Geçirdikleri kaza ile hayatı değişen Lena'nın hayattan ümidini kestiği anda hayatta olduğunu öğrendiği kardeşi ile başlar herşey. Aşk, zorluk ve mücadelenin olduğu bir hayata yelken açar...
• Okurların birbirlerine karşı Hakaret, küfür vb tarzında...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Omuzuma dokunan eller ile gözlerimi kağıttan çekip bana buruk bir şekilde tebessüm eden İrem'e baktım.
" Aslında seninle bu konu hakkında konuşmak istemiştim bugün."
Kaşlarımı çatarak anlamadığımı belirttim." Aslı abla bugün annem ile görüşmüş, sana ulaşamadığı için bir türlü bu haberi veremedi. Amcan gece'yi değil ona kalacak mirası istiyor, eve ve gece'nin nasıl yetiştirilirdiğini kontrol etmeye gelecekler."
Ellerim ile başımı ovalamaya başladım. Neden tam bir şeyler düzelecek iken sorun çıkıyordu ki?
Bae çekingen bir şekilde yüzüme bakıp
"Gece kim ve senin amca ne istiyor sizden?"
İrem'e anlatması için başımı sallayarak yukarı yürümeye başladım. Kardeşimi görmem gerekiyor du.
Kapısı aralık olan kapıyı daha fazla açarak beşiğinde gözleri açık bir şekilde duran kardeşime baktım, beşiğine bağlı ay ve yıldız şekillerine bakıp tebessüm ediyordu"Ablasının nefesi?"
Sesimi duyduğundan mı bilinmez birden canlanıp değişik sesler çıkarmaya başladı. Kucağıma alarak mis kokulu saçlarına öpücük kondurdum.
"Ee ablam, seni benden almak istiyorlar. Ben de çok güçlü biri değilim ki."
Elleri boynumda ki kolye ile oynarken anne ve babamın fotoğraflarının asılı olduğu duvara yaklaştım.
" Bak bu bizim annemiz, çok nazlı ve güzel bir kadın dı. Babama da deli gibi aşıktı bu arada, bak bu yakışıklı adam varya? Hah işte o bizim babamız. Biraz kıskanç olsa bile bu evin neşe kaynağıydı. Annemin sana hamile olduğunu öğrenince sevinçten bayıldı. Uyandırana kadar da canımız çıkmıştı."
Gözümden akan yaş gecenin saç teline düşmüştü. Derin bir nefes alarak Aren Gece ile aşağıya inmeye başladım, bugünden itibaren savaş başlıyor du ve ben bu savaşta kaybeden olamazdım. Kursta öğrendiğimiz gibi derin nefesler alıp sakinleştirici sözler söylemeye başladım.
İnsanlar ile konuşmak tehlike arz etmiyor ve onlarla konuşmak bana zarar vermeyecek di. Salondaki koltuğa yan yana oturmuş bir şekilde duran İrem ve bae'nin karşına geçip tebessüm ettim.
İkisi heyecanla kalkıp Aren Gece'yi kucaklamaya başladı.
" Bu çok şirin ama, kedi gibi."Bae sevgi sözcükleri söylerken ben gülüyordum. "Bu kediye abilik yapmak ister misin Bae?"
Bae başını sallayarak İrem'e baktı. " Yaparım tâbi abi olacam ona." Bir an duraksayıp daha sonra şaşkın bir şekilde yüzüme bakıp gece'yi İrem'e vererek yanıma yaklaştı.
" O ses senin mi?"Başımı sallayarak güldüm." Evet benim."
Hızla kucağına alıp döndürmesi ile şaşırsam da gülmeye devam ettim.
