Cast of Spell [COMPLETED]

/35/ Contact Lens

Gaya ng napagusapan pinatili kami matulog ng payapa sa mga rooms sa dagat hanggang kinabukasan.

Nagulat sila dahil sa biglaang paganuncio, maeami rin ang nagtanong kung paano sila nakabalik sa kanilanilang kuwarto dahil wala daw silang maalala.

Tanging sakit ng ulo at lalamunan lang ang nararamdaman nila. We didn't answer any of their question, as much as possible we try to avoid that topic to maintain our secrets a secret.

Hindi ko pa pinaliwanag kay April kung ano ang nakita niya kagabi. I'm planning to confess it to my her and my friends only. She said that I can take my time before explaining to her, but this is my choice and I need to tell them regarding this.

If hindi nila ako tatanggapin, then it's okay. If I were in their shoes, hindi rin naman siguro nila ako tatanggapin. Sino ba ang tatanggap sa isang kaibigan na gumagamit ng itim na kapangyarihan.

Sumasakay na kami ngayon sa van. Bakas sa kanilang mukha ang pagod. Nakasakay na ang lahat sa van at ako nalang ang wala pa. Hindi ko alam kung sasakay ba ako sa sasakyan nina Graychel or isiksik ang sarili sa loob ng van.

"Lily, let's go inside na" kinuha ni Graychel ang maleta ko at dumiretso na sa sasakyan na itim. Binuksan niya ang trunk at nilagay doon.

"You want to sit at the passengers seat or front?" She closed the trunk

"I'm-"

"Hi Gray, pwede pasakay?" Sumulpot si Pamela sa harapan namin

"Ah yeah sure, bakit wala na bang space sa loob?" Takang tanong ni Graychel

"Ahm, wala na eh" ngumiti si Pamela at agad na dumiretso sa front seat.

Graychel let a heavy sigh and fixed his blonde hair bago binuksan ang pintuan sa backseat. Pagkapasok niya sumunod na rin ako.

"Whose the driver?" Tumalikod si Pamela para harapin kami

"Denzel" maikling sagot ni Graychel

Nagbahid ng ngiti si Pamela. This whore, gagawin niya talaga ang lahat. Kahit siguro kakain ng tao si Denzel e susundin niya rin.

"Where is he na ba?" Tanong niya saamin ulit

"I don't know, maybe you can find him. Lily if you don't mind, pwede pakihanap si Denzel naghihintay rin kasi ang van sa kabila." Tinignan niya ang dalawang van na nakaparada lang sa tabi. "Sumasakit rin katawan ko dahil sa party kagabi" she continued and patted my hands. Begging to say yes

Kitang kita nga sa mukha niya ang pagod. Imagine fighting those hundred wolves kahit nga siguro mga bampira mapapagod. Kaya tumango nalang ako.

Pagkalabas ko umihip ulit ako ng sariwang hangin. Wala ng tao sa beach, kahit mga workers wala kaya nagtaka ang mga kasamahan namin kanina. They really committed to their promise, kahit mga workers hindi nagpakita.

I scratched the back of my jet black hair. Saan ba ng lupalop ng dagat ko hahanapin si Denzel? If I learned the spell of seeking edi sana nahanap ko na siya. I should put that in my notes.

"DENZEL!" Tawag ko but none came out, tila hangin lang ang naririnig ko at ang paghampas ng alon sa lupa.

I checked the building kung saan kami nagstay and there were no traces of him there. Pumunta rin ako malapit sa dagat and the only thing that I can see there were the white sands and blue sea. Tinignan ko rin ang bawat cottage at wala rin siya doon, I also went to the spot where we sat last night and wala parin. Goodness where is that vampire. I've been looking for him for almost ten minutes.

Out of nowhere bigla akong nakaramdam ng kaba. Hindi kaya-

Tumakbo ako para hanapin siya sa mga sulok. Sinabi ko naman sa mga lobo na 'wag galawin ang isa saamin. Hopefully nila kinuha at linamutakan si Denzel.

I checked the bathroom at nawala ang bahid ng kaba at takot sa katawan ko nang nakita ko ang lalaki na nakatalikod. He's wearing a linen white long sleeve tucked in his slacks.

"Denzel" I called. Nasa entrance lang ako ng boys restroom. He's near the sink

"Anong ginagawa mo?" I asked him. Hindi parin siya humaharap

"Aalis na ba?" Tanong niya, still not facing in front

"Oo kanina pa dapat, ano ba ginagawa mo?" I didn't bother stepping inside the mens restroom.

"Ano ba kasi ginagawa-" I forced him to face in front of me using my bare hands. Napanganga ako when I saw his red eyes tearing and namamaga rin ito. He's holding a contact-lens in his finger, ready to put it on and a contact case on the other hand.

"I'm-....I'm having a hard time putting this stupid thing on" yumuko ito at pilit na nilalagay sa mata ang contact lens pero nahuhulog lang ito sa daliri niya.

"Ako na" I turned on the faucet and washed my hands thoroughly with soap and water.

After washing my hands I closed the faucet using my elbow and turned back at him.

"You can use my handkerchief" inalok niya saakin ang panyo na na kulay itim.

"Thanks" kinuha ko iyon at pinunasan ang kamay.

"Where's your solution?" Kinuha niya sa bulsa niya ang maliit na garapon ng contact solution.

Tumangla ako sakanya and I already estimated na hindi ko abot ang mukha niya para ilagay 'tong contact lens sa mata niya.

I sat down the sink "Lapit ka rito" tumayo rin siya sa harapan ko, looking so innocently.

Binasa ko ang daliri ko at agad na kinuha ang case. He also widened the gap of his legs para mas maging kapantay saakin ang mukha niya.

"Are you sure okay ka lang sa ganiyang posisyon?" I asked baka tuluyan na siyang magsplit. Although I'm not worried m, he just needs help

"Yes, please be fast"

"Hindi ba 'to nahulog sa lupa?" Umiling lang siya

"Look at me" I commanded and he followed it. Our eyes met. Kinuha ko ang lens sa case at dahan dahan iyon nilagay sa pula niyang mata.

"Tignan mo namaga na mata mo" I clicked my tongue as I put the other lens in his eye.

He blink redundantly after I successfully put the lense.

"Thank you" He said

I just gave him a thumbs up at lumabas na. Baka naiinip na ang mga kasamahan namin dahil sa tagal ni Denzel. I wonder kung anong idadahilan niya sa mga kasamahan namin kung bakit antagal niyang nawala.

It took him almost half an hour just to put his contact lens. Bumalik ako sa saaakyan, Denzel is at distance behind me.

"You found him?" Tanong ni Graychel

I didn't reply, instead I said my answers in my mind. Nung nabasa niya iyon hindi namin napigilan ang tawa.

"I forgot! Ako kasi naglalagay" bulong niya at tunaaa ulit. Napatigil nalang kami nung pumasok na si Denzel sa sasakyan.

"Denzel I'm very worried" niyakap kaagad siya ni Pamela. Okay?

"Me too, I'm very worried. But good thing the LENS of your car is good" tumawa ulit kami ni Graychel. Denzel just looked at us sharply

"Yeah Denzel, I also checked the lens of you car kanina and it's beautiful" singit ni Pamela. Smiling at Denzel na akala mo wala ng bukas

Denzel just looked at her blankly. At pinaandar na ang sasakyan. Pamela keeps talking at Denzel kaya hindi kami makakatulog. I badly want to stitch her mouth!

-
-
-
-PUTI