KOD: HUZUR

~YİRMİ YEDİ~

"Beni özledin mi prenses?"

Gözlerimi sıkıca kapatıp açtım. Bu olamazdı. Mümkün değildi. O...

"Neden titriyorsun?"

Sesindeki ima midemi bulandırıyordu. Bir eliyle ağzımı kapatırken diğer eliyle karnımın üzerindeki elimi kavradı. Konuşamıyordum. Gözlerimden yaşlar boşalırken daha çok çırpınmaya başladım.

"Hamilesin demek..."

Bebeğime zarar gelmemesi için içimden dua edip bacağına tekme attım. Bu hareketim ona doğru düzgün etki etmemişti bile. Kollarını daha çok sardığında ağzımdan inilti çıktı.

Beni hareket ettirip sırtımı duvara yasladı. Eliyle ağzımı kapattığından konuşamıyordum.

"Sessiz ol!"

Kısık çıkan sesi sinirlerimi bozuyordu. Koray'ım nerdesin?

"Hayatım kalktın mı?"

Kapının ardındaki sesle heyecanlanırken kapı kolunun hareket etmesiyle gözlerimi ona çevirdim. Koray'ıma bir şey yaparsa...

Yüzünü yaklaştırıp kısık sesle konuştu.

"Başta ben bitirdim ama sen bende bitmedin!"

Elini ağzımdan çekmesiyle nefes nefese kalmıştım. Duvardan tutunarak dengemi sağlamaya çalıştım. Zor nefes alıyordum. Ellerim duvardan kayarken bedenime sarılan kollarla gözlerimi kapattım.

"Su'yum, ne oldu?"

Telaşlı çıkan sesi vücuduma diken gibi batıyordu. Tişörtünü kavrayıp başımı içine gömdüm. Ağlıyordum. Ağlayışlarım şiddetlendiğinde beni daha çok sarıp saçımdan öpmüştü.

"S-su'yum ne oldu?"

Başımı daha çok gömüp konuşmaya başladım.

"O-o geldi. Ölm-memiş Koray... B-burdaydı. B-bebeğimize b-bir şey olacak d-diye çok korktum ben..."

Kollarını daha çok sıklaştırıp konuştu.

"İ-iyisin de mi?"

Telaşlı çıkan sesiyle gözyaşlarım artıyordu. Konuşmak için çabalarken beni kucağına almasıyla konuşamamıştım. Beni yatağa bırakıp üzerimi örttükten sonra saçımı okşamaya başladı. Yüzünü tam seçemiyordum.

"K-koray..."

Bir şey söylemeden alnımdan uzunca öpüp saçımı okşamaya devam etti. Kaşlarımı çatıp konuşmaya başladım.

"Koray beni uyutmaya çalışma. İlk sen uyuyacaksın!"

Esneyip yanımdan kalktığı sırada hızla elini tuttum. Düz sesiyle konuşması üzerine gözlerimi kaçırmıştım. Her ne kadar görmese de...

"Pencereyi kapatacağım."

Bastıra bastıra konuşması beni daha çok telaşlandırıyordu. Pencereyi kapatıp yanıma yatmasıyla rahat nefes vermiştim. Kafasını dağıtmak için konuştum.

"Nerdeydin?"

Sözlerime karşı kendimi pataklamak istesem de yapamadım. Ben iyi değildim. Örtüyü alıp kafama geçirdim.

"Su..."

Gözlerimi sıkıca kapatıp kendimce ölü taklidi yaptım. Yanımda hissettiğim hareketlilikle gözlerimi hızla açıp yanıma döndüm. Örtü yüzümü ortaya çıkardığında yüzümü ellerimle siper ettim.

"Ben uyuyacağım. Hadi gözlerini kapat."

Neşeli çıkmasını istediğim sesimle konuşmuştum. Ellerimi kavrayıp yüzümden ayırdığında sesini duydum.