CHOICE ME (Completed)

Part-2

[Unicode]

ကလင်း ကလင်းးး!!!

ကျောင်းခေါင်းလောင်းတီးသံကြောင့် ဆရာ
အတန်းထဲက မထွက်သေးပေမဲ့ ကျောင်းသား
တွေအားလုံးလှုပ်လှုပ်ရွရြွဖစ်ကုန်ကြလေပြီ။

" ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီလောက်ပဲ "

"" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ""

အတန်းထဲကဆရာထွက်သည်နှင့် ထမင်းဗူး
တွေထုတ်ကာ ထမင်းစားဖို့ ပြင်ကြသည်။
မြို့ကြီးပြကြီး ကကျောင်းကြီးတွေမှာလို့
ကျောင်း ကန်တင်းရယ်လို့ မရှိ။
အရမ်းချမ်းသည့်ဆောင်းရာသီမို့လို့
နေ့လည်ထမင်းစားရန် အိမ်မပြန်ကြဘဲ
ထမင်းဗူးသာထုတ်လာကြသည်။  အပြင်ထွက်
ရန် အရမ်းချမ်းသည်လေ ။ ထိုထဲမှာ အပျင်း
ကြောအရမ်းထူသည့် ရိပေါ်တို့အဖွဲ့အပါအဝင်ပေါ့ ။  သူငယ်ချင်းလေးယောက် စာရေးခုံတွေကို
ပူးကပ်ကာ ချိုင့်တွေကို ချထားလိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် သူငယ်ချင်းလေးယောက် တစ်ယောက်ဟင်းတစ်ယောက်နိုက်စားကြသည်မှာ
ပုံမှန်ပင်။

" ဝါးး ဝမ်မာမားက အရမ်းဟင်းချက်ကောင်း
တာပဲ ။ "

ဝမ်ချောင်က ရိပေါ်ထမင်းချိုင့်ထဲက ဟင်းတွေ
ကိုနိုက်ရင်း ဝမ်မာမားကို ချီးကျူးရန်မမေ့ ။
ရိပေါ်ကတော့ အိမ်မှာ ပုံမှန်စားနေကြမို့လို့ထင်
သာမန်ပင် ။

" ကျောင်းသားသစ်က ထမင်းဗူးမပါဘူးလား?"

ဟောက်ရွှမ်း၏ သူတို့လေးယောက်မျှသာ
ကြားရသည့်အသံဖြင့်ပြောလာတဲ့ စကားသံ
ကြောင့် ရိပေါ်တို့သုံးယောက် ကျောင်းသား
သစ်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ခေါင်းကိုပြတင်းပေါက်ဘက်သို့လှည့်ထား
ကာမှောက်အိပ်နေသည်။ သေချာကြည့်
လိုက်တော့မှ ကျောင်းသားသစ်က ဘာစာ
အုပ်မှပါမလာဘူး ။ ထိုကျောင်းသားမှာ
ကျောင်းစည်းကမ်းနှင့် ကိုက်ညီတဲ့အချက်ဆို
လို့ ကျောင်းဝတ်စုံဝတ်လာတာလေးပဲရှိသည်။

" သွားခေါ်လိုက်လေ ။ ငါတို့နဲ့လာစားလှည့်လို့"

ဝမ်ချောင်အပြောကို ဟောက်ရွှမ်းက ခေါင်းငြိမ့်
ကာအသိမှတ်ပြုပေမဲ့ ကျန်းချန်က ခေါင်းကြီးကို
ခါယမ်းကာ မခေါ်ရဲကြောင်းဆိုလေတော့
သုံးယောက်လုံးရဲ့ အကြည့်က ရိပေါ်ဆီသို့
ရောက်လာသည်။