Geçirdikleri kaza ile hayatı değişen Lena'nın hayattan ümidini kestiği anda hayatta olduğunu öğrendiği kardeşi ile başlar herşey. Aşk, zorluk ve mücadelenin olduğu bir hayata yelken açar...
• Okurların birbirlerine karşı Hakaret, küfür vb tarzında...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Ben kocaman gözlerle bae'ye bakarken o gergin bir gülümseme ile telefonumu kucağıma atarak odadan kaçmıştı, kısa bir sessizliğin ardından telefonu elime alarak Barlas Bey'in konuşmasını bekliyordum ama sanırım konuşmaya niyeti yoktu.
- Barlas be- yani Barlas, bir sorun mu var?
Kısa bir sessizlik ardından derin nefes alışını duydum.
- Hayır sorun yok aslında, ben bugün yurtdışına gideceğim, Ortağım sayıldığın için haber vermek istedim.
Kuruyan boğazımı temizleyerek Aren'i sabit bir şekilde kucağımda tuttum.
- Bae anlatmıştı, dikkat et kendine.
Senli benli konuşmak vücudumun sıcaklık oranını arttırmaya yetmişti.
- Ederim, sende et. Yani hem kendine hemde Aren Gece bebeğe.
Yüzümdeki tebessüm ile merakla beni izleyen Aren'e baktım.
- Ederim.
Bir süre daha susmuştuk, konuşmak veya kapatmak istemiyordum ve bu his yüzünden kendime kızıyordum. Bana neler oluyordu?
- Barlas?
Karşı taraftan öksürük sesi geldikten sonra hızla cevap gelmişti.
- Efendim Lena?
Gözlerimi yumarak dudağımı ısırdım
- Bugüne kadar kalbini kırdığım için özür dilerim.
- Özür dileme Lena, hatta ben sana teşekkür ederim. Hayatıma yanlışlıkla olsa bile girdiğin için, hayatıma Maral gibi girdiğin için.
Maral mı demişti o?
Aren Gece'nin sıkılmış bir şekilde ağlamaya başlaması ile kendime geldim.
- Şey Aren ağlıyor.
Kısık bir şekilde güldüğünü duymuştum.
- Sustur o zaman.
Başımı sallayarak onayladım.
- Susturayım.
- Tamam sen sustur o zaman bende işlerimi halledeyim.
Derin bir nefes alarak ellerim ile hava yapmaya çalıştım.
- Peki kolay gelsin bay bay.
Cevap gelmesini beklemeden hızla yüzüne kapattım, bana neler oluyordu böyle? Tam bir aptal gibi davranıyordum.
