Justice

21

Lia's Point of View

Hindi ako makapaniwala sa sinabi ni Director Gab. Alam niya ang totoo? Paano niya nalaman?

And he accepted me despite my identity? Aware siya na makakasira sa public image ng GKN ang pagtatrabaho ko dito. Sigurado akong hindi magugustuhan ng mga viewers ang kagaya ko. Gusto nila ng perfect, eh.

Pero ano nga kaya ang dahilan ni Director Gab para tanggapin ako? Sinabi pa niya na hindi lang ako ang may sikreto na pwedeng makasira sa GKN. Hindi ko akalain na naisipan niyang gawin yon sa amin.

At sino nga kaya talaga ang nagsulat ng news article tungkol sa akin at sa anak ko? Hindi naman binigyan ng pangalan si Felix don sa news article kaya mas mabuti na yon.

Pinunasan ko ang luha ko bago hugasan ang mukha ko dito sa comfort room. Muli akong tumitig sa salamin bago magpasyang lumabas.

Pumunta ako sa office ni Director Gab at sinalubong niya ako ng ngiti niya na kumikinang ngayong gabi. Sinenyasan niya akong maupo sa harap niya na ginawa ko kagad.

"Tatapatin na kita, Malia," he casually said. "My father wants me to make you quit from this industry. But that is still againsts our contract, kaya siguradong gagawa siya ng paraan para mapaalis ka. I need you to be ready for the possible consequences if you really wish to stay." he seiously said.

Wala akong dapat na katakutan dahil ginagagawa ko ang makakaya ko para sa trabaho ko. This is what I wanted after I graduated from high school. I exchange being a famous model as a mother and now, I want to report the important events that many people must be aware of.

"Oo, sir. Gagalingan ko po." determinado kong sabi. I saw his eyes changed into worries.

"Hindi yon ganoon kadali, Miss Malia. And I am expecting you to be one of the future workers in GKN." he said before he smiled and offered his hand for a shake. I gladly accepted it before I leave.

Kinuha ko lang ang gamit ko bago ako lumabas. Naglakad ako papunta sa malapit na bus stop pero napatigil ako kaagad ng may tumigil na sasakyan sa tabi ko. Alam ko na kay Trevor ang sasakyan na ito kaya humarap ako dito.

The window shut open and he called me in. Pumasok ako at kaagad niya rin namang pinaandar ang sasakyan.

"Bakit nandito ka?" nagtataka kong tanong. Hindi ko inaasahan na halos araw-araw na kaming nagkikita ni Trevor. He even gave my son a gift last week. It was the action figure that was his brother's.

Hindi ko na rin siya naiintindihan and I don't think that this is for friendship. I can feel something deep inside me changed ever since I met him. Something I cannot explain nor to be known yet.

But I am happy to have him on my side.

"Trevor, hindi mo naman ako kailangan sunduin o ihatid sa bahay. Diba may trabaho ka pa? Bakit ka ba palaging pumupunta don sa GKN? May kailangan ka ba don?" tanong ko sa kanya.

Nakakahiya na rin kasi kung ako lang ang ipupunta niya sa GKN.

"Nabasa ko ang news article yung tungkol sa inyo ni Felix, okay ka lang ba?" pag-iiba niya sa usapan.

Kaya pala.

"Suuss, nag-aalala ka na sakin ngayon, ha?" biro ko sa kanya at bahagyang sinagi ang braso niya.

I don't want him to think about that for no reason, wala rin naman siyang mapapala.

"Of course," he seriously said, like he meant it to another reason. Napansin ko na hindi na naging pamilyar sa akin ang daan. I held his arm before I looked at him.

"Saan tayo pupunta?" nagtataka kong tanong.

He did not answer my question but he smiled at me. That sincere smile I saw twice really melts my heart. Binitawan ko ang braso niya at humarap na lang sa bintana. I feel sudden hotness in the car though the air condition is running all inside the car and passing through my skin.

Napalunok ako dahil bigla kong naramdaman ang pagkatuyo ng lalamunan ko. Ano ba ang nangyayari sa akin? Hindi ko na alam kung bakit ako nagkakaganito pero alam kong si Trevor ang dahilan nito.

Ilang minuto ang tahimik na lumipas bago tumigil si Trevor. Bumaba kami at natigilan ako sa nakita ko.

"Wow..."

I couldn't help but wander my eyes around the view. We are on a high cliff and there is a beautiful view from below. This place is breath taking.

"I thought, you might be stressed or sad because of the news so I brought you here." Trevor said.

Hindi ko nagawang lumingon sa kanya dahil hindi ko maalis ang paningin ko sa napakagandang view. Nakangiti ako habang pinagmamasdan ang bawat ilaw sa city na nagsisilbing mga munting bituin na nagbibigay buhay sa gabi.

"Here," humarap ako kay Trevor at kinuha ang beer in can na ibinigay niya. "I'm glad you liked the view. I wished that you can have a peaceful mind here." he sincerely said before he drinks the beer on his hand. Uminom rin ako at mabilis na inubos ang laman ng lata na hawak ko. Binigyan niya pa ako ng isang beer na hindi ko na tinanggihan. Mukhang kailangan ko nga ito ngayon.

"Salamat, Trevor." I happily said.

Muli akong humarap sa city pero tumingin ulit sa kanya ng bigla niyang hawakan ang braso ko. Nagulat na lang ako sa sunod na nangyari.

Something came crashing against my lips. It didn't last long but my whole world literally stopped. My whole body froze in shock and confusion. What just happened?

Napakurap ako bago dahan-dahang tumingin kay Trevor.

"I like you, Malia." he almost whispered that brings me back to myself.

Naramdaman ko ang biglang pag-init ng muka ko kasabay ang mabilis at malakas na pagtibok ng puso ko. Muli akong napakurap bago ko bawiin ang braso ko mula kay Trevor.

"Bu-bumalik na tayo, Trevor." sabi ko bago diretsong sumakay sa sasakyan niya.

Ano ba itong nararamdaman ko? Ano ba ang nangyayari sa akin?

I stare at the window until I felt him getting in the driver's seat. I closed my eyes, trying to forget what I think happened.

"Malia, please say something." he said, not planning to start the engine. "Malia--'

Hindi ko na siya pinatapos dahil bigla akong humarap sa kanya.

"Nababaliw ka na!" I accused, "Trevor ano ba sa tingin mo ang iniisip mo? Anong I like you? Anong ginawa mo--" 

Natigilan ko bago ko narealized kung ano ang totoong nangyari. 

I quickly covered my face using my hands as I lean on my knees. This is not happening... No way...

Magnanakaw siyaaaaaa!

"Hey, what is going on? Humarap ka sa akin." he pleased while pulling my arm but I resisted.

Ang first kiss ko... Tinangay na ng hangin...

I cried a little louder. My emotions are mixing and winning over me. Maybe this is because of the beer and this is not really good. I just cried until I realized everything went really peaceful.

I just realized that I fell asleep and something is gently shaking my shoulder.

"Malia, Malia?" I heard Trevor's voice in my dreams but I ignored him. Few moments passed until I felt like floating in the sky. Am I flying? Then after few moments, I felt the comfort that only my bed can give. I really don't know what's going on but I feel safe.

***

resacoya

***

Happy reading!