Last Chance

Rain

ICE'S POV

Mas maganda ka babe.

Naku! Ang bola mo, hindi bagay! Naninibago ako sayo!

I can't resist anymore. Bigla akong lumapit sa mukha nya.

Can I kiss you?

Yes.

Our first kiss, at her favorite place.

Madiin ang pagkakahalik ko sa kanya, tumagal din ng ilang segundo.

Natahimik si Tori, hindi ba nya nagustuhan? Nabigla yata sya sa ginawa ko sa kanya. Matagal din bago sya uli nagsalita.

Sorry, I don't know what to feel. I don't know how to kiss you back properly... You're my first kiss kasi.

Turuan kita, you want?

Tse! Nawili ka naman ha? Baka kung saan pa mapunta yun tama na ang isa.

I was half joking, gusto ko sya turuan kung paano but as I always said, ayokong mapilitan sya unless she tells me so.

Umaambon na, pero tuloy parin ang pagbabad nya sa tubig. Sumasabay ang mahaba nyang buhok sa mabilis na agos ng malamig na batis. Umahon na ako pero I still looking at her. I really admire her beauty and I won't get tired of it... But there's a feeling inside of me. Hindi na lang mukha nya ang tinitignan ko, I can't help it. No, please no.

Umahon ka na muna, hindi ka ba nagugutom?

Sandali na lang, aahon na din ako. Galit ka ba?

Sorry, wrong tone of voice. Hindi ako galit babe.

Boses ng pangigigil yun. Dalawa lang kami dito and we can do whatever we want pero out of respect for her, kahit ang sakit sakit na ng puson ko, I can't do it.

Pumunta muna ako sa banyo trying to release this urge inside of me.

Babe? Okay ka lang? Masama ba tyan mo?

Okay lang ako babe, I'll be okay.

I'm worried, parang nanghihina ka? Ang tagal mo na dyan.

Don't worry, I'll be fine, I promise.

Sure ka ha?

Nagpaalam na sya bumalik sa pagligo. Tinuloy ko ang ginagawa ko. Sorry babe kung pinag iisipan kita ng masama.

---

TORI'S POV

Kamusta na feeling mo babe? May dala akong gamot dyan sa small pouch, kunin mo na lang.

I'm hearing him na parang nasasaktan. I'm feeling guilty tuloy kasi baka masama pakiramdam nya tapos pinilit nya parin tumuloy dito.

Thank you babe, but okay na ako. Nailabas ko naman lahat. Kain na tayo?

Ang sarap ng dalang pagkain ni Tita, at may coconut water pa kami, nakaka-refresh! Medyo lumalakas na ang ulan. Kaya sumilong muna kami sa loob. Titila naman siguro to mamaya.

Pina text ko si Ice sa mama nya na matatagalan kami umuwi. I'm hoping na tumila na ang ulan kasi kung lumakas to, nako... Mahirap na. I'm afraid to be alone with him. Baka may mangyari na di ko inaasahan. Yes, we're a couple. But it does not mean na gagawin namin yung ginagawa ng iba but, I don't know... This time, I don't know. Lalo na nasa tabi ko lang sya, I feel something inside of me, tumataas ang balahibo ko!

Nagdikit ang braso namin, kinilabutan ako bigla at lumayo ako. Nagtaka nga sya sa akin kung bakit but I just said na wala yun, nagpaalam na muna akong mag banlaw para kapag ambon na lang, aalis na lang kami.

Konti lang naman ang distance ng banyo mula sa kubo kaya nakarating agad ako at naglinis din ng katawan kaagad kasi di ako comfortable sa set-up ng bahay, na nakabukod nga kasi. Baka mamaya may wild animal or something, or baka may sumilip which is impossible dahil private property ito... Or baka naman nandyan si Ice sa labas, sumisilip sakin. My god Vicky! Bakit mo pinag iisipan ng masama ang boyfriend mo?!

... Baka kasi totoo yung nasa isip mo.
... So what? Boyfriend ko naman sya? Kung makita nya yan, it doesn't matter.
... Anong it doesn't matter ka dyan? Hello? Why would I let him see myself?
... Matanda ka na, wala ka paring experience, you're an old maid!

My gosh! Bakit naglalaban ang isip ko sa ganitong bagay? Old maid agad? I am never confused in my entire existence! Lalo na sa mga bagay na ganito! Ang bastos ng inner voice ko!

... What if just give in?

Victoria, no, no, no!!!!

Babe? Patapos ka na ba? Lumalakas na ang ulan, umuwi na tayo.

Lumabas na ako ng banyo nang biglang buhos ng ulan, at talagang may kidlat pa! Napayakap tuloy ako sa takot. Ano, teleserye lang ang peg? Hay nako ano bang nangyayari sa akin?

Tumakbo na lang kami pabalik ng kubo at hindi na safe umuwi. Maybe we can stay for a while. We can walk home naman sana kahit ganito pero takot ako sa kulog at kidlat. I have this childhood memory na tinamaan ng kidlat yung puno ng kapitbahay habang naliligo ako sa ulan.

--

Lumipas na ang isang oras, ayaw parin tumigil ang ulan, malakas parin, may kulog at kidlat. I'm afraid na baka dito kami mag stay for the night dahil dumidilim na. I opened my phone torch to check kung may flashlight ba or kandila, gasera, anything basta may ilaw lang kami. Good thing may pagkain at tubig din kaming dala, we won't get hungry if ever.

I got candles babe. Baka dito na tayo magpagabi. I hope okay lang sayo.

Of course.

But deep inside, I am not.

May papag na may nakapatong na banig at maliit na kumot dito. May maliit ding mesa na ideal for single person at bangkito, para lang talaga sya sa owner kaya ganito lang ang laki. And because of this, mas malapit kami ni Ice and I feel awkward.

---

Malalim na ang gabi. Nag text na sya na dito na lang muna kami magdamag. Nag open ako ng data for a while to check if may bagyo pero wala naman, thunderstorm, yes.

After namin kumain, nag kwentuhan lang kami sandali and inaya na nya ako matulog para hopefully, kung wala nang ulan bukas ay uuwi kami ng maaga. Pang isahang tao lang ang kumot...

Babe, yumakap ka sa akin para magkasya tayo.

Okay lang, hindi naman ako giniginaw, tsaka hindi pa ako inaantok. Mauna ka na matulog babe.

He pulled me to bed, wrapped his arms and legs to me and nagkumot na.