag pa sa mga iniisip niya.

Here I am now, continuing my life like nothing happened.

Kinausap na kaming dalawa ni Daven para sa photoshoot na ito. Hindi ko alam kung saang streets kami pupunta para sa magandang background.

I'll be wearing three different outfits. I just finished changing into the first one. I'm wearing a black floral maxi dress and it has a long slit in my left leg. Daven is just wearing a white polo shirt and a simple black ripped jeans, magpapalit lang ata siya ng top mamaya.

Tahimik lang ako sa byahe namin papunta sa kung saan. Van ang dala namin ngayon. Nasa unahan namin si Daven katabi si Henry, habang kasama ko naman si Harvey sa likod. On the passenger seat is the girl photographer and at the back is the stylist and the photographer's assistant.

Today is saturday and we're supposed to be resting like the rest of the team. Pero kami ang pinili na mag-represent ng aming group. Okay lang naman sa akin hangga't wala akong natatapakang ibang tao. Kung iba ang pinili ay ayos lang din at magpapahinga na lang ako sa apartment.

Hanggang hapon daw ang shoot naming ito. Maaga pa ay sinundo na kami sa apartment para raw hindi kami abutan ng araw sa shoot.

The van stopped near a museum. The structure states 'National Museum of the National History'.

Namamangha akong bumaba ng van. I've never been here before. Marami akong natanawan na nakapila para makapasok sa loob. The stylist poked me and showed me the pointe shoes, asking me to change. I turned to them and immediately changed my shoes.

Lumapit kami roon sa may gitna. Sa gilid kasi ang pila kaya hindi naman kami makakaabala. Nagse-set up na sila habang ako ay nanonood sa mga taong naghihintay makapasok.

I caught a slight glimpse inside. Ang ganda! Humaba ang leeg ko kakasilip. P'wede kaya kami pumasok mamaya? I remember the song of my favorite band, spoliarium. The same title of the famous artwork inside of this museum.

Nang matapos sila sa pag-aayos ay nagulat ako nang paghubarin nila ng suot na top si Daven. Making him topless. Naeskandalo iyong mga tao sa paligid namin. Nagtataka na sa ginagawa namin. I think, Harvey talked to the management of this museum to let us take some photos here.

I heard a familiar groan behind me. I turned and saw Eve's dark eyes. Agad siyang nilapitan nina Henry at hinila sa likod noong photographer. Bakit siya nandito? Hindi ba siya napapagod sa 'kin?

Before he passed through me I heard him asking Henry something.

"—hat necessary?"

I inhaled a deep breath before listening to the photographer. Tumango kami ni Daven nang makuha ang simpleng pinapagawa.