Biyolojik Ailem

Mesaj

Merhaba sevgili okurlarım. Herkese iyi bayramlar dilerim. Yeni bölümü umarım beğenirsiniz. Oy ve satır arası yorumlarınızı bekliyorum. Kendinize iyi bakın.
2270 kelime
☘️İyi Okumalar☘️

Gözlerim aralanırken vücudumdaki ağrı yüzümü buruşturmama sebep oldu. Gözlerim içinde bulunduğum odada dolanırken nerede olduğumu anlamaya çalışıyordum. Makinalar ile hastanede olduğumu fark etmiştim. En son olanları aklıma getirmeye çalıştım. Vücudumdaki sargılara bakarken yaşananlar bir bir zihnimde canlanmıştı.

Araba çarpmıştı bana. Ondan sonrası yoktu. Birden kapının açılıp içeri bir tane hemşirenin girmesi aklımdaki düşüncelerden uzaklaştım.
"Damla Hanım sonunda uyandınız. Ben hemen doktora haber veriyorum."hemşire beni dinlemeden koşarak odadan çıkmıştı. Birazdan odaya yanında 30 yaşlarının sonunda görünen bir erkek doktor ile girdi.

"Damla Hanım geçmiş olsun. Bana ne hissettiğinizi söyler misiniz? Tam olarak nerelerde ağrı hissediyordunuz?"
"Bacaklarımda, karın ve göğüs kısmımda birde el bilek kemiklerim de ağrı hissediyorum."
"Yaşadığınız şeyden dolayı bu normaldir. Şimdi ağrı kesici vereceğiz size. Ağrılarınız azalacak. Onun dışında istediğiniz bir şey var mı?"
"Su alabilir miyim? Birde ne zamandır uyuyorum?"doktor başıyla hemşireye işaret verdiğinde hemşire hemen bir bardak suyu doldurup bana uzattı.

"Neredeyse 1 buçuk haftadır uyuyorsunuz."
"Ailem nerede?"
"Onlar kapının önündeler. Yani abiniz."acaba hangi abim buradaydı?
"Tamam teşekkür ederim."
"Ne demek görevim."başını eğip odadan çıktığında hemşirede bana ağrı kesici verdi. O da çıktığında gözlerimi kapattım.

Odanın kapısı açıldığında bende gözlerimi açtım. Giren kişiyi görünce çok oldum. Akın gelmişti. Çökmüştü sanki. Sakalları normalden biraz daha uzundu. Göz altları şişmiş uzun süredir uykusuz olduğunu bağırıyordu.
"Abi."hemen yanıma gelip bana sarıldığında göz yaşlarımı tutamamıştım.
"Güzelim. Çok korkuttun beni."bende uzaklaştığında göz yaşlarımı sildi.

"Sen ne zaman geldin?"
"Kaza geçirdiğin gün geldim. Sen nasılsın Damla? Bir yerin ağrıyor mu?"
"İyiyim. Bazı yerlerde ağrı hissediyorum o kadar."
"Beni çok endişelendirdin güzelim. Buraya nasıl geldiğimi hatırlamıyorum."başımı önüme eğdiğimde çenemden tutup kendine çevirdi. Anlıma bir öpücük kondurduğunda gülümsedim.

"Annemgil nerede?"
"Evde onlar. Dinlenmeleri için gönderdim. Eğer iyiysen arayayım gelsinler."
"İyiyim gelsinler."Akın başını sallayıp telefonu eline aldı. Babamla konuştuktan sonra tekrardan dikkatini bana verdi.
"Bir şey ister misin yavrum?"
"Hayır, teşekkür ederim."
"Lafı olmaz."uzun süredir uyumama rağmen vücudum hala yorgundu.

"Uykun mu geldi?"
"Evet, uyuyabilir miyim?"
"Doktor uyumanda sıkıntı olmadığını söyledi. Dinlen sen."başımı salladım. Elini saçlarımda gezdirmeye başladığında bende gözlerimi kapattım. Saçlarımdaki eli uykumu getirdiği için kısa sürede uykuya daldım.

Gözlerim aralandığında hastane odası karanlık olmuştu. Uzun süredir uyuyordum sanırım. Başımı çevirdiğimde yanımdaki koltukta annemin uyuya kaldığını gördüm. Bir eli ile benim elimi tutuyordu. Uyumasına rağmen tutuşu çok sıkıydı. Odanın kapısının açılması ile başımı o tarafa çevirdim. Babam gelmişti. Benim uyandığımı görünce hemen yanıma geldi.

"Güzel kızım iyi misin?"
"İyiyim baba."yüzümü okşarken bakışları yumuşacıktı. O sırada annem sesimizden dolayı uyanmış olmalıydı. Beni görünce hemen ayağa kalktı. Bana sıkıca sarıldığında ani hareketinden dolayı canım yanmıştı. İnlememi engelleyememiştim. Annem telaşla uzaklaştığında çok pişman görünüyordu.
"Bebeğim istemeden oldu. Çok özür dilerin. Canın yandı mı?"gülümsemeye çalıştım.
"Biraz yandı. Sorun değil anne."
"İyi misin peki? Canın bir şey istiyor mu?"
"İyiyim. Su verir misin anne?"