"ရှောင်း"
အဆောက်အအုံထဲကလေထုတစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့အေးစက်လာနေတယ်။ရူနာ့လက်ထဲမှာဓားမြောင်တစ်ချောင်းကအသင့်ပါလာခဲ့ပြီး ရိပေါ့်အရှေ့ကိုတစ်လှမ်းချင်းလျှောက်သွားလေရဲ့
"ငါပိုပြီးနှိပ်စက်ချင်ပေမယ့် ရှောင်းကနင့်ကိုသက်ညှာပေးလိုက်ပါဆိုလို့ ချောချောမွေ့မွေ့ပဲအသက်ထွက်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ် "
"မင်းစိတ်ထဲမှာ ငါ့ကိုသတ်ပစ်လိုက်တာနဲ့ပဲ ရှောင်းကျန့်ကိုရပြီလို့ထင်နေခဲ့တာလား"
"ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်ငါဘယ်လိုတွေးရမလဲအရှုံးသမားဝမ် ဟက်"
သူမကခနဲ့ပြုံးပြုံးရင်းရိပေါ့်ရင်ဝကိုဓားနဲ့ထောက်ထားခဲ့တယ်
"နင့်အမှားကဘာလဲသိလားဝမ်ရိပေါ် "
"......"
"နင့်ကိုနောက်ကျောဓားနဲ့ထိုးမယ့်လူကိုမှချစ်မိခဲ့တာ ကျွတ်ကျွတ် ငါနင့်ကိုသနားမိတယ်"
"ဟားဟား ဟုတ်တာပေါ့ လူကြီးမင်းရှောင်းကိုငါသိပ်ချစ်ခဲ့မိတာ ငါ့ရဲ့မဟာအမှားပေါ့လေ"
"နင်သိဖို့ပဲလိုတာပါ"
"ဒါပေမယ့်ငါအခုလိုမသေနိုင်ဘူး"
"ဟင်း တော်တော်လေးခေါင်းကြောတင်းတာပဲဝမ်ရိပေါ်"
စိတ်ပျက်သလိုကြည့်လာတဲ့သူမအကြည့်တွေကိုရှောင်ရင်း ရှောင်ကျန့်နဲ့ပဲအကြည့်ဆုံစေတဲ့ရိပေါ်ကဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့်ကြောက်လန့်နေပုံပေါ်မလာခဲ့
"ဒီနေ့ဒီအချိန်ဒီနေရာမှာသေရမယ်ဆိုရင်တောင် ရှောင်ကျန့်ကိုတော့နောက်ဆုံးအကြိမ်ဖတ်တွယ်သွားချင်တယ်"
"နင်ရူးနေလား"
"အရင်ကတည်းကအရူးတစ်ယောက်ပဲလေ "
"တော်တော်မျက်နှာပြောင်တိုက်တဲ့အကောင် "
"ဘယ်လိုပဲတွေးတွေးမင်းငါ့ကိုမနိုင်ပါဘူး ငါကမင်းအဖေကိုသတ်ခဲ့တယ် ငါကပဲမင်းသူတို့သားလောင်းကိုသိမ်းပိုက်ခဲ့တယ် မင်းသိလား မင်းရှုံးသွားခဲ့တာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကိုယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ယှဥ်လုပြီးမင်းကရှုံးခဲ့တာ "
