HASEL

•. 36. Bölüm .•

İyi okumalar!!💖

Oylarınızı ve yorum atmayı unytmayiin!💖

"Kızım sana Kumsal uyuyordur diyorum. Rahat bırak onu, zaten yorucu bir gün geçirdi, dinlesin."

"Hardy ben mi kızı uykusundan ediyorum baban istedi!"

"Ben babamı ikna ederim, gel gidelim."

"Farkındaysan baban senin itiraz edeceğini bildiği için bana söyledi."

"Elina sabrımı taşırma, yürü gidiyoruz."

Bilincim açıktı ama kapının ardında konuşulanları algılayamıyordum, bu yüzden başımı yasladığım yere iyice gömdüm ve kolumu sardığım bedene daha sıkı sarıldım. Sonsuza kadar bu şekilde uyuyabilirim, şuanda çok rahatım.

Bir anda kapının gürültüyle açılmasıyla olduğum yerde sıçradım ve korkuyla başımı kaldırarak gürültünün kaynağına baktım.

Başımı şiddetle kaldırmamın üstüne Tylor'ın başıma yaslı başı hafifçe yana doğru düştü.

Maşallah dediğim iki gün yaşasaydı keşke. En azından bir saat daha uyusaydım!

Işığa alışamayan gözlerimi kısarak kapıya doğru baktığımda eli kapının kulpunda duran Elinayı ve onun arkasında bıkkınlıkla ona bakan Hardy'i gördüm.

Sorgularcasına kapının önündeki ikiliye baktığımda hâlâ tam olarak uyanamamıştım.

Onların burada ne işi vardı?

Güneş ışığı gözlerimin içini yakıyordu, bu yüzden gözlerim sulandı. Elimle gözlerimi ovaladım.

Başımı eğip yanımda huzurla uyuyan Tylor'a diktim gözlerimi, bu çocuk ben sinirden deliye dönerken nasıl böyle rahat uyuyabiliyordu aklım almıyor.

Onu yataktan ittirmeyi düşünüyordum aslında ama biraz düşününce bu fikirden vazgeçtim, önce karşımda sırıtan ikiliye hesap sormam gerekiyordu.

Kaşlarımı çatarak ikiliye baktığımda Elina otuz iki diş gülümseyerek bana baktı "Günaydın!"

"Siz..." Dedim hırıltılı çıkan sesimle, boğazımı temizledim "sizin burada ne işiniz var? Önemli bir şey mi oldu?"

Yine ne olmuştu kim bilir, bakalım bugün nasıl entrikalar beni bekliyordu.

Yaşayıp öğreneceğiz.

Elina hızla başını iki yana salladı "Hayır, hayır. Kral sizi kahvaltıya davet etti."

Algılayamadım "Ne?"

"Kral, Hardy'nin babası sizi kahvaltıya davet ediyor."

Mala anlatır gibi anlatmasına da gerek yoktu aslında.

Bıkkın gözlerle Hardy'e baktım aynı ifade onun gözlerinde de Elinaya karşı vardı "Sizin yemek ihtiyacınız yok, ne bu sürekli bir yemek daveti?"

Hardy umursamazca omuz silkti "Babam ve bazı gelenekleri," Elinayı hızla kolundan tuttuğunda kaşlarımı çattım "gelmek istemezsen bir bahane bulurum."

Tam Elinayı kolundan çekiştirecekti ki Elina sertçe kolunu ondan kurtardı, yine aynı topuklu ayakkabısının yılanları elbisesinin altından çıkarak Hardy'e tısladı, Elina'nın üstünde dünkü abartı elbisesinin yerine beyaz, uzun, bir omzu açık düz bir elbise vardı. Hardy ise siyah kraliyet takımının içindeydi.

"Bana," dedi Elina üstüne basa basa, sesinin buz gibi tonundan dolayı olduğum yerde hafifçe geriye yaslanma ihtiyacı hissettim "bir daha sakın dokunma cüretinde bulunayım deme."