Biyolojik Ailem

Konuşma

Yeni bölümümüz geldii. Umarım beğenirsiniz. Oy ve yorumlarınızı bekliyorum. Haftaya görüşmek üzere.
2230 kelime
☘️İyi Okumalar☘️
    Teknenin marinaya yanaşması ile derin bir nefes aldım. Akın ayağa kalktığında ben de ayağa kalktım. Eşyalarımı aldım. Akın indikten sonra benim de inmeme yardımcı oldu. Teknenin hafif sallanışından sonra birden karaya basınca başım döndü. Dengemi kaybettiğimde Akın hemen beni tuttu.

"Damla iyi misin? Ne oldu?"elimi başıma koyup dengemi sağladıktan sonra ona döndüm.
"İyiyim bir şey yok. Sadece bir an başım döndü."
"Emin misin? Gel hastaneye gidelim."
"Abartma Akın. Dediğim gibi sadece anlık bir baş dönmesiydi. Şimdi artık eve gidebilir miyiz?"kararsız bakışları bir süre yüzümde dolaştı. En sonunda iyi olduğumu anlayınca elimi belime koyup ilerlememi sağladı.

"Bugününü bana ayırmak ister misin?"şaşkınca ona döndüm.
"Bu ne demek?"
"Bugün sadece ikimiz beraber vakit geçirelim."
"Olur. Şimdi nereye gideceğiz peki?"
"Onu bana bırak."başımı salladım.

Arabaya geldiğimizde kapımı açıp binmeme yardım etti. Ne kadar da centilmen bir bey. Kendisi de sürücü koltuğuna oturduğunda arabayı çalıştırdı.
Yolda sessizce ilerliyorduk.
"Sen iyisin değil mi? Eğer istersen önce bir hastaneye uğrayabiliriz."
"Akın iyiyim dedim. Gerçekten iyiyim bak."
"Tamam. Israr etmiyorum. En sevdiğin yemek ne?"ne alaka dercesine yüzüne baktığımda cevabımı beklediğini gördüm.

"Tavuk ve makarna."
"Güzel."arabayı birden sağa kırınca şok oldum.
"Hey ne yapıyorsun?"
"Merak etme. Seni evime götürüyorum."
"Evine mi?"
"Evet, bugün sokakta kalıcak değiliz ya!"
"Ben akşam eve gideriz diye düşünmüştüm."
"Tüm gününü istemiştim hatırlatırım."bir şey demeyip başımı salladım.

20 dakikalık bir yolculuğun ardından bir rezidansın otoparkına girdik. Sanırım burası Akın'ın evi oluyordu. Arabayı park ettikten sonra kapıyı açıp indim. Akın da indiğinde onu takip ettim. Kartını okutması ile açılan kapıdan geçtik. Bir asansörün önüne gediğimizde asansöre basıp gelmesini bekledik.

Rezidansın en üst katına çıkınca çok heyecanlanmıştım. Çünkü hayatımda ilk defa bu kadar yüksek bir binadaydım. Resmen 32. Kattayız. Şaka mı? Akın evin kapısını açtığında kenara çekilip geçmemi bekledi. Hemen eve girdiğimde arkamdan girip kapıyı kapattı.
"Salona geç sen."başımı sallayıp büyük kapısından salon olduğunu tahmin ettiğim yere girdim.

Girdiğim an da koskoca camlardan görünen İstanbul manzarası beni büyülemişti. İstanbul boğazı hiç bu kadar güzel görünmemişti. Çantamı koltuğa atıp büyük camların yanına ilerledim. Gerçekten manzara harikaydı.
"Beğendin mi?"yanımdan gelen ses ile o tarafa döndüm. Akın üstünü değiltirmiş yanımda duruyordu.

"Harika bir manzara. Bayıldım resmen."gülümsedi. Bu adam bu aralar biraz fazla gülümsüyor sanırım.
"Üzerini değiştirmek istersen kıyafet verebilirim."
"Olur."
"Gel."peşinden ilerledim. Koridorun sonundaki odaya geldiğimiz de buranın onun yatak odası olduğunu anladım.
O odanın içindeki başka bir kapıya ilerlediğinde ben olduğum yerde beklemeye devam ettim.

Elinde kıyafetle çıktığında ben de oturduğum yataktan kalktım.
"Hiç giymedim. Bu yüzden rahat olabilirsin. En küçüklerini bulmaya çalıştım ama olduğu kadar artık."
"Teşekkür ederim."başını sallayıp odadan çıktığında ben de üzerimi çıkardım. Verdiği beyaz tişörtü giydiğimde. Bana baya büyük olmuştu. İki metre adam nerdeyse. Şortuda giydiğimde belini bağlayıp düşmesini engelledim. Diz kapağımın altına geliyordu.