HASEL

~ 7.Bölüm ~

İyi okumalaarr satır arası yorumlarınızı unutmayıınn💗💗

Elini kaldırdığında refleks olarak kollarımı yüzüme siper ettim. Aniden sol bileğimi tuttu ve kıracak derecede sıkmaya başladı, acıyla dudaklarımdan küçük bir çığlık çıktığında yüzündeki sinsi gülümsemesi genişledi "Sadist misin oğlum ne gülüyorsun?!" dediğim şeyle bileğimi daha fazla sıktığında yüzümü buruşturdum.

- İşte şimdi bittik Kumsal.

- Ooo içses hoşgeldin uzun zamandır yoktun.

- Depresyonda olduğun için rahatsız etmek istemedim ama geri döndüm çünkü gördüğüm üzere artık depresyonda değilsin.

Aşağıdan 'Tombul Kedi' diye toplu bir bağırış duyduğumuzda daha sinsi bir şekilde gülümseyip ortadan kayboldu.

Bir kaç dakika boyunca yaşadığım şeyin şokuyla öylece yerde oturdum. Ellerimi yere bastırıp kalkmaya yeltendiğimde sol bileğimde dayanılmaz bir acı hissettim. Yüzümü buruşturup bileğime baktığımda kızardığını ve morardığını gördüm.

Bileğimi kapşonlumun uzun kol kısmıyla saklayıp koşar adımlarla merdivenlerden aşağı indim.

Bizimkiler korkuyla etraflarına bakarak beni arıyorlardı. Islık çaldığımda hepsi korku ve endişe dolu gözlerle bana baktılar, Açelya hızlı adımlarla yanıma gelip boynuma atladığında gülümseyerek tek elimi beline doladım.

Açelya benden ayrıldığında elimle kapıyı gösterip 'çıkalım' işareti yaptım. Bizde kesinlikle travma bırakacak olan bu evden çıkıp anneannem'in evine doğru ilerlerken hiç birimizden ses çıkmıyordu. Berna sessizliği bozup "Evde neler gördüğümüz hakkında konuşmayacak mıyız?" diye sordu.

"Eve gidince sakin kafayla konuşuruz şuan gördüğüm üzerine hepimiz korkmuş durumdayız." bir kaç dakika boyunca tekrardan sesiz bir şekilde yürümeye başladığımızda bu sefer sessizliği Güneş'in telefonunun zil sesi bozdu.

Karşıdaki kişiye bir şeyler söyledi ama ne söylediğine tam olarak odaklanamamıştım. Bize dönerek olduğu yerde durduğunda onunla birlikte hepimizin adımları bıçak gibi kesildi.

"Herhalde Kumsal'ı gerçekten arkadaşlarımızla tanıştırmamız gerekecek." dedi hepimiz kaşlarımızı çatarak ona baktık "Onur çağırıyor çocuğu kaç gündür geçiştiriyoruz bari bugün buluşalım. Kumsal senin için bir sıkıntı olur mu?" dediğinde başımı olumsuz anlamda iki yana salladım "Hayır bir sıkıntı olmaz, gidebiliriz."

🍀

Yaklaşık on beş dakika içinde Onur denen çocukla buluşacağımız parka geldiğimizde yol boyunca orada yaşadıklarımı düşünmüştüm. Tabii ki bileğinin acısıda düşüncelerimin tuzu biberi oluyordu.

Üstü kapalı çardaktaki bir çocuk gülümseyerek bize doğru geldiğinde Güneş ve Deniz'de kocaman gülümsediler ardından çocukla erkeklere özgü bir şekilde tokalaştılar.

Çocuk Açelya ve Bernayada selam verdikten sonra bakışları beni buldu. Ardından Güneş'e baktı "Az önce bahsettiğin kuzenin mi?" diye sordu Güneş başını onaylar anlamda salladığında gülümseyerek elini uzattı "Ben Onur çok memnun oldum." elini sıktım "Kumsal bende memnun oldum."

"Hadi çardağa geçelim." çocuk benden uzundu,

- Herkes senden uzun Kumsal.

- Kapat çeneni gerizekalı.

Esmer tenliydi simsiyah saçları ve yine aynı şekilde simsiyah gözleri, hafif çıkmaya başlayan sakallarıyla yakışıklı, ve tahminen Denizlerle yaşıt bir çocuktu.