Biyolojik Ailem

Karar

Selam sevgili okurlarım. Umarım iyisinizdir. Geçen hafta yoğunluğumdan dolayı bölüm paylaşamadım ama bu sefer ki bölümü biraz uzun tutmaya çalıştım. Umarım beğenirsiniz.
2470 kelime
☘️İyi Okumalar☘️
    Elimdeki kartı gülerek bıraktıktan sonra diğerlerine döndüm. Bana sinirle bakıyorlardı.
"Yine ben kazandım. Bir şey söyleyeceğim sıkılmadınız mı yenilmekten?"
"Damla hile yapıyorsun."
"Hayır, sadece çok iyi oynuyorum."o sırada bahçenin girişinden duyduğumuz sesler ile o tarafa döndük. Babamgil gelmişti.

      Babam gülümseyerek yanımıza yaklaştı.
"Hoşgeldin baba."
"Hoşbulduk kızım. Ne yapıyorsunuz?"
"Oyun oynuyoruz. Ama hep ben kazanıyorum."
"Baba bence Damla hile yapıyor."
"Yok yapmıyorum."
"Aslında Polat abim çok iyi uno oynar. O da oynasın. O zaman kazanamazsın."bakışlarım Polat'a döndüğünde ürkütücü bir şekilde bana baktığını gördüm. Yüzünde ifade yoktu. Ama duruşu her zamanki gibi sertti. Normalde Akın'ın korkunç olduğunu düşünürdüm ama Polat daha korkunçtu. Sanırım yaşının getirmiş olduğu bir şey vardı.

      "Beni katma işin içine Yağız."
"Abi ne olur bir kere oynasan? Hem Damla kaçtır bizi yeniyor. Sende onu yende intikamımızı al."Polat kararsız görünüyordu. Bakışları bana döndüğünde ona ifadesizce bakıyordum.
"Tamam oynayalım bakalım."karşımdaki sandalyeyi çekip oturduğu sırada bende kartları karıyordum. Kumarcı gibi kart karışımı gördüğünde kaşlarını çattı.

     "Sen bu şekilde karmayı nereden biliyorsun?"
"Öğrendim."
"Nereden öğrendiğini soruyorum Damla?"
"Yakın arkadaşım öğretti."Aras öğretmişti. Bir ara böyle boş işlerle uğraşıyordu.
"Cinsiyeti ne bu arkadaşın?"kıskandı mı o?
"Erkek. Neden sordun ki?"
"Erkek demek."
"Evet. Olamaz mı?"bir şey demeyip başını salladı.

     "Biz tanıyoruz oğlum. İyi bir çocuk."babam konuya dahil olup açıklama yapmıştı.
"Baba, abi sizde oynayacak mısınız?"
"Ben bilmiyorum kızım. Size iyi eğlenceler."bakışlarım Akın'a döndü.
"Oynarım."başımı sallayıp kağıtları dağıtmaya başladım. Kağıtları dağıttıktan sonra herkes eline aldı. Sırayla oynamaya başladığımızda ne zaman az kartım kalsa kart çektiriyorlardı.

     "Ay yeter ya. Hep ben çekiyorum ama."Yağız güldü.
"Ablacım ben demiştim Polat abim çok iyi oynar diye."bakışlarım Polat'a döndüğünde yüzünde küçük bir gülümseme vardı. Polat birden uno diyip son kartınıda attığında ona kötü bakışlarımı yolluyordum.

    "Noldu Damla kazanamadın mı?"Poyraz gayet mutlu görünüyordu.
"Kaç seferdir ben kazanıyorum zaten bir kere de ben kaybedeyim."Polat yorum yapmamış arkadına yaslanmıştı. Onları boş verip Akın'a döndüm.
"Abicim ne yapıyorsun?"
"İyiyim güzelim. Sen?"
" iyiyim bende. Bugün beni biraz dışarı çıkRır mısın?"
"Güzelim daha iyileşmedin."
"Abi çok ihtiyacım var. Lütfen."kararsız bakışları bir süre üzerimde dolaştı.

     "Ne yapmak istiyorsun?"
"Arabayla biraz gezsek yeterli. Ama çok trafik olan yerlere gitmeyelim."
"Sadece arabayla gezeceğiz ama  ondan sonra direk eve geliyoruz."
"Olur. Çok teşekkür ederim abicim. Seni çok sevdiğimi söylemiş miydim!"boynuna atlamam ile gülüp kollarını belime sardı.

     "Sakin yavrum. Bir yerine bir şey olucak."uzaklaştığımda gülümseyerek bana bakıyordu. O sırada bakışlarım Polat'a kaydı. Bizi izliyordu.
"Ne zaman gideriz abi. Ben hazırlanayım."
"Yemek yiyip çıkalım mı yavrum? Hem akşam hava güzel olur. Trafikte biraz azalmış olur."
"Tamam."bir süre sonra onlar kendi arasında bir leyler konuşmaya başlamıştı. Ben sıkıldığım için odama gitmeye karar verdim.

     Eve girdiğimde asansörün önüne geldim. Gelmesini beklerken bakışlarım tırnaklarımda dolandı. Kaza olduğu için kendime bakamamıştım. Bu yüzden tırnaklarım bakımsız görünüyorlardı. O sorada arkamdan duyduğum ses ile sıçradım.
"Akın ile çok samimisiniz."Polat'tı. Elleri cebinde bana bakıyordu.
"Evet onu çok seviyorum."sesim biraz mesafeli ve soğuk çıkmıştı.