KOD: HUZUR

~ALTI~

"Su!"

Bedenime sarılan ellerle kendimi yerde buldum. Terliyordum... Kolumda hissettiğim ağırlığa anlam veremiyordum. Kulaklarıma dolan silah sesleri bitmek bilmiyordu.

"Su! Su'yum iyi misin?"

Koray'ın endişeli gelen sesini duyduğumda kapanmakta direnen gözlerimi açmak için direndim. Telaşlı ve üzgün yüzüyle bana bakıyordu. Yine canımı yakıyorsun be adam!

"K-koray..."

Bir eli bedenimi tutarken diğer eliyle telaşlı bir hâlde yüzümü siliyordu. İstemsiz yüzümde bir gülümseme belirdi. Bu hâlime gülümseyip saçımı okşamaya başladı.

"Asabi Hatun sık dişini. Birazdan buradan çıkacağız..."

Gözlerimden kulaklarıma doğru bir ıslaklık yol çiziyordu. Rahatsız edici bir durum... Yanaklarımın kaşınması, ellerimle müdahale etme isteğimi kaçınılmaz kılıyordu. Ama ben gözlerimi bile zor aralarken ellerimi hareket ettiremiyordum.

Yüzümde dolanan parmaklarla irkildim. Karşıma baktığımda Koray'ın ciddi bir yüz ifadesiyle yüzümde oyalandığını gördüm. Bu hâline gücüm yetse gülmeyi o kadar çok isterdim ki... Ancak gülümsemekle yetindim.

Koray'a bakarken birden bakışları beni buldu. Gözlerime bir müddet baktıktan sonra bakışlarını aşağılara çekti. Gözleri dudaklarımı bulduğunda gözlerini hemen çevirip gözlerime odakladı. Şaşkın hâlde ona bakmaya çalıştım. Kocaman gülümseyerek bana bakıp boşta kalan elini bedenime sararak beni kendine çekti.

Bunun üzerine elimi sıktığımda ceketini tuttuğumu fark ettim. Beni daha çok sarmasıyla ağzımdan bir inilti çıktı.

"Ah!"

Hızla benden uzaklaşıp endişeli hâlde bana baktı. Ama ben onu bırakmamıştım. Ceketini hâlâ tutuyordum.

"Su!.."

Telaşlı çıkan sesine kaşlarımı çatmak istedim. Yapmasa olmaz mıydı?

Gözlerimi üzgün ve endişeli yüzünde gezdirdikten sonra bakışlarım kahverengi ceketine kaydı. Kırmızı ile boyanmıştı. Neden...

"K-koray!.."

Kısık ve telaşlı çıkan sesimle bakışlarımı ceketinden çekmemiştim. Yüzümü ona çevirdiğimde az önce baktığım yere baktığını gördüm. Bakışları hızla beni bulduğunda sağ yanıma takılı kaldı. Beklentili bir hâlde ona bakmayı sürdürüyordum.

Bedenimi nazikçe yerle buluşturduğunda ürkek hareketlerle ellerini bedenimden uzaklaştırmaya başladı. Yüzündeki gülümseme eşliğinde bana bakarken birden durdu. Anlamaz hâlde ona baktım. Bakışlarını benden çevirip dişleri gözükecek şekilde gülümsedi. Ne olmuştu ki... Bakışları beni bulduğunda ona bakmayı sürdürdüm.

"Yanındayım..."

Konuşmasının ardından elimde bir baskı hissettim. Parmaklarımın arasında parmaklar yol izlediğinde elimin rahatladığını hissettim. Aklıma gelenle bakışlarımı ondan çektim. Elim yerle buluşunca gözlerimi ona çevirdim. Ona baktığımda hızla ceketini çıkardığını gördüm. Anlamaz hâlde ona bakakalmıştım.

"Asabi Güzel, şimdi asabiliğini gösterme vakti! Acıya karşı dirençli olmanı istiyorum. Tamam mı?"

İstemsiz gözlerimi uzunca kapatıp zorlukla araladım. Kolumda hissettiğim acıyla ağzımdan bir inilti çıktı. Gözlerimden yaşlar boşalıyordu.

"A-abi... Arka tarafta çıkış var. Biz sizi koruyacağız. Acele edin!"

Koray başını sallayıp kollarıyla bedenimi sardı. Panikle tişörtünden tutup başımı içine gömdüm. Yerden ayrıldığımda tişörtünü daha çok sıktım.