DARK STRAWBERRY [COMPLETED]

_7

z

ႀကိမ္လံုးဒဏ္ခပ္ႀကီးႀကီးရဲ႕ ေကာင္းက်ိးေတြေၾကာင့္ နာက်င္မႈကို ခံစားလိုက္ရတဲ့ ဘတ္ဟြၽန္းဟာ ခန္႔မွန္းထားခဲ့သည့္အတိုင္းပင္ ၃၊ ၄ရက္ေလာက္ အိပ္ရာထဲက မထနိုင္ခဲ့ပါ။ထို႔အျပင္ ဖ်ားေတာင္ ဖ်ားခဲ့ေသးသည္။

ေနာက္ဆို ဘတ္ဟြၽန္း၏ ပါးစပ္က ဂိမ္းဆိုင္ဟူ၍ ထြက္မလာေတာ့ေပ။လုဟန္ကေတာ့ ဘတ္ဟြၽန္းေက်ာင္းျပန္တက္နိင္သည့္အခါ အႀကီးႀကီးကို ေလွာင္ရယ္ဟားတိုက္ေတာ့သည္။

ဒဏ္ရာေတြ အရွင္းမေပ်ာက္ေသးတဲ့ ဘတ္ဟြၽန္းဟာ မအီမလည္ျဖင့္သာ ပါးစပ္ျဖင့္ လုဟန္အား ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆဲဆိုခဲ့လိုက္သည္။

ေက်ာင္းလည္း ထိုလက မေျပးျဖစ္ေတာ့ေပ။ဒါက မေျပးေတာ့ဘူးဟု မဆိုလို။မေျပးေသးတာသာျဖစ္သည္။အမွန္သာေျပာမည္။ဘတ္ဟြၽန္းက ရိုက္ခံထိထားရသည္ကို မမွတ္ေသးေပ။
ဂိမ္းဆိုင္သာ မသြားေတာ့ဖို႔ေတြးခဲ့ေပမယ့္ ေက်ာင္းမေျပေတာ့ပါဘူးလို႔ေတာ့ ကတိမေပးထားခဲ့ေပ။

အခြင့္ႀကံဳမွ အတိုင္အပင္ေတြနဲ႔ ဘယ္သူမွမသိေအာင္ လစ္အုန္းမည္ဟု ေတြးေတာထားေတာ့သည္။

"မမွတ္ဘူး ပတ္ဘတ္ဟြၽန္းတို႔ကေတာ့ ဟားဟား ေနာက္ဆိုမင္းဖင္ႀကိး မင္းအေဖရိုက္တာနဲ႔ ပိန္လိန္ေနေလာက္ၿပီ"

"တိတ္စမ္း ေရွာင္လုဟန္ !"

"ခြီး"

လုဟန္ဟာ ဘတ္ဟြၽန္း၏ ရွံု႔တြေနသည့္ မ်က္နွာေၾကာင့္ ထိန္းထားသည္ၾကားကပင္ ခြီးကနဲ ထြက္မသြားေသးသည္။
ဘတ္ဟြၽန္း မ်က္ေစာင္းဟာ အရယ္မသတ္နိုင္တဲ့ လုဟန္ဆီက်ေရာက္လာေလေတာ့ မထိန္းနိုင္တဲ့ လုဟန္ဟာ ဆန္႔က်င္ဘက္အရပ္ကိုသာ လွည့္လုိက္ပါေတာ့သည္။

"ခိ ခြိ"

လုဟန္၏ ခိုးခိုးခစ္ေလွာင္ရယ္သံဟာ ဘတ္ဟြၽန္း၏ စိတ္ကိုလာဆြျခင္း မွတ္တုိင္က သတ္မွတ္ျခင္းထက္ ေက်ာ္လြန္သြားၿပီ။မ်က္နွာႀကီးနီရဲလာတဲ့ ဘတ္ဟြၽန္းဟာ အသံကုန္ ဟစ္လိုက္သည္။

"ရားး ေရွာင္လုဟန္ !"

"အား ေဟ့ေကာင္ ဘတ္ဟြၽန္း!!!!"

ဘတ္ဟြၽန္းက သည္းမခံနိုင္ေတာ့သည့္အဆံုး ေက်ာေပးထားတဲ့ လုဟန္ကို ေနာက္ကေန ခုန္အုပ္လိုက္ေလရင္း တက္ဖိထားလိုက္သည္။အငိုက္မိခံလိုက္ရတဲ့ လုဟန္မွာ ဘတ္ဟြၽန္းကိုယ္ေအာက္ ျပားျပား၀ပ္လို႔။