ဖွေးကြည်နေတဲ့မျက်နှာလှလှလေးကအမူအကျင့်နဲ့လားလားမျှမဆိုင်သလိုပဲလပြည့်ဟာရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်။မာနထိုမျက်နှာလေးကိုတစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေမိပြီးအသက်မပါသလိုပဲပြုံးမိပြန်တယ်။နှုတ်ခမ်းပါးလေးကိုတို့ထိလိုက်တော့မျက်ခုံးတန်းလေးတွေဟာလှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီးမျက်ခွံလေးများမှာပွင့်ဟလာတော့မယောင်ဖြင့်..
"အင့်..အင်း"
တစ်ကယ်ပဲမျက်လုံးတွေပွင့်လာသည်ကြောင့်မာနဟန်မပျက်ပဲအိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပစ်လိုက်သည်။
"ကျစ်..ဒီပိတ္တာခန္ဓာကိုယ်ကိုများဘယ်နေရာကလှသွားရတာလဲ "
သူစိတ်ထဲမှာရီချင်သလိုလိုငိုချင်သလိုလိုပဲဖြစ်ရတယ်..ထရီလိုက်မိရင်လည်းအိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ရမလားဆိုပြီးဒေါသလေးကထွက်နေအုံးမှာ..
"ဟယ်လို..အေးမေနှိုင်း...ငါအိမ်မှာလေ ဟိုကောင်တွေပြန်သွားပြီနေမှာပေါ့ အေးအေး....အားပါတယ် ထွက်လာခဲ့မယ်လေ အွန်း..OK "
တစ်ဖက်ကဘယ်သူမှန်းမသိပေမယ့်လပြည့်မျက်နှာလေးကြည်လင်နေတာကိုမပွင့်တပွင့်မျက်ဝန်းလေးတွေကမြင်သွားခဲ့ရသည်။
'ယောက်ဖမှာကောင်မလေးရှိတာလား '
"မင်းမာန..ဟေ့လူ..မင်းမာန"
"အင်းးးငါနိုးပြီ"
"အခန်းထဲကထွက်တော့"
"ထွက်ချင်ပေမယ့်လမ်းမလျှောက်နိုင်လို့ ဒီနေ့ယောက်ဖကြမ်းရမ်းလိုက်တာနည်းနည်းနောနောလား ရှစ်ချီလောက်ရှိမယ်ထင်တယ်"
"ငါမေးလား ဟမ် ငါပြောနေတာကအခုချက်ချင်းအခန်းထဲကထွက်သွားဖို့ပြောနေတာ ကျန်တာစိတ်မဝင်စားဘူး"
"ငါလည်းအဲ့ဒါပဲပြောနေတာလေ အောက်ပိုင်းကတော်တော်လေးနာနေလို့ သွေးတွေလည်းကျထားသေးတယ်မလား "
"မင်းဖင်ကွဲတာငါကဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ အခုပဲထွက်သွားတော့ မဟုတ်ရင်အဲ့ဒီ့ကွဲနေတဲ့ဖင်ကိုလှုပ်မရအောင်ကိုလုပ်ပစ်မယ် "
"မင်းကောင်မလေးနဲ့သွားတွေ့မလို့လား"
မာနသူ့ကိုယ်သူတောင်မထိန်းလိုက်နိုင်ဘူး..ဒီမေးခွန်းကိုသူမေးချင်နေတာ..
