Partyပြီးသွားခဲ့သည်။စက္ကန့်မလပ်အောင်ကိုနှိပ်စက်နေတဲ့သော်တာနဲ့ဆုသွဲ့ပုံရိပ်တွေကိုကြည့်ရင်းဘုန်းခန့်ရင်တွေလည်းနာနေရပါပြီ..ဒါပေမယ့်လည်းဒါကသူဖြစ်စေချင်ခဲ့တဲ့အနေအထားပဲလေ..သူ့လိုမပြည့်မစုံနဲ့လူတစ်ယောက်ကိုပေါင်ပေါ်တင်ပြီးယုယပြနေတာထက်သော်တာဆိုတဲ့အမျိုးသမီးလိုဥစ္စာပေါရုပ်ချောပညာတတ်မိန်းကလေးကိုပေါင်ပေါ်တင်ထားတာကဆုသွဲ့ကိုပိုပြီးဂုဏ်တက်စေတယ်..
"Bye..နောက်နေ့တွေ့မယ်ဆုသွဲ့ သော်တာ့ကိုပစ်မထားဘူးမလား"
မိန်းမပျိုကဆုသွဲ့လည်တိုင်ကိုဖက်တွယ်ရင်းအကြည့်ချင်းဆုံစေကာခပ်ချွဲချွဲလေးပြောလာ၏။
"အင်း နောက်တွေ့ကြမယ်နော် ဒီနေ့ညအတွက်လည်းကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖော်ပြုပေးတဲ့အတွက်"
"ဟက် မလိုပါဘူး အဲ့ဒီ့လိုတွေချစ်ဖို့ကောင်းလို့သော်တာကဆုသွဲ့ကိုအကြင်နာပိုနေရတာ ခစ်ခစ်"
"ပြောမနေနဲ့သော်တာရေ ဆုသွဲ့ကလေနင်မှနင်..နင့်ကိုမတွေ့ရရင်သူတစ်နေမကုန်တော့ဘူး အဟမ်း..နင့်တစ်ယောက်တည်းကိုပဲနော်"
ကြားထဲကမေယမင်းပင့်ပေးလိုက်တာနဲ့အညီဘုန်းခန့်မျက်နှာလေးလည်းဇီးရွက်သာသာပဲဖြစ်သွားတယ်။ဒါကိုသိတဲ့သုံးယောက်သားကတော့မဲ့ပြုံးလေးတွေပြုံးလို့...
မျက်ရည်ဝဲတဲတဲဖြစ်နေရှာသည့်ကောင်လေးအားပညာပြနိုင်ရန်သော်တာ့ကိုအိမ်ပြန်လိုက်ပို့ပေးရသည်ကလည်းဆုသွဲ့၏တာဝန်တစ်ခု
"ဘယ်..ဘယ်လဲ"
အထူးအဆန်းလုပ်လို့မေးလာသည်အားသူမဂရုမစိုက်ပါပဲသော်တာနဲ့အတူကားထဲဝင်ထိုင်လို့လိုရာကိုသာဆက်ခဲ့လိုက်ပါ၏။
"ဟူးးးး"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ဘာဖြစ်ရမလဲ ငါလေ နင်ခိုင်းလို့သာလုပ်ရတာ ဟိုတစ်ယောက်ကိုသနားလို့သေတော့မယ်..နင်သူ့ကိုမသနားဘူးလားဟင် "
သူမစကားကြောင့်ဆုသွဲ့နှုတ်ခမ်းတွေကကော့တက်သွားရင်း..
"မသနားပဲနေမလားဟာ ငါအသည်းယားလွန်းလို့အခုလိုပညာပေးမိတာပါ နင်ပဲစဥ်းစားကြည့် ငါကတော့သူ့ကိုစားမဝင်အိပ်မပျော် စိတ်နဲ့ကိုယ်မကပ်တဲ့အထိချစ်ပေးခဲ့ရတာ သူကပြန်ချစ်နေရဲ့သားနဲ့ငါ့ကိုစိတ်မချမ်းမသာဖြစ်အောင်လုပ်တယ် "
