His Ideal Girl (COMPLETED)

CHAPTER 38

Chapter 38: Contract & 10 years, expiration

“OPO, tita. Kadarating ko lang po noong isang araw. Ayos lang po kami ni Lola Molai,” sagot ni Azul at sumulyap pa sa gawi ko pero nang makitang walang emosyon akong nakatingin sa kaniya ay mabilis siyang nag-iwas nang tingin. Hindi rin nakatakas sa ’kin ang bayolente niyang paglunok.

Ang hayop na ito, ang kapal ng mukha niyang magpakita pa sa villa namin. Tapos ang kaswal lang kung makipag-usap sa mama ko. Na parang wala siyang atraso sa anak nito, ah? Ang kapal-kapal ng mukha niya. Táng-ina niya.

“Imbitahan ko nga minsan si Aling Molai sa villa, para makipagkuwentuhan sa kaniya,” saad ni mama at ang labi ko naman ang kumibot-kibot.

Seriously, mama? Kailangan mo pa ba talagang makipaglapit sa mga taong iyon? Nakalimutan na yata ng mama ko ang ginawa ng lalaking ito sa ’kin. Pünyeta!

“Sasabihin ko po sa lola ko, tita. Baka po ay hindi kayo tanggihan no’n,” sagot na naman ng hudas kaya nang magtama ang mga mata namin ay napatikhim siya. Nahuli ko ang pagpula ng magkabilang pisngi niya. Feeling close na siya ngayon, ha?

“Ampüta,” bulong ko at tumalikod na ako.

“Halika, hijo. Mag-agahan na muna tayo,” narinig kong pag-iimbita ng aking ina sa lalaki. Say no, Azulenzure!

“Sige po, tita.” Fvcking shït!

Nakarinig naman ako nang marahan na paghalakhak from Sydney kaya siya tuloy ang napagbuntunan ko nang galit at inis. Kanina pa nga ako nagtitimpi.

“Aw, sweetheart,” mahinang daing niya nang kinurot ko ang tagiliran niya. Napahagikhik pa nga si Wez.

SA DINING room, si papa ang nasa dulo ng mesa. Bale nasa gitna talaga siya at sa side niya ay si mama tapos ang táng-inang makapal ang mukha ang katabi nito. Kami naman ang nasa tapat nila at nakaupo sa gitna namin ni Sydney si Wez. Abala ang isang ito sa pagpapakain sa anak ko.

Kitang-kita ko ang pag-asikaso ni mama sa lalaking ito. Samantala, si papa naman ay tahimik lang siyang nagmamasid. Kaswal lang din ang pakikitungo niya sa lalaki.

“Kain ka lang nang kain, Azul. Huwag kang mahiya sa amin, hmm?” may lambing na tanong pa ng aking mama.  I looked at my father. Nagkibit-balikat lang siya at sinenyasan ako na kumain na lang daw.

I took a deep breath at ipinagpatuloy ko na lamang ang pagkain ko pero hindi ko yata kayang lunukin ang fried rice dahil sa nararamdaman kong dalawang pares ng mga matang nakatingin sa ’kin. Kanina pa siya, ha.

“Salamat po, tita.” I almost rolled my eyes.

“How are you, Azul? Nasa Sta Maria ang farm ninyo, ’di ba?” Sta Maria? Kung ganoon alam talaga ni papa ang tungkol sa pinagmulan ng gagóng ito?

Oh, dámn. Napaghahalataan akong bitter dahil kanina pa ako nagmumura at kanina ko pa siya tinatawag ng kung ano-ano na bagay naman itawag sa kaniya. Pinakalma ko na lamang ang sarili ko pero nakaiinis ang bilis nang tibok ng puso ko. I sighed.

“I’m fine, tito. Opo, inasikaso iyon ni lolo,” sagot nito.

“Nagkita kami noong nakaraang buwan ng lolo mo. Nabanggit niya na gusto niyang mamasyal sa Sta Rosa. Kaya dadalhin ko siya sa farm namin kung may oras na siya,” ani pa ni papa.

“Matutuwa po si lolo niyan.” Nagtagpo ulit ang mga mata namin at pekeng umubo pa siya. Umikot ang mga mata ko at nakita iyon ni Sydney. Pangisi-ngisi na ang lintik na ’to!