Biyolojik Ailem

Sevgili

Selam. Geçen hafta yine bölüm atamadım. Bu aralar biraz yoğunluğum var. Gecikme için özür dilerim. Umarım yeni bölümümüzü beğenirsiniz. Oy ve yorumlarınızı bekliyorum.
2050 kelime
☘️İyi Okumalar☘️
    "O kim Damla?"Polat'ın sorduğu soru ile herkes bende cevap bekliyordu. İnandırıcı olmasına özen göstererek cevap verdim.
"Arkadaşım."Polat pek inanmışa benzemiyordu.
"Arkadaşın öyle mi?"
"Evet. Kızlar birbirine böyle hitap ederler. Bu kadar şaşılacak bir durum yok."
"Nereden tanıyorsun?"
"Eski okulumdan."
"Öyle olsun bakalım."başını sallayıp önüne döndü. Bende başımı önüne çevirdiğimde Akın'ın sert bakan gözleri ile karşılaştım.

     Gülümsemeye çalışıp tabağıma döndüm. Bir kahvaltı ettirmediniz ya. Biraz atıştırdıktan sonra masadan kalktım.
"Ellerinize sağlık."
"Afiyet olsun kızım."salondan çıktığım gibi hemen odama attım kendimi. Savaş'ı aradığımda hemen açtı.

     "Yavrum mesaj atmadın bende endişelendim. Eve gittin mi? Ve o telefon neden açılmıyor?"
"Savaş sakin ol bir. Evdeyim ben. Geleli yarım saat oldu. Mesaj atamadım kusura bakma unutmuşum. Aradığında da kahvaltıdaydım. Ve herkes senin aradığını gördü. Şüphelendiler biraz."

     "Abilerin gördü yani."ses tonundaki hafif tırsmışlık gülümsememe sebep oldu.
"Evet."
"Kötü olmuş ya. Kaç tane abin vardı senin?"
"5 tane."bir süre karşı taraftan ses gelmemişti.
"5 mi? Sanırım ilişkimizi gözden geçirmemizin zamanı geldi."cümlesi ile kahkahama engel olamadım.

      "Abartma Savaş,"
"Ne abartması Damla! Bu çok sıkıntılı bir durum. Onlar öğrenirse benim ağzıma sıçarlar."
"Öğrenmezler merak etme. Hem öğrenirlerse de ben sana bir şey yapmalarına izin vermem."
"Sağol yavrum."
"Ne demek!"
"Ben kapatayım o zaman. Madem sende eve geldin."
"Tamam. Görüşürüz sevgilim."
"Görüşürüz yavrum."telefonu kapattıktan sonra yatağa uzandım.

      Sabah erkenden kalkıp yürüyüş yaptığım için yorulmuştum. Zaten ben uyumak için yer arıyordum. Perdelerimi kapattığımda odam karanlık olmuştu. Klimayıda en düşük ayarda açtım. Sıcaktan bayılmak istemezdim zaten odanın kapısıda kapalıydı.
Şimdi rahat bir uyku uyuyabilirdim. Uykunun kıyılarında gezerken odamın kapısının açılması ile uykum kaçtı.

      "Damla uyuyor musun?"gelen Akın'dı.
"Evet abi uyuyacağım. Rahat bırakır mısın beni?"
"Aşağıdaki olay ile ilgili konuşacağız Damla."
"Ben orda açıklama yaptım zaten. Hem uykum kaçıyor abi uyandıktan sonra konuşuruz. Lütfen."bir süre sessiz kaldı.
"Tamam ama bu konuyu konuşmadan geçmeyeceğiz haberin olsun."
"Tamam."Akın yanıma yaklaşıp başımda durdu. Üzerime eğildiğinde bakışlarım ondaydı.

      Anlımdan öpüp geri çekildi.
"Sana iyi uykular güzelim. Şirkete gidiyorum ben."başımı salladığımda odadan çıkmıştı. Gözlerimi kapatıp uykuya dalmaya çalıştım. Bir süre sonra dış dünyaya algılarım kapandı derin bir uykuya daldım.
                          ☘️☘️☘️☘️☘️☘️
      Gözlerim aralanırken karanlıkla karşılaştım. Gözlerim tamamen aralandığında saate bakma için elimi telefonuma attım. Saat 4 olmuştu. Baya uyumuştum. Yataktan kalkıp odanın aydınlanması için perdeleri açtım. Camıda açıp odayı havalandırdım. Banyoya girip işlerimi hallettikten sonra üzerimi değiştirmek için giyinme odasına girdim. Beyaz kısa kollu bir tişört giyip odama geri döndüm. Telefonumu alıp aşağıya indim.

     Mutfakta duyduğum sesler ile o tarafa gittim. Annem ve Asiye Teyze sohbet ederek bir şeyler yapıyorlardı.
"Selam."
"Merhaba kızım."
"Ee ne yapıyorsunuz?"
"Akşam için bir şeyler hazırlıyoruz. Acıktın mı?"
"Biraz acıktım. Ne zaman yeriz?"
"6 buçuk 7 gibi yeriz."
"Ben bir şeyler yiyeyim o zaman. Çok acıktım."
"Karnını doyurmada."
"Tamam."