Unicode
[ ဤextra storyကို ဆရာလေးနှင့်စာဂျပိုးတို့စုံတွဲအတွက် အဓိကထား၍ ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ]
~~~~~~~~~~
2019 ခုနှစ်။
Aprilလ နှစ်ဆယ့်သုံးရက်။
နွေ၏သရုပ်နှင့်လိုက်ဖက်ညီစွာ ရဲစွေးနေအောင်ပွင့်နေသည့် စက္ကူပန်းလှလှများက ပင်ယံတစ်လျှောက် ဖွေးဖွေးလှုပ်လျက်။
အနံ့မရှိသော်လည်း အဆင်းနှင့်ပင် လောကကိုအလှဆင်နိုင်သည့် ချစ်စရာပန်းကလေးများ ဖြစ်ကြချေ၏။
နံနက်အစောပိုင်းမို့ ဖျော့တော့နေသောနေရောင်ခြည်က ပင်အိုရိပ်များအောက်တွင် ကွက်တိကွက်ကျားသာ ဖြာကျနေလျက်ရှိသည်။
မြေခနေသော အနီရောင်စက္ကူပန်းပွင့်တို့၏ထက်တွင်တော့ အညိုရောင်ဖိနပ်သဲကြိုးလေးများကိုယ်စီဖြင့် ဖြူဖွေးရှင်းသန့်နေသည့် ခြေထောက်ကလေးနှစ်စုံ။
"အစ်ကို"
ရှပ်အင်္ကျီဖက်ဖူးစိမ်းရောင်လေးကို အညိုရောင်ပုဆိုးကွက်စိပ်လေးနှင့် ယှဥ်တွဲဝတ်ဆင်ထားသော ချစ်စရာကောင်ငယ်လေးဟာ ကြည့်မိသူတိုင်း မျက်နှာမလွှဲချင်စရာ။
ရည်မွန်သော အသွင်အပြင်လေးက ကြည်တောက်တောက်မျက်ဝန်းအိမ်ငယ်လေးများဖြင့် လိုက်ဖက်နေကာ ထင်းနေသည့်ပါးချိုင့်ကလေးများ ပေါ်အောင်ပြုံးပြတော့ ရှည်ရှည်သွယ်သွယ်လက်ညှိုးတစ်ဖက်က ကောင်ငယ်လေး၏ ပါးပြင်မို့မို့ထက်ကို အသည်းယားသလို လာရောက်ထိခတ်သည်။
"အရမ်းတွေချစ်ဖို့ကောင်းနေတာပဲ"
"အစ်ကို့အချစ်တွေကြောင့် ပို,ပိုပြီး ချစ်ဖို့ကောင်းလာတာပါခင်ဗျ"
"အတတ်ကလေးကကွာ..."
ချစ်စနိုးနှင့် ဆံပင်တွေကိုဆွဲဖွတော့ ပါးချိုင့်လေးတွေပေါ်အောင် ရယ်ပြပြန်ပါ၏။
နေရောင်က အစောတုန်းကနဲ့မတူညီစွာ အနည်းငယ်လင်းလင်းပျပျဖြစ်လာသလို။
