Extra ⚠️

12.5K 532 21
                                        

[Unicode]

Warning ⚠️

( တင်ရမလား မတင်ရဘူးလား နဲ့။
ဒါပေမဲ့ တင်လိုက်ပြီ 👀။ နောက်ပြီး
နည်းနည်း ကြမ်းတာမို့ အဆင်ပြေမှ ဖတ်ပါ)

သူတို့ ရောက်လာသမျှသော ဧည့်သည်တွေ
ကို ဧည့်ခံရင်းဧည့်ခံရင်း ည (၇) နာရီလောက်
မှ အိမ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။

သူအဝတ်လဲပြီး ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာ
တော့ ကုတင်ပေါ်မှာ မျက်မှောင်ကုတ်ကာ
ထိုင်နေတဲ့ မောင့်ကိုတွေ့ရသည် ။

" ဘာဖြစ်တာလဲ မောင် ? "

" ကြာလိုက်တာ "

" ရေချိုးရေလို့ပါ. . . အိပ်ရင်အိပ်တော့လေ"

သူပြောခါမှ တဖြည်းဖြည်း အခြေနေတွေက
ပိုဆိုးလာသလို ။

" တစ်ညလုံးဆို?  စိတ်ကြိုက်ဆို !?
မသိယောင်ဆောင်နေတယ် "

မောင်က နှာခေါင်းလေးရှုံ့ကာ မျက်နှာလွဲ
၏ ။

" အဲ . . ဟောဗျာ ။ ဒီနေ့က မောင် အရမ်းပင်ပန်း
နေတယ်ထင်လို့လေ "

" မပင်ပန်းဘူး ။ စရအောင်ကွာ "

ခါးမှာပတ်ထားတဲ့ ပဝါကို ဆောင့်ဆွဲ၏ ။
ထို့နောက် ကိုယ်တီးလုံးလေးဖြစ်နေသည့်
သူ့ ကို အထက်အောက် စုန်ဆန်ကြည့်ကာ
ပြုံးပြုံးကြီး။

" ဖြူဖြူလုံးလုံး ပဲမြစ်ကလေး "

" မောင် !! "

သူ့ဟာက အနေတော်လေးပါ ။
ဒါကို ရီချင်ပက်ကျိဖြစ်နေတဲ့ မောင့်ကို
မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

မောင်က သူ့အော်သံကို လျစ်လျူရှု ကာ
ခေါင်းတွေကို ထိန်းကိုင်ရင် စိတ်လွတ်ကိုယ်
လွတ်နမ်းနေပုံက သူ့နှုတ်ခမ်းတွေ ပျောက်ကျ
သွားမည့်အလား ။ သူတို့ အနမ်းချင်းဖလှယ်
ရင်တောင် ဒီလောက် အလောတကြီးနိုင်ပြီး
မကြမ်းတမ်းဖူးတာမို့ နောက်လာမည့် အရာ
အတွက် ရိပေါ် ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားသည် ။

ဒီနေ့မှ မောင်က ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တဲ့ စိတ်အစုံ
ကို လွတ်ပေးလိုက်သည့်အလား သူ့နှုတ်ခမ်း
တွေ ပူထူသွားရုံမက ခနအတွင်းမှာပဲ တစ်ကိုယ်
လုံး ပေါင်တံတွေထိပါ နီရဲကုန်သည်။

CHOICE ME (Completed)Onde histórias criam vida. Descubra agora