Trials End

Chapter 23

Brice went back to his seat and Graig was using his phone. I opened my phone and looked for my mom's number to tell her about our outing.

ME: Mom, nag plano classmates ko mag road trip kaya baka madaling araw na kami makauwi. I'm sorry if hindi na ko nakapag paalam, nagmamadali kasi kanina eh. I'll update you with whatever happens. Love you mom!

I closed my phone and looked up. I relaxed and tried to think about what might happen later. I hope nothing awful happens and we can enjoy it fully.

My family always allows me to hang out with my friends. I only need to update them to calm their mind. I felt a vibration in my hand, I checked my screen and it's a message notification from mom.

MOM: Okay! Thank you for telling me. Sabihin mo sakin pag may kailangan kayo or kaya gusto niyo na gawing out of the country ang roadtrip niyo Hahahaha. Enjoy and take care. I love you too Aiby.

I smiled while reading my mother's message. Buti na lang talaga hindi siya katulad ng iba na mag wawala or mag kukulong ng anak.

Uwian na at nag decide kami na lumabas. Pinag titinginan na naman kami ng tao dahil sabay sabay kaming nag lalakad. Kami lang ata yung gantong classroom, yung iba kasi grupo grupo.

Pag labas namin isang, mini bus ang nakaparada sa parking lot. Pumasok na ko at manghang mangha sa ganda ng loob. Ang spacious ng gitna kaya baka mag katuwaan dito.

"Sino palang mag dridrive?" Tanong ko.

"Si Ivo na daw bahala. Papalitan na lang siya ni Aldo." Si Ayer ang sumagot at tumango na lang kaming lahat.

Pumasok na kami sa mini bus at katabi ko si Blanca. Pumwesto kami sa huling upuan na by twos. Nasa kabilang side naman si Keith at Ayer. Si Ely, Deborah, Graig at Claud naman sa gitna. Tapos yung iba halo halo na, nasa harapan pa nga si Iris eh.

Hindi naman ako naniniwalang ganto seating arrangement namin hanggang dulo. Sila pa ba?

Lumingon samin si Ivo."Briceee! Ikaw mag sabi sakin ng sinasabi ng TP app ah? Or kaya dito ka na lang sa tabi ko?"

Tumango naman si Brice at tumabi sa kanya habang hawak ang phone.

"Okay guys, buckle up. Ngayon lang kayo makakakita ng lumilipad na bus!" Sigaw ni Ivo.

"Hoy utang na loob, gusto ko pa mabuhay!" Nag sigawan sila kaya tumawa si Ivo sa harap.

"Joke lang eh! Start ko na aahh!"

Nag hiyawan naman ang lahat at naramdaman kong sinimulan na ni Ivo ang sasakyan.

Hindi pa naman lumulubog ang araw kaya maliwanag pa sa labas. Naririnig ko na silang nag dadaldalan at may sumisigaw. Nasa window side ako ngayon at pinapanood ang buhay ng iba sa labas na salamin.

People waiting for the go sign to cross the road. Bumping to each other on the sidewalk. Walking while they're on the phone. Some are walking with their pets.

I can see the tall building from here. Nangangawit na nga leeg ko sa kakatingin. The clear blue sky outside makes me feel sleepy. Nawala ang antok ko ng makarinig ako ng busina.

BEEP BEEP

"Pucha! May banggaan ata dito eh!" Gigil na sabi ni Ivo

Hinawakan ni Brice ang phone niya. "Wait, I'll try to find an alternative route."

Kita ko parin na naiirita na si Ivo dahil hindi namin nalaman na may banggaan dito. Napatingin na rin tuloy ako sa bintana at meron ngang banggaan. Ang masakit pa.