Biyolojik Ailem

Hastalık

1920 kelime
☘️İyi Okumalar☘️
"Tamam abi anladım. Hem senin işin gücün yok mu? İşlerini erkenden hallet de hemen gel."
"Sesini duyayım dedim güzelim."
"Okey. Duydun kapat arık. Çok samimi olduk yeto."
"Damla!"
"Üf tamam be. Kapatıyorum görüşürüz."
"Görüşürüz. Kendine dikkat et."
"Sende."telefonu kapattığımda yatağın üzerine attım.

Akın'ın gitmesinin üzerinden iki hafta geçmişti. Bu iki hafta da çok sıkıcı geçmişti. Onunla uyumayı özlemiştim. Arada herkesten gizlice odasına gidip onun yatağında uyuyordum. Bu sürede evdekilerden de biraz uzaklaşmıştım. Açıkçası Akın'ın gitmesinin beni bu kadar kötü etkileyeceğini tahmin etmemiştim. Ama bu hafta biraz daha kendime gelmiştim. Yani kendimi buna zorlamıştım. Çünkü bu yıl 12. sınıf olduğum için ders çalışmaya başlamam lazımdı artık.

"Damla uyandın mı kızım?"odamın kapısının arkasından gelen annemin sesi ile daldığım düşüncelerden sıyrıldım.
"Uyandım anne. Geliyorum birazdan."
"Tamam."yataktan kalkıp tuvalete girdim. Çıktıktan sonra üzerime mavi kot şort ve üzerime pembe bir crop giyindim. Bugün kütüphaneye gitmeyi planlıyordum. Saçlarımı tarayıp odadan çıktıktan sonra aşağıya indim. Yemek salonuna girdiğimde hemen boş bir yere oturdum.

Kahvaltıya başladıktan sonra ben sessiz bir şekilde bir şeyler atıştırıyordum.
"Damla bugün hastaneye gideceğiz."
"Olmaz bugün kütüphaneye gideceğim ben."Baran kaşlarını çattı.
"Sağlığın daha önemli."
"Evet ama kütüphaneye gitmem lazım."
"Önce hastaneye Damla. Sonra kütüphaneye gidersin. İtiraz istemiyorum."
"Üff tamam. Ama neden gidiyoruz ki? Hasta değilim ben."
"Astım olduğun için kontrole gitmen gerekiyor zaten. Ama uzun bir süredir gereğinden fazla uyuyorsun. Bu durum normal değil."

Baran haklıydı. Neredeyse 1 aydır günün tamamını uyuyarak geçiriyordum. Bir tık sıkıntılı bir durum sanırım. Diyecek bir şey bulamadığımdan başımı salladım.
"Bizimde gelmemize gerek var mı oğlum?"
"Hayır anne. Biz hallederiz. Eğer bir sıkıntı olursa haber veririz size."
"Tamam."

Kahvaltım bittiğinde Baran'ı beklemeye başladım. O da bitirdiğinde evden çıktık. Yol sessiz geçmişti. Baran sadece stres yapmamam gerektiğini söylemişti. Hastaneye geldiğimizde arabadan indik. Burası Baran'ın çalıştığı hastaneymiş. İçeri girdiğimizde gören bazı doktorlar selam veriyordu. Asansörle yukarı çıktığımızda ben Baran'ın arkasından ilerliyordum. Bir odaya geldiğimizde içeri girdik.

Kapının yanında gördüğüm yazıdan Baran'ın odası olduğunu anlamıştım.
"Şimdi benim uzmanlığım farklı bir alan olduğu için seni bir arkadaşıma götüreceğim. Merak etmeni gerektirecek bir durum yok. Her hangi bir sıkıntı olursa bana söylemekten çekinme."
"Tamam."Baran odasından bir kaç şey aldıktan sonra çıkmıştık.

Aynı kattaki başka bir kapının önüne geldiğimizde kapıyı tıklatıp içeri girdik. Odanın içindeki masanın başında 20 lerinin sonlarında gözüken sarışın bir adam oturuyordu. Baran'ı görünce gülümseyip ayağa kalktı. Tokalaştıktan sonra bakışları bana döndü.
"Kardeşim Damla. Damla bu da arkadaşım Umut."adının Umut olduğunu öğrendiğim adam samimi bir gülümseme ile elini uzattı.

Elimi ucuzlattığımda sıktı.
"Memnun oldum."
"Bende."bakışları yeniden Baran'a döndü.
"Bir sıkıntı mı var? Telefonda çok net anlatmadın çünkü."
"Oturalım öyle konuşalım."adam başını sallayıp masanın arkasındaki koltuğuna otururken bizde masanın önündeki tekli koltuklara oturduk.

"Damla istersen sen anlat?"
"Yok sen anlatabilirsin."
"Peki sen bilirsin. Umut Damla neredeyse bir aydır çok düzensiz uyuyor. Uyku süresi 13 saati buluyor neredeyse. Gün içinde de enerjisi biraz düşük. Biz de merak ettik. Normal bir durum olmadığı ortada sonuçta."
"Bahsettiğin olgular aklıma bir kaç şeyi getiriyor. Ama emin olmak lazım. Öncelikle her ihtimale karşı bir kaç test yapacağız. Ondan sonra bakarız."
☘️☘️☘️☘️☘️☘️
"Evet Damlacım. Sonuçlarına göre senin sıkıntını bulduk. Çok fazla uyumanın ve gün içindeki enerji düşüklüğünün sebebi Hipersomni denen bir hastalık. Bu hastalık ağır stres ve korku durumunda ortaya çıkabilir. Aynı zamanda bazı ilaçların da yan etkisi olabilir. Aslında daha başka sebepleride var ama onlar sende görülmüyor. Ama merak etmeni gerektirecek bir durum yok. Tedavisi var. Senin problemin stres ve korku olduğu için bir psikiyatristle görüşmeni tavsiye ederim."mal mal doktorun suratına bakarken duyduklarımı anlamlandırmaya çalışıyordum. Bakışlarım Baran'a döndüğünde onun da bana baktığını gördüm.