Desiring My Prof. And His BF

Twenty Four

“Diorr!!!” sigaw ko nang sinalubong ko siya nang pumasok na siya sa bahay. Patakbo akong lumapit sa kanya at sinalo niya ako nang tumalon ako at yumakap sa kanya. Hinawakan ko ang kanyang mukha at pinugpog ko siya ng halik. Natawa naman siya at mahigpit niya akong hinawakan. Pinisil niya pa ang aking pwetan na hawak niya at hinalik halikan ko naman ang kanyang leeg. “Ang tagal mo na namang umuwi, na-miss tuloy kita.” sabi ko at napatawa siya ulit. Ang late na rin talaga kasi at nakikita kong pagod na pagod ang kanyang itsura. Mukhang wala na siyang energy, ako punong-puno pa kahit na ba nag-loving na kami kanina ni Yves. Sabay kaming naligo and he did wonders to me there. Nauna na kaming kumain kaya renewed na naman ang aking energy and I want diorr to f*ck me too. Pero dahil pagod siya, mag-rest muna siya. May consideration naman ako ‘no! Siguro na stress na naman siya sa players niya. 

“Mukhang masaya ka na ulit, baby…” sabi niya sa akin at hinalikan niya rin ako. “Is your friend okay? Kinausap nga ako ni Louis kanina at humingi siya ng sorry sa ginawa ng kakilala niya. I think they are both graduating students.” 

“Yeah, research adviser niya din si Yves. Mabuti na lang talaga at walang nangyaring masama kay Havana. Naku, hindi niyo ko mapipigilan sa pagkalbo ko sa babaeng ‘yon.” 

“Baby, there’s another way para i-handle yan. Huwag kang manunugod ng iba at baka ikaw pa ang masaktan. Can you just let it go?” 

“I will let it go pag humingi ng tawad ang babaeng ‘yon sa kaibigan ko.” tumango lang naman siya tapos ay binaba niya ako. Kinuha ko ang kanyang training bag sa kanya at hinila ko siya papunta sa dining table. “Gusto mo bang kumain muna? Do you need anything?” 

“Kakain na ko at gutom na rin ako. Medyo pagod ako sa training ngayon. It’s like wala sa sarili ang mga players ko. This is important to us, we need to win.” umupo ako sa katabi niyang upuan at inayos ko ang kanyang plate. Naglagay ako ng pagkain doon at tinanong ko kung ano pang gusto niya. “Ang sarap naman ng ganito…” tuwa niyang sabi at hinalikan ko naman siya sa kanyang pisngi. 

“Syempre… You look so tired kasi… Kumain ka na, gusto mo subuan kita?” napatingin siya kay Yves at tumawa naman ang isa. Hinila niya ako at pinaupo niya ako sa kanyang lap.  

“Bakit ang lambing ng baby namin ngayon?” tanong niya at dumampi ang kanyang labi sa aking dibdib kaya napa-giggle ako. 

“Ayaw mo ba? I also want to take care of you guys at magpasalamat na rin dahil agad niyo kaming pinuntahan kanina. Kung hindi dahil sa inyo baka tuluyang napahamak ang kaibigan ko. So, thank you, talaga. Kumain ka na, ang haggard mo ng tignan, eh.”  

“Ahhhh… haggard pala ah!” napatili ako at napatawa nang kiniliti niya ako. 

“Diorr! Tama na!” saway ko sa kanya habang tumatawa. Tumigil naman siya at bumalik ako sa aking upuan. I serve him habang magana siyang kumakain na kinatuwa ko naman. After niyang kumain, tumambay na naman kami sa living room at manonood na naman siya ng football game. Si Yves naman ay busy na kaharap ang kanyang laptop ay may inaasikaso na mga papers. Hinayaan ko lang naman sila at binigyan ko pa sila ng maiinom. Ako naman nagpaalam na ako na aakyat na sa kwarto namin. 

I check my socials at hindi na ako nagulat nang makita ko ang panibagong picture namin ni Louis. Yo’ng pagsabay niya sa amin na maglakad sa hallway at sa parking lot na rin. Sakto pa nong hinawakan ko ang kanyang kamay, eh, kinomfort ko lang naman siya dahil guilty na guilty ang kanyang mukha. May meaning na agad?! Hay naku, wala na talagang magawa ang mga taong ito na nakikialam sa buhay ng iba. Sa totoo lang, naaawa ako ng konti kay Louis dahil sa kanya lahat ang atensyon. Nang mag-graduaten na ang pinaka-popular guy sa uni, mukhang siya na ang pinagbalingan ng lahat. Sana nga lang at makakilala rin siya ng babaeng totoong magmamahal sa kanya at hindi dahil lang sa kasikatan niya. Tamang scroll lang ako sa aking phone at hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako.